สมัครอีกครั้ง
ผู้สมัคร ลูซิฟา@ID:50165 \ ตำแหน่งที่สมัคร: สาขาเกม JAVA Symbian \ ประวัติ: \ เวลาเข้าสู่ระบบ: มากกว่า 4 วัน \ แนะนำตัว: \ บุคลิก: ปกติค่อนข้างใจเย็น (ดูจากรีจิสทรีของฉันที่ละเอียดก็รู้แล้ว) บางครั้งก็ชอบล้อเล่น \ งานอดิเรก: เล่นเกม \ เชี่ยวชาญในการหาเกม (แคร็ก/BT) \ คำประกาศ: ให้ JAVA! ดังก้องทั่วทั้งเจ็ดฟอรัม!!! \ (เพียงแค่ฉันมีเวลาว่างก็เข้า 7723 ด้วยความกระตือรือร้น ก็เพียงพอที่จะเป็นผู้ดูแล)!!!
ตอบกลับ (59)
ถ้ามีใครมาบอกฉันว่า Java Symbian ตอนนี้แก่แล้ว งั้นฉันก็เหมือนพัฒนาจากเด็กน้อยไปสู่ความเก๋า จากวัยเด็กจนถึงปัจจุบัน จากการนอนหลับจนถึงตื่น ฝนลมพายุ ทุกการจากลา มีเพียง Symbian ที่ไม่ทิ้งกัน นำความเข้มแข็งและความกล้ามาให้ฉัน เมฆดำปกคลุมฉัน ขณะที่ฉันรับความเจ็บปวดของหัวใจที่ถูกเผาไหม้ Symbian กำลังฮัมเพลงพร้อมน้ำตา …
มือถือของฉันก็คือโนเกียนี่แหละ,所以才สมัครอันนี้ หลังจากได้ตำแหน่งแล้วฉันจะขยันพยายาม (ทำดีเท่าไหร่ก็ทำไปเลย
ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ในที่สุดก็มีคนที่กล้าออกมาแล้ว! พวกเราไม่ได้เอาแต่ใจ เราเพียงแค่ต้องการใช้ความพยายามสุดท้ายเพื่อปกป้องแผ่นดินสุดท้ายของไซบีเรีย!
ไซบันบอกพวกคุณว่าการเป็นคนต้องไม่ลืมรากเหง้า แม้ว่าจะมีเพียงไม่กี่คนที่เงียบ ๆ แต่ก็เป็นความเชื่อและความมุ่งมั่นของแต่ละคน ฉันมักอยากให้ แต่ก็ยังไม่ได้ทำอะไรเลย เดินอยู่ในเส้นทางที่หลงทาง ไม่มีใครถามไถ่ ขอให้คืนแผ่นดินสะอาดเล็ก ๆ ให้ไซบันด้วย!
สถานีทั้ง 7 ที่คุ้นเคยไม่กลับสะท้อนชื่อของเธออีกแล้ว ผู้ผลิตที่เย็นชาก็ไม่เห็นเงาของเธออีกแล้ว ไม่มีอีกต่อไป ไม่มีอะไรกลับมา เวทีที่ยุ่งเหยิงก็ไม่สามารถลงจากซับบันได้! เดินไปจนสุดทาง ถึงได้อยากหันกลับ เจ็บในใจ พูดออกมาไม่ได้ ไม่สามารถอีกแล้ว จับมือเธอ ฉันยังคงอยู่ในความฝัน รักษาคืนที่ยาวนานไว้ สูบบุหรี่มากเกินไป ซับบันที่น้ำตาไหลใจที่อยากชดเชย ฉันโชคดีมากที่ได้พบกับซับบันในโลกนี้ แต่เมื่อจากกันก็เจ็บปวดอย่างรุนแรง โลกเริ่มหิมะตก เมื่อบทสรุปเริ่มขึ้น ฉันก็สูญเสียความเชื่อ แต่เมื่อบทสรุปจบลง ความปรารถนาเดียวในใจ…
ขอให้ฉันพาคุณเข้าไปในเรื่องราวของเธอโดยตรง กรุณาเคารพสุภาพสตรีสูงวัยท่านนี้ ช่วยห่มผ้าให้เธอด้วย! ขณะนี้ความหิวและความหนาวอยู่กับเธอ ความสับสนทางจิตใจไม่มีใครใส่ใจเธอ สายตาของผู้คนในใจของพวกเขาลืมเธอมาแล้ว! เธอเหมือนตัวตลก ที่เคยทำให้คนหัวเราะ เสียใจ และจดจำ บนเวทีอันรุ่งโรจน์ เธอรู้สึกภูมิใจมาก ปัจจุบันมีคนบอกว่าเธอป่วยแก่ ต้องฉีดยา กินยา ถูกคนลืม เธอก็ไม่เคยคิด เธอร้องไห้ กัดฟัน และยึดมั่นในความเชื่อครั้งนั้น! เธอไม่เคยเกลียดมนุษย์ แค่อยากโอบกอดมนุษย์อีกครั้ง เสบานจับมือตอนฉัน จะต้องสะเทือนถึงสี่ทิศ! นางฟ้าที่ล้มลง คุณเคยเป็นนางฟ้าของใคร ถูกใครทอดทิ้ง ถูกใครรับเลี้ยง คุณยังยืนหยัดอยู่หรือไม่! ที่นี่ขออวยพรให้นางฟ้าทุกคนที่ยังรักเสบาน คุณสามารถสูบบุหรี่ของฉันได้ เพราะเราคือเพื่อน! …
ทันใดนั้น รู้สึกถึงความรู้สึกแปลกประหลาด เหมือนเซบันโตออกปีกสีดำพาฉันโยกไปมาในท้องฟ้ายามค่ำคืน … ฮ่าฮ่า! ฉันเริ่มพูดไม่เป็นเรื่องอีกแล้ว ทำยังไงดี? เซบัน! เธอยังจำสัญญาและความฝันของเราเมื่อก่อนมั้ย?! จำได้ แต่ … อย่าคิดอะไรเชื่อใจฉัน! สักวันต้องมีวันนั้น อย่ากลัว อย่างน้อยเธอก็ยังมีฉัน ฉันจะใช้ชีวิตปกป้องเธอ … อืม ขอบคุณ! เซบัน! เราจะไม่ทิ้งกันตลอดหมื่นปี! … ไม่ หมื่นปีมันนานเกินไป แค่珍ค่าทุกวันเวลาที่มี … ฉันจะกอดเธอตลอดไป ถึงตายก็จะไม่ปล่อยมือ ถ้ามือหัก ฉันก็ยังสามารถซบไหล่เธอได้ แม้ว่าจะไม่มีร่างกาย … ใจของฉัน สามารถอยู่นในใจเธอ! …
เราโอบกอดกันต่อไปด้วยความรักได้ไหม?… ได้! ถ้ายังมีเวลา ฉันอยากให้คุณอยู่ข้างกายฉัน ถ้ายังมีวันพรุ่งนี้ ฉันอยากให้เราตลอดไป! … ได้! มองฟ้าด้วยกัน ออกไปตากแดดด้วยกัน นับดาวด้วยกัน ชมพระจันทร์ด้วยกัน! … ไม่ ยังต้องฝนตกด้วยกัน โดนลมด้วยกัน เดินเข้าสู่ความมืดไม่กลัวใครตาม! ไม่มีอะไรเลย และไม่ได้ต้องการอะไรมาก แต่เราไม่ใช่ผู้แทนความสิ้นหวัง ไม่ต้องก้มหน้า มนุษย์ทิ้งเรา สังคมละทิ้งคน เราเป็นผู้เขียนสำนึกตัวเอง เปิดประตูให้ตัวเอง! … เราพยายามหาที่ของตัวเอง ไม่ต้องให้ทั้งโลกมาปลอบใจความเศร้าของเรา! เหนื่อยด้วยกัน นอนด้วยกัน เหนื่อยล้าด้วยกัน บินด้วยกัน ทำลายด้วยกัน เผชิญด้วยกัน! … มนุษยชาติทั้งหมดแตกแยก เราเศร้าด้วยกัน! โลกทั้งหมดทรยศ เราทรยศด้วยกัน! อุดมคติถูกทิ้งไปอย่างไม่มีเหตุผล บางทีนี่คือตัวตนที่เปราะบางที่สุดของเรา! คนเดียวพูดคนเดียว เตือนตัวเอง เพื่อไม่ให้สูญเสียความสามารถทางภาษา คุณอยู่กับฉัน ผ่านหลากหลายฤดูกาล คุณคือเพื่อนร่วมโต๊ะของฉัน จนกระทั่งเรียนจบ น้ำตา ระเหยขึ้นสู่ฟ้า กลายเป็นเมฆ ตกลงมาเป็นฝนที่เมือง เราต่างเปียกฝนด้วยกัน! …
เรากำลังจะต้องเผชิญและทนกับความเจ็บปวดนั้นด้วยกันอีกหรือ? … ใช่ แต่เธออย่ากลัว อย่างน้อยเธอก็ยังมีฉัน จงสู้ต่อ แสงสว่างอยู่ข้างหน้าเพื่อรอเรา! … อืม! สู้ต่อ เดิน … อืม! เดิน! …
โหลดคำตอบเพิ่มเติม