สายลมตอนเย็นที่เย็นสบายพัดผ้าม่านไหว
ทำนองเพลงที่ไพเราะประกอบกับสายของพิณที่น่าฟัง
อย่างเบา
ลอยมาหน้าต่างของฉัน
ตัวโน๊ตจาง ๆ ซ่อนความยากลำบากในการพบกัน
ฉันอยู่มุมหนึ่งของทะเล คุณอยู่ปลายฟ้าของแผ่นดิน
มีน้ำและภูเขานับพันกั้นกลาง
สิ่งเดียวที่ทำได้
คือเพียงมองท้องฟ้ายามค่ำคืนแล้วถอนหายใจ
คุณรู้ไหมว่าวันนี้เป็นค่ำคืนแบบใด
วัวน้อยกับหญิงสาวทอผ้าสามารถจับมือกันได้
การพบกันปีละครั้ง
ก็เพียงโทษว่าช่วงเวลาสั้นเกินไป
ท้องฟ้ายามค่ำคืนมืดมิด
ไม่เห็นอะไร
แต่ฉันเชื่อว่า
วัวน้อยกับหญิงสาวทอผ้ากำลังจับมือมองตาด้วยน้ำตา
บอกเล่าความคิดถึงอย่างทรมาน
แต่เวลาสั้น ๆ
จะมาชดเชยความโหยหาที่มองข้ามแม่น้ำได้อย่างไร
เสียงเพลงดูเหมือนค่อย ๆ ล่วงไปไกล
นำความเศร้าไปยังที่ไกล ๆ
คุณได้ยินหรือไม่
ในค่ำคืนเจ็ดค่ำคืนนี้
【รำลึก】คืนพิธีฉลองเทศกาลชิชิ
ตอบกลับ (14)
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —