【อดีตวัยเด็ก】วัยเด็กของฉันที่เต็มไปด้วยพลังบวกและความสุข
วัยเด็กของผมอยู่ตรงนั้น เต็มไปด้วยความลังเลและสิ้นหวัง สิ่งที่ผมเห็นคือความหม่นหมอง\สิบกว่าปีที่แล้ว ในช่วงเวลาที่วุ่นวาย ฮ่องกงและมาเก๊ากลับคืนประเทศ สหภาพโซเวียตล่มสลาย เกิดเหตุการณ์ใหญ่หลายอย่าง ในช่วงเวลานั้น ครอบครัวของผมล้มละลายในชั่วข้ามคืน กลายเป็นคนจน\ความรุ่งเรืองหลายร้อยปีพังทลายในชั่วพริบตา\พ่อของผมต้องพึ่งพาการขายมาล่าฮวังบนถนนเพื่อชำระหนี้และดำรงชีวิต ความประทับใจที่สุดของผมคือ ผมต้องช่วยพ่อปักห่อเต้าหู้ทุกวัน\เต้าหู้ห่ออร่อยต้องแช่ในน้ำเกลือดอง ผมคิดว่าน้ำเกลือดองนั้นมีความเป็นด่างสูง ทำให้เล็บของผมกัดกร่อนไป ทั้งเหลืองทั้งกรอบ\แม่ของผมกลับบ้านพ่อแม่เพื่อหลบหนี้ ส่วนผมและพ่อนอนในสวนสาธารณะทุกวัน และต้องหลบหนีเจ้าหน้าที่เทศบาล ชีวิตแบบนี้ยากลำบากแค่ไหน คุณคงจินตนาการได้ ในเวลานั้น ผมยังไม่ถึงห้าขวบ\เมื่อผมห้าขวบ ผมได้ลิ้มรสความทุกข์\ไม่กี่เดือนต่อมา หลานชายของเพื่อนบ้านกลับประเทศ มั่งคั่งมหาศาลเก่งกาจไม่ธรรมดา พ่อของผมไม่มีที่ไป จึงต้องไปหาหลานชายคนนั้น คุณปู่ของเขาและครอบครัวเรามีความสัมพันธ์ที่ดีมาตั้งสมัยสาธารณรัฐจีน ด้วยความสัมพันธ์นี้ พ่อของผมถึงแม้จะถูกมองด้วยสายตาเย็นชาและถูกเอาเปรียบ ผมยังจำเรื่องนั้นได้จนถึงทุกวันนี้\ต่อมา พ่อของผมไปช่วยงานหลานชายคนนั้น จนงานยุ่งมาก ดังนั้นผมถูกวางไว้ข้างๆ ผมจะจดจำเสมอ ในค่ำคืนฤดูร้อน คืนที่มีลม ผมนั่งอยู่บนราวเหล็กป้องกันการโจรกรรม นั่งอยู่ข้างนอกสุด มุมที่ลอยอยู่กลางอากาศ มองถนนข้างล่าง มองเงาคนที่ถูกไฟถนนลากยาว\ผมไม่คิดอะไร ปล่อยให้สายตาเงียบๆ มองไป\เมื่อผมหกขวบ ผมเข้าใจว่าความเหงาเป็นปีศาจ\เวลาผ่านไปนานพอสมควร ความพากเพียรของพ่อได้ผล พ่อชำระหนี้หมด แม่กลับมาจากบ้านเกิด ผมก็ดีใจคิดว่าชีวิตของผมจะมีแสงสว่างปรากฏ\แต่สิ่งที่ตามมาก็คือการทะเลาะวิวาทเกือบตลอดเวลา และความหวาดกลัวตลอด 24 ชั่วโมง\ผมเพิ่งรู้ว่า ความรักมหัศจรรย์และโลกียะ ความรักแข็งแกร่งและเปราะบางในเวลาเดียวกัน\ผมกลัวความมืด กลัวอยู่คนเดียว กลัวความเหงา ความกลัวนี้มากกว่าความกลัวการฉีดยาและไปโรงเรียนอนุบาล\เมื่อผมเจ็ดขวบ ผมเข้าใจความหมายของคำว่าสิ้นหวัง\วัยเด็กของผม นอกจากสีเทาก็คือสีดำ\นี่แหละคือวัยเด็ก\(จบ)
ตอบกลับ (26)
ดีมาก ๆ
ชีวิตที่เต็มไปด้วยความคดเคี้ยวจนไม่น่าเชื่อ ชีวิตวัยเด็กที่น่าสงสารมาก??
ต้นฉบับโดยเจ้าของกระทู้? —— พิมพ์สุ่ม ๆ ก็เป็นประโยคมาตรฐานสิบห้าตัวอักษร
ก็คือครอบครัวล้มละลาย อยู่กับพ่อก็ลำบากไปมา จากนั้นก็ต้องเจ็บตัวคนเดียว แล้วแม่ก็กลับมา สองคนก็ทะเลาะกันทุกวัน เรื่องแบบนี้มันซับซ้อนจนไม่น่าเชื่อเหรอ? เรื่องแบบนี้มีเยอะนะ เข้าใจไหม?
คุณว่าล่ะ?
โพสต์ไปแล้วเก้าโพสต์ หลังจากโพสต์ครบ 15 โพสต์ กิจกรรมจะสิ้นสุด
คุณ...คุณคือ...ผู้หญิงหรอ?
คุณเดาสิ...——แค่พิมพ์สุ่มๆ ก็ได้ครบสิบห้าตัวอักษรพอดี
。。。เฮ้เฮ้ ดูจากพื้นที่ของคุณก็รู้เลยว่าต้องเป็นน้องสาวฉันแน่ๆ~~*^o^*
ชั้นหก…………สิบห้า…………
เปลี่ยนชื่อแล้วจำไม่ได้เหรอ? เสี่ยวหง รีบเรียกพี่สะใภ้สิ
-_-||ประโยคนี้ของคุณเหมือนจะมีความหมายแฝงนะ...
เวลาผ่านไป ความรู้สึกก็เปลี่ยนไป ไม่ว่าฉันจะแสดงความเห็นใจคุณแค่ไหน เราไม่พึ่งพาคนอื่น พึ่งพาตัวเอง ถ้าพ่อแม่แต่งงานล้มเหลว ก็หาคู่สาว สร้างครอบครัวที่สมบูรณ์ ใช้ชีวิตให้ดี สิ่งที่คุณต้องการตอนนี้คือการพยายามต่อสู้
ลาลาลา ลองดูดีๆ นะ! เสี่ยวหง~
พ่อแม่ไม่ได้มีไว้ให้พึ่งพา แต่มีไว้ให้กตัญญู
นกใจสลาย~~~อ้าาาาา
ขอบคุณที่ห่วงใย! ตอนนี้พ่อแม่ของฉันกลับมาดีกันแล้ว ธุรกิจที่บ้านก็ดีขึ้นมากเช่นกัน
งั้นคุณทำให้พวกเราตกใจเล่น! เจ้าของกระทู้แย่! เตรียมน้ำมันเผาเจ้าของกระทู้
อูอู.. โอเค ต่อไปจะมุ่งเน้นไปที่ซ่าแม่.. อูอูอู เฟิงเกอ ซวนหนี่ฮุน
โอ้โห…นี่เป็นความทรงจำตั้งสิบกว่าปีที่แล้วนะ…สิบกว่าปีเลยนะ…
โหลดคำตอบเพิ่มเติม