(เพลงของ Xu Song ตั้งแต่สมัยก่อน แต่ฉันก็ยังชอบ~เนื้อเพลงดีมาก)
แมวตัวน้อยที่น่าสงสาร
Rap: Wu La Dai / ร้อง:Vae
แสงแดดยามบ่ายหกโมงผ่านใบไม้ ปกปิดความแก่ชราที่ใกล้ล่มสลาย
ในทางเดินดอกไม้ด้านตะวันตกของตึกเรียน มียุงเป็นฝูงกวนใจผู้คน
ใต้ม้านั่งหินยาวมีแมวตัวหนึ่งขดตัวร่างสกปรกทั้งตัว
ร่างกายสีขาวมีดอกไม้สีเหลืองหิวจนเหลือเพียงขาที่ก้าวอย่างเซ
หน้าผากเปื้อนโคลนแห้ง ยังเหลือความหวังต่อการรอคอยความอบอุ่นอีกเท่าไหร่
แล้วหวังจะอธิบายขนที่หายไปบนสันจมูกด้วยอะไร
กระเพาะว่างเปล่าไร้แรงวิ่งไปมา
ทำได้เพียงใช้ดวงตาสีเหลืองอ่อนจ้องมองรอยยิ้มที่หรรษาเพราะความทุกข์ของคนแปลกหน้า
คุณใช้ชีวิตของตัวเองไปกี่ชีวิตแล้วถึงจะหมดการค้นหาซึ่งกันและกัน
คุณเข้ามาใกล้ฉันอย่างต่อเนื่องฉันระมัดระวังโอบกอดคุณ
ไม่ว่าคุณจะเรียกเบา ๆ กับทุกคนแบบนี้หรือไม่
ฉันเพียงหวังว่าจะให้ความเอาใจใส่ทั้งหมดกับคุณ
ขอให้เธอซื้อไส้กรอกมาเคี้ยวแล้วเลี้ยงคุณให้เต็มที่
ดูเธอสังเกตคุณเหมือนคุณหิวจนไม่สนใจรสชาติ
เวลาที่คุณจะไป เธอแค่หันกลับมามองคุณ โดยไม่ให้แม้แต่หนึ่งสายตากับฉัน
บางทีนี่คือวินาทีที่เราทั้งสองถูกทอดทิ้ง
ดังนั้นฉันจึงใส่คุณลงในกระเป๋าที่เต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย
จะพาคุณไปดูความเหงาที่แท้จริงของโลกใบนี้
สุนัขพันธุ์บัตเตอร์ฟลายบนถนน แสดงสีหน้าโง่ ๆ แต่ดูภูมิใจ
โง่เง่าเหลือเพียงขนสะอาดสวยงามทั้งตัว
อ้อมกอดที่มันเคยอ้อนวอนหาความคุ้มครอง
แท้จริงแล้วมันเป็นเพียงตั๋วซื้อใจคนอื่น
เดินกอดแมวบนทางเท้าที่ฉันมักจะแวะไปเรื่อย
ชี้ให้มันดูคำอธิษฐานที่แข็งตัวบนตู้กระจก
แมวพูด จริง ๆ แล้วสถานการณ์ของคุณแย่กว่าฉัน
ไม่ว่าคุณจะเรียกเบา ๆ กับทุกคนแบบนี้หรือไม่
ฉันเพียงหวังว่าจะให้ความเอาใจใส่ทั้งหมดกับคุณ
ขอให้เธอซื้อไส้กรอกมาเคี้ยวแล้วเลี้ยงคุณให้เต็มที่
ดูเธอสังเกตคุณเหมือนคุณหิวจนไม่สนใจรสชาติ
สุดท้ายฉันก็พาแมวกลับไปที่โรงเรียนซึ่งมันเริ่มเร่ร่อน
ที่นั่นอย่างน้อยก็ไม่มีเสียงวุ่นวายมาก
ที่นั่นอย่างน้อยก็ไม่มีเสียงดังมาก
ในโลกคอนกรีต มันไม่ได้กลิ่นอาหาร
เวลาบอกลา ฉันยิ้มให้มันอย่างชำนาญ
บอกมันว่า จริง ๆ แล้วคุณไม่เข้าใจว่าฉันอธิษฐานเพื่องานรักมากแค่ไหน
