施主: ดูแผนที่พายุไต้ฝุ่นจากดาวเทียม เรามักจะเกิดความเข้าใจผิด คิดว่าพายุไต้ฝุ่นกำลังเคลื่อนที่ แท้จริงแล้วควรเป็นทั้งระบบบรรยากาศที่กำลังเคลื่อนที่ พายุไต้ฝุ่นไม่มีจิตวิญญาณ ไม่มีเจตจำนง และไม่มีอิสระ มันเป็นเพียงส่วนหนึ่งของระบบทั้งหมด เป็นสายตาที่มีการเลือกของเราที่แยกมันออกมา ลองมาดูรูปภาพของเสี่ยวเฉียนที่วิ่งเปลือย เช่นเดียวกัน ไม่ใช่เสี่ยวเฉียนกำลังเคลื่อนที่ แต่เป็นจักรวาลทั้งจักรวาลที่กำลังเคลื่อนที่。
失主: มีเหตุผล การตัดแบ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการรับรู้ และก็เป็นจุดเริ่มต้นของการถูกจำกัดด้วย
施主: การรับรู้ที่คุณพูดอาจควรถูกเรียกว่าการสร้างสรรค์ แน่นอน ไม่ใช่เรากำลังสร้างสรรค์ แต่จักรวาลกำลังสร้างสรรค์ สำหรับมนุษย์ มนุษย์มักสร้างความรู้ผ่านการรับรู้ สำหรับแต่ละบุคคลคือการรับรู้ความรู้ที่มนุษย์ได้สร้างขึ้น
失主: อืม ฉันเคยมีช่วงเวลาหนึ่ง คิดว่ามนุษย์เป็นกระจกของจักรวาล จักรวาลใช้ตาของมนุษย์ในการส่องดูตัวเอง ตอนนี้ไม่รู้ว่าวิธีคิดนี้ถูกหรือไม่ ขี้เกียจคิดแล้ว
施主: การเป็นพระพุทธเจ้าคือกลายเป็นกระจกที่สมบูรณ์และสะอาด คนธรรมดาคือกระจกที่เสียหายและมีฝุ่นตลบ สติปัญญาคือกระจก ร่างกายคือกรอบกระจก
