พูดตามตรงฉันเพิ่งเสร็จสิ้น "Escape Room 16 Temple Ruins" เมื่อวานนี้ และฉันรู้สึกได้ถึงอารมณ์ที่อธิบายไม่ได้หลังจากเล่นมัน ในฐานะผู้เล่นเก่าที่เล่นเกมมือถือมาตั้งแต่ยุค Symbian เกมนี้ทำให้ฉันนึกถึงสมัยแห่งการไขปริศนาเมื่อกว่าสิบปีที่แล้ว พูดตามตรงว่าในตลาดเกมมือถือในปัจจุบันมีงานประเภทนี้น้อยลงเรื่อยๆ ที่เน้นไปที่ประสบการณ์ผู้เล่นคนเดียว
มาพูดถึงตัวเกมกันก่อน "Escape Room 16" นี้เป็นภาคที่ 16 ของซีรีส์นี้จริงๆ ผู้พัฒนา Martian Interactive ยืนกรานที่จะสร้างห้องหลบหนีแบบดั้งเดิมประเภทนี้ ซึ่งค่อนข้างหายากที่จะพูดตามตรง เรื่องราวเป็นเรื่องเกี่ยวกับนักพฤกษศาสตร์ที่ช่วยพืชที่ใกล้สูญพันธุ์ ซึ่งนำไปสู่ข้อสงสัยในการลักพาตัวคุณยายของเขา เมื่อเพิ่มองค์ประกอบของตำนานสลาฟเข้าไปแล้ว ก็ให้ความรู้สึกเหมือนนิทานพื้นบ้านเหมือนกับ "แม่มด" ฉากต่างๆ ได้รับการสร้างขึ้นมาอย่างพิถีพิถันจริงๆ และไม่ใช่แบบที่แค่วาดห้องแล้วเสร็จ มีเบาะแสที่ซ่อนอยู่ในทุกมุมของแผนที่ขนาดใหญ่ และพื้นผิวของฝีแปรงยังสามารถมองเห็นได้บนหน้าจออีกด้วย ความยากในการไขปริศนาอยู่ในระดับปานกลาง มันจะไม่ทำให้คุณอยากวางโทรศัพท์หล่น และไม่ง่ายจนน่าเบื่อ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือไม่มีการซื้อในแอป ไม่มีเคล็ดลับทอง เพียงแค่เล่น 😊
แต่ที่อยากพูดถึงจริงๆแล้วคือกระแสทั่วไปของเกมมือถือ หากคุณดูที่ตลาดปัจจุบัน ก็มักจะมีการ์ด บัตรผ่านรายเดือน บัตรผ่าน และแม้แต่เกมแบบสแตนด์อโลนที่ต้องดูโฆษณาทางออนไลน์ ประเภทของห้องหลบหนีนั้นครั้งหนึ่งเคยเป็นจุดเด่นของเกมมือถือ เช่น ซีรีส์ "The Room" และ "Unlocked Room" ในสมัยนั้น หลายๆ คนถือโทรศัพท์ Nokia หรือโทรศัพท์ Android รุ่นแรกๆ แล้วหันไปที่หน้าจอขนาดเล็กเพื่อค้นหาเบาะแส ในเวลานั้นไม่มีหน้าที่ทางสังคมหรือการจัดอันดับ ฉันเพิ่งเล่นคนเดียวและผ่านด่านต่างๆ อย่างเงียบๆ จากนั้นจึงจับภาพหน้าจอและโพสต์ไว้ในฟอรัมเพื่อหารือเกี่ยวกับปริศนา ความรู้สึกเหมือนอ่านนิยายสืบสวนตอนเด็กๆ และจู่ๆ ก็รู้คำตอบเมื่อคุณเปิดหน้าในที่สุด
แต่แล้วตอนนี้ล่ะ? ต้นทุนการพัฒนาเริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ และนิสัยของผู้เล่นก็ได้รับการพัฒนาเช่นกัน ฉันจำสถิติเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมาได้ว่าสัดส่วนของระบบการซื้อผู้เล่นคนเดียวในตลาดเกมมือถือนั้นน้อยกว่า 10% และส่วนใหญ่หันไปใช้การซื้อในแอปฟรีหรือสร้างรายได้จากโฆษณา ผู้ผลิตอย่าง Martian Interactive ที่ยังคงยืนกรานที่จะไขปริศนาแบบสแตนด์อโลนนั้นถือเป็นการ "ถอยหลังเข้าคลอง" จริงๆ ฉันจะไม่คุยโวเกี่ยวกับเรื่องนี้ แม้ว่าการเล่นเกมประเภทนี้จะรับประกันประสบการณ์ที่บริสุทธิ์ แต่ประโยชน์ที่ได้รับก็มีจำกัด ที่สามารถอยู่ได้ถึงภาค 16 แสดงให้เห็นว่าพวกเขายังคงได้รับการสนับสนุนจากแฟนเก่าและยังแสดงให้เห็นว่ายังมีกลุ่มนักเตะที่คิดถึงอย่างผมในตลาดอีกด้วย ☺
เมื่อพูดถึงแนวโน้มของอุตสาหกรรม มีแนวโน้มในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา: ทีมเกมอิสระขนาดเล็กได้เริ่มกลับมาสู่วงการไขปริศนาแบบสแตนด์อโลน โดยอาศัยการ์ดแสดงอารมณ์และการบอกปากต่อปาก ตัวอย่างเช่น ซีรีส์ "Lost Island" ใหม่ของปีที่แล้วและการอัปเดตอย่างต่อเนื่องของซีรีส์ "Rust Lake" ได้พิสูจน์แล้วว่ายังมีพื้นที่สำหรับเกมเล็กๆ และสวยงามเช่นนี้เพื่อความอยู่รอด อย่างไรก็ตาม "Escape Room 16" ให้ความรู้สึก "โรงเรียนเก่า" มากกว่าสำหรับฉัน - ไม่มีการเล่าเรื่องที่หรูหรา ไม่มีระบบที่ซับซ้อน มีเพียงการไขปริศนาเท่านั้น แผนที่เปิดแต่เบาะแสชัดเจนซึ่งเหมาะมากสำหรับการเล่นในเวลากระจัดกระจาย
สุดท้ายนี้ ฉันอยากจะบอกว่าหากคุณเบื่อกับการเล่นเกมคริปทอนโกลด์ที่คุณลงชื่อเข้าใช้และทำงานให้เสร็จทุกวัน คุณก็อาจจะลองเล่นเกมนี้ดู ไม่ใช่ผลงานชิ้นเอกที่จะทำให้คุณตบต้นขาด้วยความประหลาดใจ แต่มันก็คุ้มค่าที่จะดื่มชาและเล่นเงียบ ๆ เป็นเวลาสองหรือสามชั่วโมงอย่างแน่นอน นอกจากนี้ ยังสามารถลบออกได้หลังจากการกวาดล้างผู้เล่นคนเดียว มันไม่ใช้หน่วยความจำและกินปริมาณข้อมูลซึ่งดีมาก 😄
เมื่อฉันอายุมากขึ้น การเล่นเกมจะมีความท้าทายและหวนคิดถึงมากขึ้น ฉันหวังว่าจะมีห้องหลบหนีแบบดั้งเดิมออกใหม่อยู่เสมอ ท้ายที่สุด ผู้เล่นเก่าอย่างเราแทบรอไม่ไหวที่จะถึงสิบปีข้างหน้า