ฉันไม่รู้ว่ามีนกฮูกกลางคืนเช่นฉันบ้างไหม มันง่ายที่จะติดเมื่อเล่นเกมตอนดึก
เดิมทีอยากวิ่งก่อนนอนสักสองสามครั้งเพื่อให้หลับสบาย แต่สุดท้ายก็วิ่งไปสามชั่วโมง... (จับหน้าผาก)
พูดตามตรงตอนนี้ฉันแค่เล่นเกมเก่านี้อย่างจริงจังเท่านั้น มันสายไปแล้วที่จะพบคุณ!
ความรู้สึกของการวิ่งอย่างบ้าคลั่งในวัดโบราณ บวกกับสภาพแวดล้อมอันเงียบสงบยามดึกนั้นไม่ได้น่าดื่มด่ำเกินไป
ฉันไม่รู้สึกเบื่อแม้ว่าเพลงแบ็คกราวนด์จะเล่นวนซ้ำ แต่มันให้ความรู้สึกปลอดภัยอย่างอธิบายไม่ถูก
สิ่งที่น่าทึ่งที่สุดคือทุกครั้งที่รู้สึกว่า "เกมนี้ต้องเป็นเกมสุดท้าย"
เป็นผลให้ฉันเห็นว่าอัญมณีที่อยู่ด้านหน้ามีความหนาแน่นเป็นพิเศษ หรือฉันเกือบจะทำลายสถิติของตัวเอง...
จากนั้นการหลบหนีรอบใหม่ก็เริ่มขึ้น
ฉันรู้สึกว่าเกมนี้เหมาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ฝึกฝนที่เป็นอมตะเช่นเรา
คุณไม่จำเป็นต้องคิดมากเพียงแค่ทำตามความรู้สึกด้วยมือของคุณ
เมื่อใจว่างก็วิ่งต่อไปได้~
และฉันพบว่าเมื่อฉันเล่นเกมนี้ในตอนเช้า ความเร็วปฏิกิริยาของฉันเร็วกว่าตอนกลางวันจริงหรือ?
มันอาจจะเป็นผลพลอยได้จากการนอนดึกหรือเปล่า?
(อาจจะเป็นภาพลวงตา ยังไงซะ ฉันก็สับสนนิดหน่อย)
เสียอย่างเดียวคือมืดตอนวิ่ง...
มองดูท้องฟ้าสีขาวนอกหน้าต่าง แล้วมองลงไปที่ชายร่างเล็กที่ยังคงวิ่งเล่นโทรศัพท์อย่างดุเดือด
อธิบายไม่ถูกว่าเราทุกคนต่างพยายามดิ้นรนเพื่อไปให้ถึงเส้นชัย ฮ่าๆๆ
โอเค ฉันจะไปนอนแล้ว ราตรีสวัสดิ์/อรุณสวัสดิ์ทุกคน!
วิ่งต่อไปคืนนี้! 🏃♂️💨