【รีวิววรรณกรรม·แนะนำนิยายแนวโอตาคุ】จอมมารต่างโลก

นิยายโอตาคุเต็มไปด้วยความรักใช่ไหม?โอตาคุปลอมที่สุด ดังนั้นการอ่านโอตาคุจึงต้องอ่าน
2014 หนังสือใหม่
ราชาปีศาจแห่งอีกโลกหนึ่ง
ผู้เขียน: สุขสันต์หล่อ \ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้เขียนนิยายโอตาคุมาหลายปี โดยมีผลงานที่เป็นตัวแทน เช่น: Invincible Exchange
\ถ้ามีผู้อ่านที่รักโอตาคุเหมือนฉัน หนังสือเล่มนี้ต้องคุ้นเคยมาก~

เอาล่ะ พอเรื่องไร้สาระแล้ว ขอแนะนําหนังสือเล่มนี้

เรื่องย่องาน: ราชาปีศาจ!
สัญลักษณ์แห่งความสยองขวัญและความชั่วร้าย!สัญลักษณ์ของการฆ่าและความตาย!แต่อาณาจักรปีศาจที่แท้จริงได้ต้อนรับราชาปีศาจที่ดูไม่เหมือนราชาปีศาจที่สุดในประวัติศาสตร์!

"ฝ่าบาท ราชาปีศาจ โปรดลงนามในเอกสารนี้ แต่โปรดระวังอย่าวางมือในที่ที่ไม่ควร "คุณหยาหลิน กองทัพมนุษย์กําลังโจมตี แต่ฉันจะปกป้องคุณด้วยชีวิต!""น่ารําคาญ!"อย่าเข้ามาใกล้!เจ้าราชาปีศาจเร้าอารมณ์!ฉันเกลียดคุณที่สุด!"โอ้พระเจ้า นี่มันอะไรกัน?ฉันก็แค่คนธรรมดาที่หวังจะใช้ชีวิตสบาย ๆ รอความตาย!ทําไมฉันถึงกลายเป็นสามีในอนาคตของเจ้าหญิงปีศาจสามคน และราชาปีศาจในอนาคต ที่ยังต้องทําภารกิจยาก—การชุบชีวิตแม่ยายของฉัน?โชคดีที่การเป็นราชาปีศาจมีสิทธิพิเศษ—พวกเขาให้ระบบฝึกราชาปีศาจมา แต่เดี๋ยวก่อน......แล้วภารกิจพิชิตในโลกอื่นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?


แค่อ่านสรุปที่ดูเชยสุด ๆ นี้ ก็จะรู้ได้เลยว่าหนังสือเล่มนี้ดีมาก ตัวเอกยังคงเป็นหลี่ ยาหลิน เพื่อนสมัยเด็กที่ไม่เปลี่ยนแปลง ไฮไลท์ที่ใหญ่ที่สุดของหนังสือเล่มนี้คือการเดินทางข้ามเวลาอย่างไม่รู้จบ (ขอไม่เก่งเรื่องการแสดงออก) ก่อนอื่น หลี่ ยาหลินจะย้ายร่างเข้าสู่โลกของราชาปีศาจและกลายเป็นทายาทของราชาปีศาจ จากนั้นโลกของราชาปีศาจก็กลายเป็นโลกหลัก และเขาเริ่มต้นการเดินทางไล่ตามสาว ๆ ในโลกอนิเมะ

\Yalin ได้ย้ายเข้าสู่โลกของ Sword Art Online ก่อนจะเข้าสู่วงการอาวุธ และอนิเมะใหม่ในเดือนเมษายน 'Pitch-Black Bullets' ไฮไลต์ที่ใหญ่ที่สุดของหนังสือเล่มนี้คือตัวละครชายนําทั้งหมดจากต้นฉบับถูกทําให้ดูเป็นผู้หญิง ใช่แล้ว ในทุกโลกที่ Yalin เคยเข้าไป ตัวละครชายทั้งหมดถูกทําให้ดูอ่อนแอ ทันใดนั้นฉันรู้สึกว่าผู้เขียนเต็มไปด้วยความชั่วร้าย แต่ฉันก็ชอบมัน ฮ่า ๆ ๆ ~



ตัวอย่างผลงาน

Demon King!
สัญลักษณ์แห่งความสยองขวัญและความชั่วร้าย!คําพ้องความหมายของการฆ่าและความตาย!แต่ Li Yalin ไม่เคยคาดคิดว่าชื่อเรื่องนี้จะมาอยู่ในมือเขาประสบการณ์เหมือนฝันนี้ หากไม่ได้เตียงนุ่ม ๆ และแสงแดดช่วงบ่ายที่มาถึงอย่างแท้จริง หลี่ หยาลินคงจะคิดว่า ตัวเองอยู่ในความฝันจริง ๆ และเมื่อเขาตื่นขึ้นมา เขาก็คงจะนอนอยู่บนเตียงเล็ก ๆ ที่คุ้นเคย เริ่มต้นชีวิตประจำวันที่วนซ้ำ กินแล้วก็รอวันตายต่อไป

แต่เดิม ในฐานะนักศึกษาที่เพิ่งจบชั้นปีที่ 2 หลี่ หยาลินกำลังเพลิดเพลินกับวันหยุดฤดูร้อนที่สนุกสนานและเต็มไปด้วยความสุข ทุกวันนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ดูอนิเมะใหม่ ๆ เล่นเกมกับเพื่อน ๆ แบบสุดมันส์ ชีวิตแบบนี้เทพเจ้ามาเห็นก็ไม่อยากสลับกัน!

แต่วันสนุกสนานแบบนี้ กลับถูกทำลายด้วยการมาถึงของพัสดุแปลก ๆ!

หลี่ หยาลินชอบช้อปปิ้งออนไลน์ มักจะสั่งของทางเน็ตอยู่บ่อย ๆ วันนั้นเขากำลังเล่นเกมกับเพื่อน ๆ อยู่ ก็ได้รับโทรศัพท์จากพนักงานส่งของ บอกว่ามีพัสดุมาส่ง

จะเป็นขนมที่สั่งไปไม่กี่วันที่แล้วหรือเปล่า?

หลี่ หยาลินรีบลงไปชั้นล่างรับพัสดุ แต่เมื่อกลับถึงบ้านและเปิดพัสดุดู สิ่งที่คิดว่าจะเป็นขนมกลับไม่พบ กลางพัสดุมีการ์ดสีแดงทั้งใบ ตรงกลางวาดภาพเทวดาเลือดสดใสอย่างมีชีวิตชีวา

ไม่ใช่ว่าพนักงานส่งของส่งพัสดุผิดหรือ?

หลี่ หยาลินสงสัย คลี่เอาการ์ดออก แต่ทันทีที่นิ้วของเขาสัมผัสการ์ดนั้น แสงสีแดงสว่างไสวขึ้นทั่วห้องทันที ต่อมาเขารู้สึกเวียนศีรษะแรง และในพริบตาต่อมาก็สลบไป

เมื่อหลี่ หยาลินตื่นขึ้น เขาตกใจพบว่าตัวเองอยู่ในป่าทึบหนาไกลออกไป ยังได้ยินเสียงคำรามของสัตว์ป่า

นี่ที่ไหนกัน? ป่าอเมซอนหรือ?

หลี่ หยาลินมองไปรอบ ๆ ด้วยความตื่นตระหนก เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างไร้เหตุผล แต่ก่อนที่เขาจะสังเกตอะไรต่อ ลมเย็นพัดผ่าน หลี่ หยาลินก็สะท้านตัวขึ้นทันที

จริง ๆ แล้วหลี่ หยาลินใส่เพียงกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืด แต่ในป่านี้กลับหนาวเย็นมาก เขารู้สึกว่าควรหาที่ซ่อนจากลม ไม่เช่นนั้นคงถูกหนาวตายที่นี่แน่

ในสภาพแวดล้อมแปลก ๆ ความกลัวที่ไม่ทราบสาเหตุเข้ายึดครองใจหลี่ หยาลิน การสลบกระทันหัน การปรากฏตัวในป่าที่น่ากลัวเช่นนี้ ทำไมเขาถึงถูกนำมาที่นี่เพื่อทรมาน?

เดี๋ยวก่อน! สิ่งที่อยู่ในมือของเขาคือ...

จนถึงตอนนี้ หลี่ หยาลินถึงได้สังเกตว่า เขากำลังถือการ์ดนั้นอยู่ในมือ!เทวดาสีแดงเลือดบนการ์ดดูเหมือนมีชีวิตชีวา ราวกับว่ามันจะกระโดดออกมาได้ทุกเมื่อ!หรือว่าการ์ดอยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้เพราะรูปลักษณ์ของเขาที่นี่?หลี่หย่าหลินจ้องมองบัตรด้วยตาโต รู้สึกเหมือนเป็นวิญญาณสวรรค์และวิญญาณหลิงหลิง!ในเมื่อเธอพาฉันมาที่นี่ได้ รีบส่งฉันกลับไปเถอะ!น่าเสียดายที่คําอธิษฐานของหลี่หยาหลินไม่มีผลแค่การ์ดไม่ส่งเขากลับบ้าน แต่กลับปล่อยแสงสีแดงพุ่งขึ้นฟ้าตรง ๆ อีกด้วย!นี่หมายความว่าอะไร?หลี่หย่าหลินตกใจเมื่อเห็นแสงสีแดงและอยากจะโยนการ์ดทิ้ง แต่การ์ดดูเหมือนจะติดมือเขา—ไม่ว่าเขาจะพยายามสลัดมันออกแค่ไหนก็สลัดมันออกไม่ได้! นี่มันอะไรกันเนี่ย?หลี่หย่าหลินร้องไห้หนักจนแทบจะร้องไห้ถ้าเขารู้ว่าจะถึงขั้นนี้ เขาคงไม่แตะต้องการ์ดบ้าๆ นี้!เขาไม่ควรเอาพัสดุบ้า ๆ นั่นไปเลย!โอ้พระเจ้า ลืมตาแล้วแสดงความเมตตาส่งฉันกลับบ้านได้ไหม?หลี่หย่าหลินเกือบจะร้องไห้และอธิษฐานต่อสวรรค์ แต่ดูเหมือนที่นี่จะไม่เชื่อในสวรรค์คําอธิษฐานของเขาไม่ได้นําความช่วยเหลือมา; กลับเรียกกลุ่มอัศวินในชุดเกราะสีดํามา!ดูจากรูปลักษณ์ พวกเขาดูเหมือนอัศวินในเกม—สวมเกราะหนัก ถือหอกอัศวิน และขี่สัตว์สีดําระหว่างขา คล้ายไดโนเสาร์!
\ทันทีที่เขาเห็นพวกเขาครั้งแรก หลี่หย่าหลินตัดสินใจว่าควรวิ่งก่อนเขารู้สึกว่าคนพวกนี้ดูไม่ใจดีนัก และถ้าจับเขาได้ เขาจะถูกกินทั้งเป็นล่ะ?
วิ่ง!
เมื่อความกลัวแผ่ซ่านในใจ คนก็สูญเสียสติในตอนนี้ หลี่หย่าหลินเป็นแบบนี้—วิ่งอย่างไร้จุดหมาย พยายามหลบหลีกอัศวินชุดเกราะดําที่อยู่ข้างหลัง
ถ้าเขาไม่วิ่งหนีคงจะดีกว่า แต่เมื่อหลี่หย่าหลินเริ่มวิ่ง เขากลับถูกอัศวินชุดเกราะดําเหล่านั้นเห็น!
\เมื่อเห็นหลี่หยาหลินตื่นตระหนกและวิ่งหนีอย่างตื่นตระหนก อัศวินชุดเกราะดําตะโกนคําที่เขาไม่เข้าใจ และทีละคนก็พุ่งเข้าหาเขา

หลี่หย่าหลินเป็นแค่นักเรียนธรรมดา ปกติไม่ค่อยตั้งใจฝึกฝนเขาจะวิ่งหนีไดโนเสาร์ใต้กองอัศวินเกราะดําได้อย่างไร?ผลลัพธ์ชัดเจน: หลี่หยาหลินเพิ่งก้าวไปไม่กี่ก้าวก็รู้สึกเจ็บแปลบที่ต้นคอ—เขาถูกจับและยกขึ้น!\นี่แหละ ลีหยาหลินกลายเป็นเชลยของอัศวินเกราะดำเหล่านี้ แต่พวกอัศวินเกราะดำไม่ได้กินเขาดังที่ลีหยาหลินคิดไว้ กลับกัน หลังจากสังเกตลีหยาหลินอย่างละเอียด พวกเขาก็นำเขาไปวางบนหลังไดโนเสาร์แล้วพาเขาไปต่อ\ ในระหว่างนี้ ลีหยาหลินไม่รู้ว่าเดินทางมานานเท่าไหร่ แต่การสั่นสะเทือนบนหลังมังกรแทบจะทำให้ทุกอวัยวะในร่างกายของเขาพังหมด พอเขาลงจากหลังมังกร ร่างกายก็เวียนหัวแทบเป็นลม\ ไม่ให้เวลาพักหายใจเลย อัศวินเกราะดำจึงพาลีหยาหลินเดินทางต่อ และต่อหน้าลีหยาหลินในตอนนั้นกลับเป็นปราสาทขนาดใหญ่และหรูหรามาก!\ ปราสาท? หรือฉันมาถึงต่างประเทศแล้ว?\ ขณะนั้นสติของลีหยาหลินยังไม่ค่อยชัดเจนนัก แต่จากลักษณะของปราสาทก็มีสไตล์เหมือนปราสาทยุโรปในยุคกลางเลย\ หลังจากถูกอัศวินเกราะดำพาเข้าไปในปราสาทและเดินทางต่อ ในที่สุดในพิธีของปราสาท ลีหยาหลินก็ถูกปล่อยลง\ รู้สึกเหมือนตัวเองจะถูกเล่นจนพังแล้ว……\ ลีหยาหลินเวียนหัวมาก หลังจากสูญเสียไหล่ของอัศวินเกราะดำ เขากดขมับตัวเอง อีกทั้งยังรู้สึกเวียนหัวอีกครั้ง วางตัวเองโดยไม่มีที่พิงในที่สุด เข่าก็อ่อนจนเกือบล้มลงไปที่พื้น\ แต่พอร่างกายของลีหยาหลินใกล้แตะพื้น มีเงาออกมาช่วยประคองเขาไว้อย่างมั่นคง\ นี่…กลิ่นหอมมาก!\ ในความมึนงง ลีหยาหลินรู้สึกว่าร่างกายสัมผัสกับสิ่งที่นุ่มมาก และกลิ่นหอมที่ลอยมา ทำให้เขางุนงงมากขึ้น\ เกิดอะไรขึ้น?\ ลีหยาหลินพยายามลืมตาอย่างเต็มที่ จากนั้นเขาก็ตกใจที่พบว่าตัวเองล้มลงในอ้อมกอดของสาวสวย!\ ผมมัดหางม้าเป็นสีแอสติคหลังศีรษะ ตาสีเขียวเหมือนอัญมณีใบหน้าเรียวสวยและดูเข้มแข็ง เหมือนคนจากภาพวาดออกมามีชีวิต\ “%#*……”\ เธอเริ่มพูด แต่ลีหยาหลินฟังไม่ออกเลย อย่างไรก็ตามเสียงของเธอฟังช่างไพเราะ ทำให้ลีหยาหลินหลงไหล\ เดี๋ยวก่อน! ทำความเข้าใจกับสถานการณ์ตอนนี้ก่อนดีกว่า!\ พอเห็นลีหยาหลินไม่ตอบ สาวสวยเปี่ยมบุคลิกนี้ส่ายหัวอย่างหมดหนทาง จากนั้นเธอก็ช่วยพยุงลีหยาหลินลุกขึ้น และทำสัญลักษณ์มือใส่เขา\ หมายความว่าอะไร? ให้ฉันไปกับคุณใช่ไหม?
หลีหยาหลินรู้สึกงงเล็กน้อย แต่เขาก็เปิดปากถาม สาวตรงหน้าพูดอะไรเขาก็ฟังไม่เข้าใจเลย
นี่มันสื่อสารกันไม่ได้ชัดๆ
ไม่มีทางเลือก เลยต้องใช้ท่าทางสื่อสาร
แต่สื่อสารไปสักพัก สาวคนนั้นก็ไม่เข้าใจหลีหยาหลิน และหลีหยาหลินก็ไม่รู้ว่าสาวคนนั้นต้องการทำอะไร จนกระทั่งในที่สุดสาวผู้เปี่ยมด้วยความกล้าหาญหลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เดินเข้ามาจับมือของหลีหยาหลิน!
ไม่ได้อ่อนนุ่มอย่างที่จินตนาการ หลีหยาหลินกลับรู้สึกว่ามือของสาวคนนี้ค่อนข้างหยาบ ราวกับทำงานหนักอยู่บ่อยครั้ง
นี่เขากำลังจะทำอะไรนี่?
ในฐานะคนที่ล้มเหลวในชีวิต การให้สาวจับมือควรจะเป็นเรื่องน่ายินดี แต่ในเวลานี้และสถานการณ์นี้ หลีหยาหลินกลับไม่รู้สึกดีใจเลย เขาแค่ต้องการรู้ว่าสถานที่นี้คือที่ไหน และจะกลับบ้านได้อย่างไร!
แต่สาวคนนั้นไม่ได้เสียเวลาอีกต่อไป แค่ดึงเบาๆ หลีหยาหลินก็ถูกเธอลากไป
แรงมาก!
หลีหยาหลินพยายามดิ้นหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ จำใจต้องปล่อยไป ใครเป็นฝ่ายอำนาจก็มักไม่ให้โอกาสคนอ่อนต่อสู้
ด้วยเหตุนี้ หลีหยาหลินถูกจับมือเดินต่อไปลึกเข้าสู่ปราสาท จนมาถึงห้องกว้างมาก
บรรยากาศในห้องค่อนข้างมืด มีเพียงคบเพลิงบางดวงบนผนัง และตรงกลางห้องนั้น มีรูปปั้นสูงประมาณสามเมตร เป็นหญิงเทวดาที่มีปีกอยู่ด้านหลัง
ขณะที่หลีหยาหลินเงยหน้ามองรูปปั้นเทวดานั้น เขาก็ประหลาดใจพบว่ารูปเทวดานี้คล้ายกับภาพบนการ์ดที่เขาถืออยู่ เหมือนกันเป๊ะๆ
เป็นคนจริงๆ เหรอ?
หลีหยาหลินส่องดูซ้ำไปมา แต่ตอนที่เขาอยากจะยืนยันอีกครั้ง การ์ดในมือก็ส่องแสงแดงอีกครั้ง พอแสงแดงส่องไปที่รูปปั้นในห้อง ทั้งสองเกิดการ Resonance อย่างรุนแรง!
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
พื้นห้องสั่น หลีหยาหลินก็รู้สึกผิดปกติ ตัวหนัก สมองก็ผุดภาพต่างๆ อย่างไม่เข้าใจ……
ความโหดร้าย ฆาตกรรม ความตาย……
นี่แสดงถึงอะไร?
ในที่สุด หลีหยาหลินทนไม่ไหว ล้มลงกับพื้นพรวด วันเดียวก็เป็นลมไปสองครั้ง เรียกว่าเสียหน้าใหญ่
แต่ครั้งนี้ การเป็นลมหายใจของหลีหยาหลินก็ไม่ได้ยาวนานนัก สำหรับเขาดูเหมือนผ่านไปเพียงเสี้ยววินาที หลังจากลืมตา เขาก็ลุกขึ้นจากพื้นได้เร็วหลี่ย่าหลินที่ไม่เข้าใจสถานการณ์เลย หันสายตาไปที่สาวเจ้าที่ผมม้าแซลมอน ในตอนนั้นเอง เห็นสาวเจ้าคนนั้นโน้มตัวลงครึ่งหนึ่งคุกเข่าต่อหน้าเขา และวางมือขวาที่หน้าอก "ยินดีต้อนรับการเสด็จมาของพระราชาปีศาจ!" เว็บไซต์ผลงาน: http://m.qidian.com/Book/ShowBook.aspx?BookId=3169809 นักเรียนที่มีบัญชี Qidian สามารถดูได้ หากไม่มีบัญชีก็สามารถคลิกเข้าไปเพื่อเพิ่มจำนวนการเข้าชม เพื่อนที่เป็นนักรวยสามารถสมัครอ่านหนังสือเล่มนี้ได้ เพราะผู้แต่งที่เขียนนิยายแนวโอตาคุน้อยคนมากใน Qidian