【เรื่องสั้น (คัดลอกจากบันทีบา)】

ความรักของคนโง่สองคน--ตอนนี้เป็นเรื่องสั้นที่มีคนเข้าชมค่อนข้างสูงและซาบซึ้ง อดีตมีเรื่องรักเรื่องหนึ่ง ตัวละครหลักของเรื่องคือคนโง่สองคน ผู้ชายโง่มาก โง่จนพูดแต่เรื่องเพ้อฝัน ผู้หญิงก็โง่มาก โง่จนเอาแต่ใช้ตาคู่นั้นมองผู้ชาย ยิ้ม ยิ้มโง่ ทั้งสองคนเดิมทีไม่รู้จักกัน เขาอยู่ทางใต้ เธออยู่ทางเหนือ ครอบครัวของทั้งสองไม่เห็นค่าเพราะคิดว่าพวกเขาโง่ จึงทอดทิ้งให้พวกเขาเร่ร่อนไปตามที่ต่างๆ ผู้ชายเดินจากใต้ไปเหนือ ผู้หญิงเดินจากเหนือไปใต้ เร่ร่อนไปเรื่อย ๆ ผู้ชายเดิมไม่ได้โง่ แต่เพราะตอนทำงานก่อสร้าง ถูกก้อนอิฐตกใส่หัว หลังจากนั้นเขาจึงโง่ขึ้น ผู้หญิงเดิมก็ไม่ได้โง่ ตอนสอบเข้ามหาวิทยาลัย เธอได้อันดับหนึ่งของเมือง แต่ชื่อของเธอกลับถูกคนรวยคนหนึ่งแย่ง หลังจากนั้นเธอก็ไม่พูด ไม่สนใจพ่อแม่ และต่อมาก็โง่ไปด้วย ไม่ทราบว่าเดินทางไปนานเท่าไร เสื้อผ้าของผู้ชายสกปรกมาก รองเท้าเปิดให้เห็นนิ้วเท้ามัวดำ ผู้หญิงใส่ชุดสีแดงกลายเป็นสีเทาผมยุ่งขด และมีหญ้าแห้งติดอยู่ แต่ใบหน้ายังคงขาวอย่างประหลาด มือถือขวดน้ำดื่ม มองคนเดินถนนแล้วยิ้มโง่ ทั้งสองเจอกันตอนพลบค่ำ พวกเขาพบขนมปังขึ้นราในถังขยะพร้อมกัน และพยายามจับขนมปังนั้นพร้อมกัน ศีรษะทั้งสองชนกัน ผู้ชายมองผู้หญิงอย่างแรง ผู้หญิงยิ้มอย่างโง่ ผู้ชายชนะ เขาได้ขนมปัง วางปากสีดำม่วงกัดมันอย่างแรง ผู้หญิงไม่ขยับ เพียงแต่จ้องชายโง่อยู่ตลอด ผู้ชายมองผู้หญิง ตาของเขาไร้แสงสว่าง ผู้หญิงเพียงแต่จ้องเขา กลืนลำไส้ไม่หยุด ผู้ชายหยุดกินขนมปัง มามองผู้หญิง จ้องอยู่อย่างโง่ โง่สองคนจ้องกันแบบนั้น ผู้ชาย expressionless ผู้หญิงยิ้มโง่ ผู้ชายให้ขนมปังกับผู้หญิง ผู้ชายให้ขนมปังกับผู้หญิงจริง ๆ ผู้หญิงก็อุ้มเศษขนมปังครึ่งก้อนนั้นแล้วเริ่มกัดมัน.ผู้ชายหันตัวเดินไปโดยไม่หันกลับมา เมื่อเขากลับไปที่โรงงานร้างที่เขาใช้หลับ เขาก็หันไปเห็นผู้หญิง ผู้หญิงคนนั้นตามเขามาตลอด จนมาถึงที่นี่ ผู้หญิงยังคงยิ้มโง่ให้ผู้ชาย พวกเขาไม่พูดอะไร ผู้หญิงก็อยู่กับคนโง่ด้วยกัน ตอนกลางคืนเวลานอน ผู้ชายรู้สึกว่าตัวเองอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ผู้หญิงกอดผู้ชายตลอด ผู้หญิงนอนหลับอย่างแน่นหนา ท่าทางตอนนอนจริงๆ ไม่เหมือนคนโง่ สองคนโง่อยู่ด้วยกันแบบนี้ ตอนกลางวันทั้งสองไปเก็บของที่ถนนเพื่อเติมท้อง ตอนกลางคืนก็กลับมานอนด้วยกัน วันต่างๆ ผ่านไปแบบนี้ คืนวันหนึ่งผู้ชายไม่รู้ไปเก็บแหวนมาจากที่ไหน เป็นแหวนสนิมเขียว ผู้ชายใส่ให้ผู้หญิง ผู้หญิงยังคงยิ้มโง่ให้ผู้ชาย คืนคืนนั้นยิ่งหัวเราะแรงขึ้น เสียงหัวเราะของผู้หญิงฉีกนิ่งสงบของคืนไป หลังจากนั้นหัวเราะแล้วมีน้ำตา ผู้หญิงร้องไห้ ครั้งแรกที่ร้องไห้ กอดผู้ชายร้องไห้ ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงร้อง ผู้ชายเหมือนไม่สะทกสะท้าน หน้ายังคงไร้อารมณ์ ต่อมาผู้หญิงป่วย ผู้หญิงที่ไม่เคยป่วยมาก่อนป่วย และป่วยหนัก ตอนเช้าเธอไม่ได้ลุกไปเก็บของกินกับผู้ชาย ไม่ยิ้มโง่ให้ผู้ชาย ผู้ชายก็ออกไปเอง ตอนกลางวันผู้ชายกลับมาอย่างน่าประหลาด มือถือขวดน้ำแร่ใหม่กับขนมปังใหม่ เขากลับมาเพื่อเห็นผู้หญิง ผู้ชายมีแผลที่หน้า นิ้วมือเขียว ใต้จมูกมีรอยเลือดสองเส้น ผู้ชายถูกเจ้าของแผงตีตอนแย่งขนมปังและน้ำแร่ ผู้หญิงหลับตา ยังไม่ยิ้มโง่ให้ผู้ชายเหมือนเดิม ผู้ชายเอาขนมปังไปป้อนที่ปากผู้หญิง ผู้หญิงไม่ได้กิน ผู้หญิงใกล้ตาย ตัวเธอร้อนสูงแล้ว หมดสติ ผู้ชายเป็นครั้งแรกที่แสดงอารมณ์ หน้าเขาตกใจวิ่งออกไป เห็นคนใส่ชุดตำรวจเขียวก็ร้องไห้ ผู้ชายร้องไห้ เป็นครั้งแรกที่ร้องไห้ ร้องว่า: ช่วยผู้หญิงของฉันด้วย ช่วยเธอด้วย! ชุดทหารเขียวเตะผู้ชายออกไป ด่าพึมพำว่า: ไปให้พ้น ไอ้บ้า ฉันโชคร้ายจริงๆ ออกจากบ้านช่างซวย! ผู้ชายล้มหลังลงกับพื้น ชุดตำรวจเขียวเตะท้องผู้ชายอย่างแรงหลายครั้ง ผู้ชายปล่อยมือ ชุดตำรวจเขียวถ่มน้ำลายใส่ผู้ชายแล้วเดินไป! ผู้ชายใช้เวลานานกว่าจะลุกจากพื้น น้ำตาในหน้าแห้งแล้วชายคนนั้นอุ้มผู้หญิงออกไปบนถนน มีคนมากมายแต่ไม่มีใครสนใจ ทุกคนที่สังเกตเห็นมีแต่สายตาเย็นชาแล้วก็เดินต่อไปคนโง่วางผู้หญิงไว้ข้างถนน มองคนเดินถนนอย่างไร้ทางช่วยลมหายใจของผู้หญิงอ่อนแรงมาก เธอหยิบเศษแก้วแตกจากข้างถนน เศษแก้วนั้นคมและแวววาว ผู้ชายยกแขนที่ผอมและสกปรกของผู้หญิงขึ้นแล้วกรีดข้อมือเธออย่างแรง เลือดกระเซ็นเต็มใบหน้า คนโง่หัวเราะและตะโกนว่า "ฮ่าๆ ฉันฆ่าคน! ดูฉันสิ ฉันฆ่าคน......" รถพยาบาลมาถึงในที่สุด ผู้หญิงถูกพาออกไป และผู้ชมดูถูกชายคนนั้น ด่าทอเขา แล้วก็แยกย้ายกันไป ผู้หญิงคนนั้นเสียชีวิตในที่สุด เพราะเสียเลือดมากเกินไป เธอถูกนําตัวเข้าไปในห้องเก็บศพในโรงพยาบาลไม่ถึงชั่วโมง เมื่อเธอออกไป เธอยิ้มอยู่ และนิ้วของเธอยังสวมแหวนที่ปกคลุมด้วยคราบคราบเก่าชายคนนั้นรออยู่นานมาก ผู้หญิงคนนั้นไม่เคยกลับมาอีกเลย ไม่เคยกลับมาและยิ้มอย่างงี่เง่าให้เขาอีก ชายคนนั้นร้องไห้อย่างหนักจนทั้งคืนถูกกลบด้วยเสียงสะอื้นของเขา แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นเสียงร้องไห้นั้นมันก็อยู่ข้างถังขยะที่พวกเขาพบกันอีกครั้ง ที่พบศพของชายคนนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาหยุดนิ่ง และเขาถือขนมปังขึ้นรากับขวดน้ําแร่ที่ยังไม่ได้เปิด......ขอเล่าเรื่องให้ฟังสักนิด...