ΘH2OΘ(??ω??)??เมียวพาส
(center) มาเพลงหนึ่ง มอบให้ 7723 (url= ในเศษเสี้ยวของการรำลึก ความทรงจำ และช่วงเวลา เงาของความเหงานั้น คือความเป็นตัวเองในอดีต หลงทางในความไม่มีที่สิ้นสุด ของป่าที่ลึกซึ้งนี้ แต่ฉันก็ยังคง เดินต่อไปเพียงลำพังไม่หยุด ประปรายฝนที่ไม่เคยหยุด เทราตัวที่เหน็ดเหนื่อย แต่ก็ยังไม่สามารถจับมือที่สูญเสียความอบอุ่นได้อีก เสียงระฆังจากทางไกล ดังก้องเหมือนแผ่นดินร้องไห้ แต่ฉันก็ยังคง เดินต่อไปเพียงลำพัง เพราะรอยยิ้มของเธอ ไม่เคยเลือนหายจากความทรงจำของฉัน เพราะสัญญากับเธอ นอนสงบอยู่ในใจ ค้นหาเส้นทางของเธอ เหมือนอยู่กับเธอ ตลอดกาล สู่การเดินต่อไปเดี่ยวๆ ความจำที่ต่อเนื่อง และความคาดหวังที่ไม่สิ้นสุด ความคิดในสมอง ให้กำลังใจฉันอย่างไม่มีสิ้นสุด จะไม่ยอมแพ้ตลอดไป เพราะฉันเชื่อเสมอ วันหนึ่ง ฉันจะไม่เดินเพียงลำพังอีกต่อไป รำลึก ความทรงจำ ในเศษเสี้ยวของเวลา เงาของความเหงานั้น คือความเป็นตัวเองในอดีต หลงทางในความไม่มีที่สิ้นสุด ของป่าที่ลึกซึ้งนี้ แต่ฉันก็ยังคง เดินต่อไปเพียงลำพัง หมอกค่อยๆ จางไป ท้องฟ้าเริ่มเปิด สายแดดส่องผ่านร่มเงาของต้นไม้ อบอุ่นหัวใจ ลำธารข้างทาง ไหลเวียนรอบศาลาอย่างสงบ ฉันมั่นใจ ว่าเธอคงรออยู่ที่นั่นแล้ว จ้องมองตาของเธอ ความเหน็ดเหนื่อยไม่เห็นร่องรอย ในที่สุด การพบกันก็มาถึง เขียนตอนจบให้กับเรื่องราว เรื่องราวในอดีตกลายเป็นความทรงจำ ความคิดใจยังคงไม่สงบ เพราะฉัน จะไม่เดินเพียงลำพังอีกต่อไป เดินเคียงข้างเธอไปด้วยกัน(center)
