หยงชิงเฉ่-ดินแดนชาวจีนในต่างประเทศ

ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ชิง จีนของเรามีดินแดนประเทศต่างประเทศหลายแห่ง และตอนนี้สิ่งเหล่านี้ได้หายไปหมดแล้ว ตามการสถิติไม่ครบถ้วน จีนในยุคราชวงศ์ชิงกลางถึงปลายมีดินแดนประเทศมากที่สุดในโลก ซึ่งแม้แต่เกินจักรวรรดิอังกฤษที่รุ่งเรืองในเวลานั้น\ประเทศไต่เยียน: ข้อมูลประวัติศาสตร์เกี่ยวกับประเทศไต่เยียนไม่ได้สมบูรณ์เหมือนสาธารณรัฐลานฟางที่กล่าวถึงเมื่อวาน ประเทศไต่เยียนมีอยู่กว่า 100 ปีแต่ถูกผู้รุกรานชาวดัตช์ทำลาย (ดัตช์ทำลายประเทศส่วนใหญ่ที่ชาวจีนสร้างขึ้นในต่างประเทศ ผู้เขียนมีทัศนคติเป็นศัตรูกับดัตช์อย่างรุนแรง) ประเทศนี้ใช้ระบบราชวงศ์สืบตำแหน่งราชา ประเทศไต่เยียนมีราชามากทั้งหมด 4 พระองค์ อาณาจักรสั้นๆ นี้ถูกซ่อนลึกในประวัติศาสตร์ หากรัฐบาลชิงสามารถให้ความช่วยเหลือแก่ชาวจีนในต่างประเทศ ล่ะ โลกนี้จะมีประเทศจีนแค่ไม่กี่ประเทศเพียงนี้หรือ? ประเทศไต่เยียนน่าสมเพชและน่าเศร้า\การก่อตั้งประเทศของจางเจี๋ยซวู: ชาวจีนจากเมืองชาวโจว จางเจี๋ยซวู ก่อตั้งประเทศบนเกาะอันบู่หนา แต่ยังไม่ได้ตั้งชื่อประเทศ หลังจากจางเจี๋ยซวูเสียชีวิต ประเทศเกิดความขัดแย้งภายในและพังทลาย\การก่อตั้งประเทศของอูหยาง: ชาวจีนอูหยางก่อตั้งอาณาจักรที่ไม่มีชื่อเฉพาะบนคาบสมุทรมลายู ในศตวรรษที่ 19 ถูกอังกฤษซึ่งขยายตัวไปทางตะวันออกทำลาย\ประเทศสยาม (ประเทศไทยในปัจจุบัน น่าเสียดายที่ไม่ได้ปกครองโดยชาวจีนอีกแล้ว พระมหากษัตริย์ผู้ก่อตั้งสยามคือ วังเจิ้งจ่าว ชาวจีนเชื้อสายชาวชาวโชซาน เมืองชานซานในช่วงปลายราชวงศ์หมิง-ต้นราชวงศ์ชิง) ประเทศสามโหรฉี ประเทศโบโร ประเทศชวาสุนธา\ดูตอนนี้เหลือเพียงสิงคโปร์ประเทศเดียว และสิงคโปร์ก็ยังเป็นประเทศที่ก่อตั้งโดยผู้เหลือรอดจากสาธารณรัฐลานฟาง ในยุคราชวงศ์ชิง จีนไม่ได้จับโอกาสนี้ ฮะๆ มันเป็นความผิดของคนเพียงคนเดียวหรือ? ผมคิดว่านี่คือความผิดของยุคสมัย ปัจจุบันสิงคโปร์มีท่าทีเกลียดชังจีน ความเกลียดชังนี้ไม่ได้เกิดจากรัฐบาลชิงเมื่อสมัยนั้นเพิกเฉยต่อการรุกรานลานฟางหรือ? ประวัติศาสตร์ช่วงนี้ควรค่าแก่การจดจำของคนจีนทุกคน.