ชีวิตมัธยมปลายหลังสมัยใหม่ของฉัน
1. การอ่านล่วงหน้าเช้า
ชายหญิงนักเรียนก้าวด้วยรองเท้าแตะที่เปียกตอนแย่งน้ำ ออกมาจากห้องน้ำที่สกปรก ออกมาจากช่องประตูที่แคบ หัวทาด้วยมูสราคาถูก หน้าส่งกลิ่นครีมล้างหน้าคุณภาพต่ำ รีบกระดุมเสื้อด้วยความรีบร้อน แล้วเร่งรีบไปห้องเรียน ครูประจำชั้นเฝ้ารอมาเป็นเวลานานแล้ว
“หวังว่าครูประจำชั้นจะทำกิจกรรมรักยันเที่ยงคืนทุกวันนะ” นักเรียนหยางพึมพำ
แต่ครูประจำชั้นยังคงดูมีชีวิตชีวา ยิ้มและพูดกับนักเรียนหยางว่า “หนูหยาง วันนี้มาถึงเร็วกว่าปกติสินะ! ต้องรักษานิสัยนี้ต่อไปนะ”
นักเรียนหยางพยายามไม่ฟังคำพูดเหล่านี้ นั่งลงที่โต๊ะของตัวเองด้วยท่าทีหงุดหงิด และหยิบหนังสือภาษาอังกฤษขึ้นมา ไม่ช้า ห้องเรียนก็เต็มไปด้วยเสียงผู้คน
“What is…”
“แสงจันทร์จะปรากฏเมื่อไหร่ ยกแก้วถามท้องฟ้า”
“ความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของระบบฟาง…”
…
นักเรียนหยางฟังเสียงอึกทึกเหล่านี้ด้วยความไม่อดทน ใช้มือกุมหูแน่น แต่เสียงแต่ละเส้นเหมือนเข็มทะลุรอยนิ้วมือของเขา เข้าไปในท่อหู ตรงไปแทงแก้วหู
นักเรียนหยางทนไม่ไหว จึงตะโกนเสียงดังว่า “รักมาไม่เคยมี ดีทั้งหมดน้ำมันทั้งหมด” แต่เพื่อนแถวหน้าโวยวายด้วยเสียงดังมากกว่า “หินรั่วทลาย น้ำกระหน่ำตลิ่ง!” เพื่อนแถวหลังไม่ยอมแพ้ เสียงเหมือนใช้แรงสุดชีวิต “ขโมยตายไป มูลอเมริกา! โอ้ ดีมาก เอ็งนะ!” หลังอ่านเสร็จยังมีเสียงสะท้อนยาว พร้อมปล่อยผายลมยาว คาดว่าเกิดจากการออกเสียงแรงเกินไป กล้ามเนื้อสายเสียงทำงานหนัก คลื่นแรงในร่างกายทำให้ทวารหนักพอง และของเสียกับสารพิษในร่างกายออกมาเป็นก๊าซ ฮ่าๆ ครูชีววิทยาก็บอกแบบนั้น
นักเรียนหยางจึงชิมรสชาติอย่างละเอียด ครู่หนึ่งถอนหายใจ ต้องเก็บเสียง สมองเริ่มคิดฟุ้งซ่าน “เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหนวดเคราที่จับเขาข้ามรั้ว พ่อครัวอ้วนในโรงอาหารที่ตบเขาเพราะตักแถว แถมเพื่อนที่ว่างเสียงในชั่วโมงอ่านล่วงหน้าทำเสียงท้องใหญ่มากกว่าผมวันนี้” นึกถึงเรื่องนี้ นักเรียนหยางกำหมัดแน่น และพูดด้วยความแค้นว่า “ฉันต้องแก้แค้นให้ได้” แต่เมื่อเขาลูบเอวเล็กกลมของตัวเอง ก็ได้แต่พูดกับตัวเองว่า “คนดีแก้แค้น 10 ปีก็ไม่ช้า”๒. การเรียนพิเศษตอนค่ำ
การอ่านตอนค่ำใกล้จะจบแล้ว นักเรียนจางหยิบชุดหนังสือ 'กิมย้ง' ขึ้นมาอ่านด้วยความหงุดหงิด จนไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้ โกรธขึ้นมาว่า “ฮึ! หนังสือห่วยอะไรแบบนี้ มั่วชัดๆ...” จากนั้นก็โยนลงลิ้นชัก แล้วคว้าเอาหนังสือวิชาภาษาจีนมาหนึ่งเล่ม แล้วเหลือบไปที่ประตู ครูประจำชั้นเพิ่งมาถึง “โชคยังดีนะ” นักเรียนจางคิดเบาๆ แล้วหันไปดู: นักเรียนถังกำลังอ่าน 'สามก๊ก' นักเรียนลิ่วกำลังอ่าน 'ไข่มุกอมตะ' นักเรียนหวังกำลังอ่าน 'การเริ่มต้นหมากล้อม'...
นักเรียนม้าและนักเรียนหยางกำลังซุบซิบกัน:
“นายคิดว่าในห้องหญิงคนไหนสวยที่สุด?”
“คือตรงหน้าฉัน น้องแดงไง”
“ไม่ใช่ ไม่ใช่ หญิงตรงหน้าฉัน น้องฟางสวยที่สุด น้องแดงมันก็แค่หมาฝูงเดียวเท่านั้น”
พวกเขาไม่รู้เลยว่าครูประจำชั้นยืนโผล่อยู่ที่ประตู เงยคิ้ว เหนือหูตั้งตรง กำหมัดไว้
นักเรียนจางดีใจในใจว่า: “พวกเธอโชคร้ายสุดๆ แต่ฉันตอนนี้เป็นคนที่เรียนพิเศษตอนค่ำอย่างตั้งใจที่สุด ฮ่าๆ ครูประจำชั้นต้องชมฉันแน่ ฮ่าๆ!”
คิดถึงสิ่งงดงามจนเผลอพูดออกมา รีบเหลือบมองครูประจำชั้น ครูขึ้นไปที่ชั้นสอนแล้ว ชูหมัดใหญ่เหมือนหม้อดินทุบลงหนักๆ ดังสนั่นทั่วห้อง! ทำให้นกบิน惊ตกหลายตัว:
สายหูฟังของนักเรียนถังร่วงลงพื้น นักเรียนเติงเกือบติดคอเมื่อก้างปลาติดคอ มือของนักเรียนหลินสั่นตัดเล็บโดนเนื้อ...
ครูประจำชั้นเคาะคอเบาๆ เหลือบตา พวกลูกศิษย์แถวหน้าเลื่อนหัวลงด่วน ทำไม? ก็เพราะกลิ่นเหล้า ควันบุหรี่ กระเทียม และสารเคมีพิเศษต่างๆ ของครูทำให้เวียนหัว
ครูประจำชั้นกล่าวว่า: “ฉันไม่ได้เข้ามาตรวจหลายวัน ปรากฏว่าเวลามาเรียนพิเศษตอนค่ำกลับหลุดโฟกัสกันแบบนี้หรือ ตอนที่ฉันยืนสังเกตข้างนอกมานาน พอเห็นเพียงนักเรียนจางที่ตั้งใจอ่านหนังสือ ทุกคนต้องเอาเขาเป็นตัวอย่างนะ!”
นักเรียนจางได้ยินว่าครูชมต่อหน้าชั้นอย่างแท้จริง ใจชื่นบานยิ่งขึ้น ทำท่าทางตั้งใจอ่านหนังสือต่อ เพื่อนนักเรียนคนอื่นพากันมองเขาด้วยสายตาชื่นชม แต่ไม่นานก็หัวเราะในห้อง: ปรากฏว่านักเรียนจางในความรีบร้อนนั้นถือหนังสือวิชาภาษาจีนกลับด้าน อ่านจากท้ายไปหน้า แต่ยังทำท่าตั้งใจอ่าน ดูเป็นทักษะเอกลักษณ์จริงๆ
