ถูกทำให้ตกใจก็ไม่ใช่เรื่องสนุกเลย
มันคงเป็นผลทางจิตใจ ตอนเด็ก ๆ แม่มักซื้อหนังผีมาให้ดู แล้วพอดูบ่อย ๆ ก็เริ่มกลัว ฝันร้ายตอนเด็กก็มีเยอะมาก และฉันจำได้อย่างชัดเจน ดังนั้นก็เริ่มกลัวผีล่องหน และฉันยังดูเว็บสยองขวัญด้วย ดูบทความต่าง ๆ (แน่นอนว่าดูในโรงเรียน ดูที่บ้านคนเดียวฉันไม่กล้า) นานวันเข้าก็เริ่มกลัวผีล่องหน ทุกครั้งที่คิดถึงผี สมองฉันก็จะนึกถึงหนังผีหรือเรื่องผีที่เคยดู ถ้าจำไม่ผิด หนังญี่ปุ่นเรื่อง "โจวเอน" เป็นหนังผีเรื่องล่าสุดที่ฉันเคยดู หลังจากดูแล้วก็ไม่กล้าส่องกระจกตอนกลางคืน ไม่กล้าปิดหน้าตัวเองด้วยมือ ตอนกลางคืนได้ยินเสียงแมวก็รู้สึกน่ากลัว เวลากลัวฉันจะไวต่อความรู้สึกมาก ถ้าได้ยินเสียงแม้แต่นิดเดียว แต่ไม่รู้ว่าเสียงมาจากไหน ฉันก็จะกลัว ถ้ามีคนมาลองหลอกตอนนั้น ฉันจะร้องไห้ด้วยความตกใจแน่นอน (ฉันเคยโดนมาแล้ว) ดังนั้น การถูกหลอกในเวลาที่ไวต่อความรู้สึกไม่ใช่เรื่องสนุกแน่นอน และแน่นอนว่านี่ก็ไม่ควรไปหลอกใครแบบสุ่มเช่นกัน เพราะถ้าเกิดฝันร้ายตอนกลางคืนแล้วมาหาคุณล่ะก็!
ตอบกลับ (11)
ว้าว! เจ้าของกระทู้เก่งมาก! ดูมากขนาดนี้แล้ว! แล้วเจ้าของกระทู้กลัวอะไร! ความกล้าแบบนี้! ความอดทนแบบนี้!
ตอนที่ฉันกับพี่สาวดูหนังผีด้วยกัน พี่สาวฉันกลัว แต่ฉันกลับไม่รู้สึกกดดันเลยแม้แต่นิดเดียว และรู้สึกว่ามันเสียเวลา แล้วทำไมฉันถึงไม่กลัวหนังสยองขวัญ... ทุกคนอยากฟังไหม?
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —