【บทประพันธ์สวย】คุณคือโชคชะตาของฉัน

ลมเบาขึ้น เมฆจางลง ฝนซู่ซ่าโปรยปรายตามถนนหนทางในเมืองหางโจว นั่งอยู่ที่หน้าต่างเดือนสิบสอง ดึงม่านสีข้าวออก กลางคืนที่มืดมิดยังคงไม่เห็นสีสันใด ๆ บรรยากาศเช่นนี้ ฤดูกาลเช่นนี้ มักรอในความตึงเครียดจนเจออุณหภูมิที่เย็นเฉียบ และฉันก็ฝากความคิดไว้บนกระดาษว่าง ๆ แห่งนี้ ในน้ำหอมของคำเพื่อเพิ่มความอบอุ่นและเพิ่มสีสันให้ตัวเอง เพื่อฝ่าฟันฤดูหนาวที่หนาวเหน็บนี้\ ใครบางคนเคยกล่าวไว้ ไม่ว่าเช้าหรือค่ำ เราจะเจอคนที่เป็นของจิตวิญญาณเราแท้จริง... เมื่อเจอ แต่ไม่ได้ ก็ถือว่าเช้า การใช้ชีวิตยาวนานแต่ก็สั้น การอยู่กับคนที่เราชอบ บางครั้งรักยาวนาน สุดท้ายก็จบลง การอยู่กับคนที่น่าเบื่อ แค่ผ่านกันไปก็เหมือนยาวนาน... ฉันเชื่อเสมอ ไม่ว่าเช้าหรือค่ำ การได้เจอต่างหากคือโชคและเป็นพรหมลิขิต การได้พบคุณ คือพรหมลิขิตที่งดงามที่สุดในชีวิตนี้ของฉัน\ ดอกกุหลาบเล็ก ๆ หนึ่งช่อ ประกอบกับดอกคาร์เนชันหนึ่งดอก วางเบา ๆ ในถ้วย ราดน้ำร้อน สักครู่ น้ำจะลอยขึ้นด้วยสีและกลิ่นหอมของฤดูใบไม้ผลิ หัวใจก็อบอุ่นตามฤดูนี้ วินาทีนั้น คำของฉันก็จะอบอุ่นเพราะคุณ ไม่แน่ใจว่าคือความโรแมนติกโดยตั้งใจ หรือค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะเพลิดเพลินกับชีวิต บ่อยครั้งก็อินกับใบไม้แผ่นหนึ่ง ดอกไม้เล็ก ๆ หรือแม้แต่สุนัขตัวน้อย... คุณบอกว่าฉันเป็นผู้ชายที่สามารถหาเงินเลี้ยงครอบครัว กวาดบ้านทำอาหาร และความเอาใจใส่ดูแลคุณ เมื่อได้ฟัง ฉันก็อมยิ้ม\ แม้ว่าคุณไม่ได้มีใบหน้าและรูปร่างสวยงามเหมือนนางฟ้า ก็ไม่ได้มีความสามารถเท่าลีชิงเจ่าและซูเสี่ยวเม่ย แต่คุณหลงใหลในการเรียนของคุณ และหลงรักงานของคุณ ใช้ชีวิตธรรมดาในแต่ละวัน การสนับสนุนของคุณ ความเข้าใจของคุณกับฉัน คือท่วงทำนองที่ซาบซึ้งที่สุดและทรงพลังที่สุด ฉันจึงซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง เราต่างก็เป็นคนธรรมดา ชีวิตนี้กำหนดให้จากไปอย่างเงียบ ๆ ในวาระธรรมดา ขอบคุณสวรรค์ที่ส่งคุณมาอยู่ใกล้ฉัน ในหลายสิบปีที่เหลือให้เราจับมือ เคียงไหล่กัน เวลาสามารถทำให้ใบหน้าเต็มไปด้วยร่องรอยกาลเวลา ชีวิตสามารถชำระรัก โลภ โกรธ เคียด เสียใจ อะไร ๆ ทีเกิดขึ้น แต่สิ่งเดียวที่ไม่สามารถลบไปได้คือความเข้ากันของจิตวิญญาณเราที่หยุดอยู่ในวินาทีนั้น เป็นการดูแลกันจนแก่เฒ่า เป็นการถือมือกันจนเฒ่า ในเงาอาทิตย์ตก\ เมืองที่เจริญรุ่งเรืองแสดงเรื่องราวต่าง ๆ ทุกวัน การเปิดฉากและปิดฉากกลายเป็นเรื่องปกติเมื่ออยู่คนเดียว มักจะจ้องมองทิวทัศน์ในยามค่ำคืน ปล่อยให้หัวใจเย็นลง แต่ความคิดถึงกลับเต็มเปี่ยม มันจะสมบูรณ์เพราะมีใครบางคน คุณคือโลกที่ฉันไม่อาจสัมผัส และก็เป็นท่าเรือที่ใจฉันสามารถไปถึง ไม่ว่ามีเรื่องอะไร ฉันก็ยินดีฟังเรื่องราวของคุณที่เล่าต่อเนื่องแม้เพียงความคิดเล็ก ๆ ของผู้หญิง ฉันก็จะตั้งใจฟัง แม้ว่ากลิ่นหอมจาง ๆ จะเลือนหาย คุณยังคงอยู่ที่หน้าต่างที่เถาวัลย์เลื้อยพัน อาจจะไม่ใช่เพราะความผูกพัน แต่เพื่อฟังเสียงกระซิบของกาลเวลาไปพร้อมกัน\ ขอบคุณคุณที่อยู่กับฉันตั้งแต่ปี 2013 จนถึงปี 2014 ขอบคุณความห่วงใยและคำทักทายแผ่วเบาของคุณ ขอบคุณการสนับสนุนและความเข้าใจในงานและชีวิตของฉัน ขอบคุณความอดทนของคุณ และขอบคุณทุกสิ่งที่คุณทำเพื่อฉัน\ เวลาช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว หากไม่ระวัง จะพลาดช่วงเวลาที่สวยงามที่สุด แต่การพบเจอนี้กลับกลายเป็นสีสันที่สวยงามที่สุดในช่วงเวลาที่พลาดนั้น ก้าวก้าวของคุณที่สอดคล้องอย่างเป็นระเบียบเดินอยู่ข้างหน้าต่างฉัน ไม่ว่าจะเวลาไหน เปิดหน้าต่าง ก็จะมีกลิ่นหอมที่คุณพัดมาเหมือนแอปเปิ้ลหรือส้ม ไม่หวานเลี่ยนแต่ชวนหลงใหล\ ความทรงจำอบอุ่น ยังคงเป็นความหวานที่ลบไม่ออกในใจ บนเส้นทางชีวิต หากมีเพื่อนสนิทร่วมทาง อาจทำให้ชีวิตมีสีสันมากขึ้น ชีวิตที่เรียบง่าย หากมีความเข้าใจและรู้จักใจกัน ชีวิตจึงจะเดินทางได้ไกลขึ้น พิงหน้าต่าง ความคิดของฉันเบ่งบานบนหน้ากระดาษบาง ๆ ฉันเขียนเบา ๆ ว่า: คุณคือโชคชะตาที่สวยงามที่สุดในชีวิตนี้ของฉัน\ —— ขออุทิศบทความนี้ให้เพื่อน ๆ ที่กำลังสอบเข้ามหาวิทยาลัย!