(ไม่มีหัวข้อ)

ใบเมเปิล,\มักลอยไปมาในเรื่องราวที่กำลังจบลง\ร่วงหล่นบนผืนดินนี้ทีละใบ\ไม่มีใครสนใจบทบาทที่เติมเต็มฉากหลังนี้\ลอยลงอย่างสบาย ๆ\ตามใจปรารถนา\ฉัน,\ในชีวิตของคุณก็เป็นตัวประกอบแบบนี้\มักอยากไขว่คว้าคุณไว้ในมือและไม่ปล่อย\แต่พบว่าสิ่งที่ฉันทำทั้งหมดเป็นเพียงสะพานเชื่อมความรักระหว่างคุณกับเขา\พยายามหลอกตัวเอง\บอกตัวเองว่าไม่เคยรักคุณ\แต่หัวใจของฉันลืมคุณไม่ได้\ทุกวินาทีคิดถึงคุณอย่างมาก คิดถึงวันที่เราเคยอยู่ด้วยกัน\ฉันกับคุณ\เหมือนถูกชั้นกั้นขนาดใหญ่กั้นไว้\ชั้นกั้นนี้ทำให้ฉันหายใจไม่ออก\รักใครสักคนต้องการความกล้าหาญขนาดไหน\สิ่งที่สูญเสียไปต้องทำอย่างไรจึงจะกลับมาจับได้อีกครั้ง\สิ่งที่เฝ้ารออย่างเงียบ ๆ จะถูกเวลาลบเลือนไปหรือไม่\อยากกอดคุณ\และไม่ปล่อยอีกเลย\ทำให้โลกเต็มไปด้วยกลิ่นอายของคุณ\รักใครสักคนต้องการความกล้าหาญขนาดไหน\จะทำอย่างไรถึงจะจับมือคุณและไม่จากไปอีก\ทนรับฟังคำลือคำเล่าด้วยความเงียบสงบ จะสามารถแลกมาด้วยความจริงใจของคุณได้หรือไม่\เหมือนกับกอดคุณ\และไม่ปล่อยอีกเลย\ทำให้โลกเต็มไปด้วยกลิ่นอายของคุณ