ชื่อผลงาน: เหย่าจงหานเตาอิง
ประเภท: แฟนตาซีตะวันออก
สถานะ: กำลังตีพิมพ์
【บทสรุปย่อ 1】มีเด็กหน้าโล่ขาว สวมดาบคู่ ปักลายสายฟ้าหน้าหนาวถึงฤดูใบไม้ผลิ ต้องการเป็นอันดับหนึ่งในโลก ใต้ทะเลสาบมีพ่อมดแก่ผมขาวชอบกินเนื้อ ขาดฟันพ่อบ้านแก่แบกกล่องดาบ บนภูเขามีอาจารย์หนุ่มขี่ควายเขียว ไม่กล้าลงจากภูเขา มีเด็กสาวขี่แพนด้าถือดอกทานตะวันที่ไม่ค่อยมืด หนู่หล่าอาจารย์พลังสูงเวลาเดินทางต้องแต่งตัวให้ดูหมดจด นักเลงหญิงเดินทางในโลกจงต้องสร้างชื่อเสียงให้ดี สำนักต้องรักษาความสัมพันธ์ดีกับวัด
ตัวเอกนั้นถือดาบอย่างเฉิดฉาย ทำให้โลกแห่งนักเลงโปร่งใสทั้งหมด
【บทสรุปย่อ 2】เด็กน้อย เสิร์ฟเหล้า~
【บทสรุปย่อ 3】โลกนักเลงนี้มีนักรบที่อวดตัวว่าเป็นอันดับสองของโลกมานานหนึ่งวัฏจักร มีนักดาบอมตะฟันทะลุชุดเกราะสองพันหกร้อยชิ้น มีพ่อมดขี่วัวขี้ขลาดแบกเส้นทางสองสาย แต่ก็เป็นโลกนักเลงเดียวกัน อาจเป็นเพราะลูกผู้ชายในโลกนักเลงเกิดมาก็ตายไปในโลกนักเลง เพิ่งเริ่มต้นก็จมอยู่ในโลกนักเลง สำหรับเด็กยังไม่เข้าโลกนักเลง การถือดาบหนึ่งเล่มเหมือนถือทั้งโลกนักเลง และตัวเอก ฟันด้วยดาบหนึ่งครั้งทะลุโลกนักเลง! (โพสต์ก่อน เดี๋ยวแก้ไข... เหนื่อย..)
นิยายแฟนตาซีเรื่องนี้ ไม่เหมือนนิยายอื่นที่เร่าร้อนหรือที่ตัวเอกเก่งเกินไป ภาษาแรกๆ อ่านดูเรียบง่ายเหมือนเล่ากิจวัตรประจำวัน (จริงๆ ก็เป็นการบรรยาย..) แต่ละเอียดและบรรยายอย่างชัดเจน
เนื้อเรื่องยังมีความตลกเสมอ จะมีหนึ่งสองคนเก่งแต่ซ่อนตัวได้ดี ตัวเอกมีบุคลิกที่ฉันชอบ ไม่โหดร้ายเท่าไหร่ ก่อนหน้านี้เคยอ่านเรื่อง เจียงเย่ย (将夜) เนื้อเรื่องดี แต่ตัวเอกชายฉันว่าจิตใจไม่ดีเกินไป
(เดี๋ยวเติมต่อ... )
