【ความรัก】คืนนี้อีกครั้งหยิบปากกา เขียนบทกวีให้คุณ

จุดหมายปลายทางมารวมกันและสลายไปและความรักก็ลึกซึ้ง ทันทีที่คุณหันกลับมา ฉันก็ตระหนักว่าการตัดสินใจของฉันในขณะนั้นช่างโง่เขลาเพียงใด สิ่งที่เจ็บปวดที่สุดในโลก คือโอกาสอยู่ตรงหน้าคุณ แต่คุณไม่ได้ต่อสู้เพื่อมัน แม้ว่าการเดินทางของชีวิตจะสั้น แต่ก็เต็มไปด้วยความเหงาชั่วนิรันดร์
ครั้งนี้เธอทิ้งฉันไปแล้วจริงๆ จากไปตลอดกาล มันคือหมอกควันของสายฝน การเปลี่ยนแปลงของลม ความบางของดวงจันทร์ และความเงียบในยามค่ำคืน คุณโบกมือแล้วจากไป ทิ้งกลิ่นหอม ความเหงา ความว่างเปล่า ความสิ้นหวัง และความโศกเศร้าไว้เบื้องหลัง
อาการป่วยรักของฉันเปื้อนและอุดตันเส้นเลือดของฉัน หัวใจของฉันไม่สามารถเต้นได้ตามปกติ มือของฉันชาจนไม่สามารถเล่นแสงจันทร์ได้อีกต่อไป เสียงแหบแห้งของฉันได้แต่ร้องเพลง “กลับมาเร็วๆ ชีวิตมหัศจรรย์เพราะเธอ” และน้ำตาไหล ดอกบานยังหนาวอยู่ ใบอ่อนยังเบาบาง และได้กลิ่นนกอพยพที่บินไปมา ฝนที่โปรยปรายไม่อาจพาเธอกลับมา ไฟบนโต๊ะทำให้ฉันสับสน และคิดถึงเธอทุกคืน
ถั่วแดงสองสามเมล็ดถูกต้มด้วยอาการเมารัก และฉันก็ฝันย้อนกลับไปถึงจุดเริ่มต้นของฝนที่โปรยปรายและความหนาวเย็น "ฉันขโมยเกสรตัวเมียสีขาวไปสามส่วน และขอยืมดวงวิญญาณของดอกบ๊วยมาด้วย" แสงจันทร์ที่ส่องสว่างเต็มขอบหน้าต่าง และในตอนกลางคืนเมื่อฉันเขียน ก็มักจะมีภาษาหนึ่งที่ฉันไม่สามารถอ่านให้จบได้ ฉันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกปีติยินดี เมื่อรักฉันเข้มแข็ง พระจันทร์ก็จะเต็มดวง ฉันจะเสียใจกับความขี้ขลาดของฉันไปตลอดชีวิต ฉันเห็นคุณหลุดลอยไปจากฉัน และฉันไม่กล้าที่จะรั้งคุณไว้ฉันคิดว่าเวลาทำให้ทุกอย่างเจือจาง ฉันคิดว่าการเผารูปถ่ายของคุณจะเผาผลาญความรักที่ฉันมีต่อคุณ ฉันคิดว่าการดึงม่านลงอาจเป็นแสงจันทร์ ฉันคิดว่าการอยู่ในทะเลดอกไม้สามารถกลบกลิ่นหอมของคุณได้ เวลาไม่เคยทำให้ทะเลแห่งใจเจือจางเหมือนเช่นเคย น้ำพุแห่งแม่น้ำยังคงอยู่ทางทิศตะวันออก เมฆคิดถึงเสื้อผ้า ดอกไม้คิดถึงรูปลักษณ์
บางทีเหมือนชะตากรรมชาติที่แล้ว ชีวิตนี้พลิกผันนับพันครั้ง ทำให้ฉันได้พบและตกหลุมรักคุณ แต่วิถีแห่งโชคชะตากลับทำให้เราผ่านไปและคิดถึงคุณ โชคชะตาจบลงและกระจัดกระจาย ดอกไม้ที่ร่วงหล่นนั้นไม่เที่ยง บทกวี ถ้อยคำ สายน้ำและภูเขาหลายพันสาย ชีวิตที่ปราศจากโชคชะตาคือความฝัน
เธอจากไป ความรักจากไป และฉันเป็นเหมือนเรือที่ล่องลอยไปในทะเล ลอยไปอย่างไร้จุดหมาย ไม่มีเส้นทางที่แน่นอน มีความฝันที่เมฆขาวลอยผ่านไป สายลมแห่งกาลเวลาพยายามพัดพาความโหยหา ปล่อยให้ความสงบอยู่ในใจที่เหนื่อยล้า ให้ความทรงจำลืมเลือน และเริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่ พระจันทร์เต็มดวงรวบรวมเมฆที่อ่อนนุ่มและรวมเข้าด้วยกันเป็นน้ำหยดเพื่อความรักของน้ำ เมฆที่อ่อนโยนและอ่อนโยนล้อมรอบท้องฟ้า

ผึ้งกำลังบินอยู่เหนือดอกไม้ ส่งเสียงพึมพำ; ผีเสื้อบินไปรอบๆ กระพือปีกหลากสีสันในฤดูใบไม้ผลินี้ เต้นรำอย่างสง่างาม ปกคลุมหิมะที่กลายเป็นน้ำแข็ง ควันเก่าๆ ลอยขึ้นมาอีกครั้ง และถนนก็กลับมาสดใสอีกครั้ง ความรักจากไปและไม่สามารถพบเจอได้อีก เมื่อคุณเมาแล้วคุณจะสับสนอีกครั้งคืนนี้ ฉันเขียนบทกวีให้คุณ ไม่เศร้าอีกต่อไป แค่เติมสีสันและเครื่องหมายวรรคตอนให้กับความรักที่ฉันเคยมี
ในโพธิ์ไม่มีต้นไม้ และกระจกก็ไม่มีขาตั้ง เบื้องต้นไม่มีอะไรเลย แล้วจะเกิดฝุ่นได้อย่างไร ปัดฝุ่นให้ทั่วร่างกาย กวาดหมอกควันออกไป และกลับสู่ฝุ่นอีกครั้ง เครือข่ายความรักที่คุณรวบรวมอย่างระมัดระวังไม่สามารถหยุดจังหวะชีวิตของฉันได้อีกต่อไป ฉันวิ่งฝ่าสายฝน โบกมือ และหยุดสาปแช่งท้องฟ้าและโลกด้วยความโกรธ ใบมีสีแดงและใบก็เหี่ยวเฉา เมื่อฉันเขียน ฉันไม่รู้สึกว่าวัยเยาว์เป็นเรื่องง่ายที่จะแก่อีกต่อไป อากาศเปลี่ยนแปลง สุข ทุกข์ ก็ไม่เศร้าอีกต่อไป
การเขียนบทกวีคืนนี้ไม่ได้ทำให้คุณยิ้มอีกต่อไป แต่เป็นการเพิ่มความแวววาวให้กับการเดินทางในชีวิตของคุณ เมื่อฟันของคุณหาย คุณจะนั่งบนเก้าอี้โยกและเล่าเรื่องที่โรแมนติกที่สุดให้เด็กๆ ฟัง
โชคชะตาคือหนังสือ หากพลิกโดยไม่ตั้งใจถือว่าพลาด ถ้าอ่านจริงจังมากไปน้ำตาจะไหล รอยแผลเป็นบางรอยที่มือของคุณจะกลายเป็นอดีตหลังการรักษา บางคนอยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่ชีวิตจะไม่มีวันถูกกำหนดไว้ ไม่ว่าหนังจะยอดเยี่ยมขนาดไหนก็ตาม คุณจะเบื่อมันหลังจากดูหลายรอบ รักแท้เท่านั้นที่จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ฉันจะเขียนอีกครั้งคืนนี้ ฉันจะไม่หลั่งน้ำตาเพราะความรักอีกต่อไป เพียงเพราะรักแท้จะคงอยู่ในใจฉันตลอดไป
พระอาทิตย์ตกหนาทึบเพิ่มเสน่ห์ลึกลับให้กับภูเขาและแม่น้ำ ความรักทำให้ฉันมีความสุขและมีปัญหา ชีวิตคือส่วนผสมของความสุขและปัญหา มีทั้งรอยยิ้มและน้ำตาคืนนี้ฉันเขียนบทกวีให้เธอ ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป ไม่มีน้ำตาอีกต่อไป ความกังวลปลิวไปกับสายลม น้ำตาถูกชะล้างด้วยสายฝน ทิ้งความสุขและรอยยิ้มไว้เบื้องหลัง รักสุขสันต์ รอยยิ้มแห่งชีวิต ล้วนเริ่มเต้นระบำกัน การมาถึงของฤดูใบไม้ผลิ ความหลงใหลในฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วงที่สุกงอม และความเงียบสงบของฤดูหนาว
คืนนี้ฉันเขียนถึงเธออีกครั้ง ไม่ลืมความรักและกำลังใจ แต่เพื่อเชียร์ความรักและลืมปัญหา