ฉันเพิ่งเล่นดันเจี้ยนเสร็จและลงเอยด้วยการตระเวนไปในทะเลเมฆเป็นเวลานานโดยไม่สามารถหาทางกลับเมืองได้ 😂 เกมนี้เป็นพิษจริงๆ ฉันสัญญาว่าจะเข้านอนตอนบ่ายสอง แต่สุดท้ายก็ต้องอยู่ต่ออีกหนึ่งชั่วโมง เพลงในฉากนั้นเหมาะกับตอนดึกมาก เสียงขลุ่ยเบา ๆ ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนกำลังลอยอยู่ในเมฆจริงๆ
ฉันชอบขี่รถเครนเป็นพิเศษและบินช้าๆ ในทะเลเมฆ แค่แขวนอยู่เฉยๆ โดยไม่ได้ทำอะไรเลย กลางวันผมเหนื่อยมากจากการทำงานเลยเปิดเกมตอนกลางคืนฟังเสียงลมและดูพระจันทร์ (ถึงจะไม่รู้ว่าในเกมเป็นพระจันทร์จริงหรือเปล่า) ผมก็รู้สึกสงบครับ 😴 แต่บอกได้เลยว่าแฟชั่นในเกมนี้เลิศมากจริงๆ เมื่อคืนฉันเพิ่งหยิบชุดสีแดงที่ส่องแสงจันทร์ ฉันจ้องที่ภาพหน้าจอเป็นเวลาห้านาทีก่อนที่ฉันจะออกจากระบบ
ความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือการเล่นเกมนี้ตอนดึก ฉันสามารถอ่านบทสนทนาของ NPC ได้ NPC เก่าชื่อหยุนหยินพูดเสมอว่า "ระหว่างทางสู่ความเป็นอมตะ อย่าถามเกี่ยวกับวันที่คุณกลับมา" จริงๆ แล้วฉันอยากจะร้องไห้สักหน่อย บางทีสมองก็มักมีอารมณ์แปรปรวนในตอนเช้า...
อย่างไรก็ตาม ฉันเคยติดอยู่กับภารกิจเสริมมาก่อน และทันใดนั้น ฉันก็เกิดแรงบันดาลใจขึ้นมาทันทีในช่วงหัวค่ำของเมื่อคืนนี้ ปรากฎว่าฉันต้องรอพระจันทร์เต็มดวงจึงจะเริ่มทำงาน! มันทำให้ฉันโกรธมากจนต้องเดินทางหลายเที่ยวโดยเปล่าประโยชน์ อย่างไรก็ตาม มีคนออนไลน์น้อยมากในตอนกลางคืน และต้องใช้เวลาหลายนาทีกว่าจะจับคู่กับใครบางคนในคิวดันเจี้ยน โชคดีที่ทุกคนเป็นมิตรมากและไม่มีใครบ่นเกี่ยวกับการทำงานที่ช้าของฉัน
อย่าคุยกันอีกเลย ใกล้รุ่งสางแล้ว และฉันต้องเข้านอนเร็วๆ พรุ่งนี้ฉันยังต้องไปทำงานแต่กำลังคิดอยู่ว่าจะไปชมพระอาทิตย์ขึ้นยามเย็นที่ไหนดี 🌄 มีพี่สาวคนไหนที่ชอบฝึกความเป็นอมตะตอนดึกๆ บ้างมั้ย? วางสายและฟังเพลงด้วยกัน!