เฉินอี้ซุน - ผู้ป่วยโดดเดี่ยว

เฉินอี้ชุน - คนไข้เหงา\คำร้อง: เสี่ยวฮั่น ทำนอง: ฟางต้าตง\เรียบเรียง: ฟางต้าตง/เอ็ดเวิร์ด ชาน\ควบคุมการผลิต: ฟางต้าตง/เอ็ดเวิร์ด ชาน/ลีชาร์ลส์\เสียงหัวเราะ เสียงเชียร์\เร่งอารมณ์ แต่ใจกลับหนาวเย็น\สปอตไลท์ เป็นเหมือนพรที่ได้รับ\แต่ฉันกลับไม่สามารถร้องเรียกให้รอได้\ฉันชื่นชมตัวเองจริงๆ ยังสามารถมีอารมณ์ขัน\เวลาที่น้ำตาไหลใช้รอยยิ้มปกปิด กลัวคนเห็นทะลุ ข้อกังวลมากมาย\ไม่พูดถึงความเหงา แล้วเราก็จะมีความสุข\ฉันไม่ร้องเพลงรักเสียงสุดฤทธิ์\ไม่ได้หมายความว่าไม่มีช่วงเวลาหัวใจสลาย\ฉันไม่เคยเปิดแผลให้ถูกชำแหละ เมื่อหายแล้วก็ไม่มีใครรู้\ใจฉันเจออุปสรรค เสมือนคนไข้เหงา ลากดึงตัวเอง\คนไข้เหงาที่ชอบเข้าสังคม มีอะไรผิดหรือ\ยิ่งหัวเราะดัง ยิ่งโหดร้าย\เต็มไปด้วยความอบอุ่น แต่ห้องกลับหนาวเย็น\ถ้าปิดไฟ ความว่างเปล่าก็รบกวน\แต่ฉันก็ไม่สามารถร้องเรียกให้รอได้\คุณบอกว่ารักฉัน แต่ก็พูดอยู่เรื่อย\ว่าฉันไม่ควรซ่อนตัวอยู่ในมุม วางแผนหนี ความผิดแบบนี้ก็มีหรือ\แม้แต่สิทธิ์ในความอ่อนแอของฉันก็ถูกยึด\ฉันไม่ร้องเพลงรักเสียงสุดฤทธิ์\ไม่ได้หมายความว่าไม่มีช่วงเวลาหัวใจสลาย\ฉันไม่เคยเปิดแผลให้ถูกชำแหละ เมื่อหายแล้วก็ไม่มีใครรู้\ใจฉันเจออุปสรรค เสมือนคนไข้เหงา ลากดึงตัวเอง\คนไข้เหงาที่ชอบเข้าสังคม มีอะไรผิดหรือ ฉันไม่ต้องการเพลงรักเสียงสุดฤทธิ์ มาเตือนฉันว่าต้องการคุณในบางช่วงเวลา ความสงบภายนอกไม่ใช่สีป้องกัน แต่กลับต้องการให้คุณเข้าใจ ฉันไม่รู้ว่าเพราะอะไร เสมือนคนไข้เหงา ลากดึงตัวเอง คนไข้เหงาที่ชอบเข้าสังคม ต้องการการยอมรับ