เมื่อเร็วๆ นี้ ฉันกำลังเดินไปรอบๆ บน TapTap และบังเอิญไปพบเกมมือถือรักโบราณชื่อ "ฟลาวเวอร์แดนซ์" ฉันคลิกมันและเล่นไปซักพัก และฉันก็มีความรู้สึกผสมปนเปอยู่ในใจ ☺
ฉันยังจำได้ตอนที่ฉันเรียนมัธยมต้นชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ฉันแอบยัด GBA ไว้กลางกระเป๋านักเรียนแล้วนำไปโรงเรียน และซ่อนตัวบนดาดฟ้าตอนเที่ยงเพื่อเล่น "Harvest Moon: Friends of Ore Town" ในเวลานั้นหน้าจอใหญ่มากและมีคนตัวเล็กสไตล์พิกเซลอยู่ที่นั่น แต่เพื่อที่จะตามทันเทพธิดาพยาบาลเอลลี่ ฉันจึงขุดจนถึงเที่ยงคืนทุกวันเพื่อมอบทับทิมให้เธอ เมื่อคิดดูแล้วภาพเบลอมากแต่ความไร้เดียงสาในใจเทียบไม่ได้กับเกมมือถือสมัยนี้
“ฟลาวเวอร์แดนซ์” เป็นฉากสไตล์สีน้ำตั้งแต่ต้น ตัวละครได้รับการวาดอย่างประณีตมากจนสามารถใช้เป็นวอลเปเปอร์ได้ คุณยังสามารถเปลี่ยนเสื้อผ้าและทรงผมได้ และแม้กระทั่งทุกตัวเลือกบทสนทนาก็มีเอฟเฟกต์เสียงด้วย ในทางเทคนิคแล้ว มันเอาชนะ GBA และ PSP แห่งปีได้จริงๆ แต่ในแง่ของการใช้งาน ฉันคิดว่ามันเป็น "อัตโนมัติ" เกินไปหน่อย ในเกมรักในสมัยนั้น คุณจะต้องเดินไปหานางเอกด้วยตนเองแล้วกดปุ่ม A เพื่อเริ่มโครงเรื่อง หากคุณเลือกผิด คุณต้องโหลดไฟล์และเริ่มต้นใหม่ ตอนนี้ความตึงเครียดถูกข้ามไปด้วยการคลิกเพียงครั้งเดียวและบันทึกโดยอัตโนมัติ แต่จะสูญเสียความรู้สึกอ่อนเยาว์ของการ "รีบไปรอบๆ"
ในแง่ของโครงเรื่อง "ฟลาวเวอร์ฟ้อนรำ" ดำเนินไปตามถนนเจียงหู่โบราณ ประโยคที่ว่า "ชาขาวไม่มีไรทำ รอลมรอ" โดนใจเลย 💕 พระเอกที่ฉันเลือกคือนักดาบหน้าเย็นชาและมีให้เลือกแตกแขนงในแต่ละบท ฉันได้กระตุ้นคำใบ้หลายประการของการสิ้นสุดแล้ว ซึ่งค่อนข้างคล้ายกับ "Fountain of Angels" ในตอนนั้น ซึ่งเป็น AVG ที่เป็นความรักบน PSP นอกจากนี้ยังมีการเล่าเรื่องหลายบรรทัดและทิศทางที่คุณเลือกก็แตกต่างกันมาก อย่างไรก็ตาม ตัวเลือกใน "ฟลาวเวอร์แดนซ์" นั้นละเอียดอ่อนกว่า ตัวอย่างเช่น "ส่งผ้าเช็ดหน้า" และ "จากไปอย่างเงียบๆ" จะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในความชื่นชอบ มันไม่ตรงไปตรงมาเหมือนกับสองตัวเลือกก่อนหน้าคือ "ชอบ" และ "ไม่ชอบ"
ระบบการพัฒนาก็ค่อนข้างน่าสนใจเช่นกัน คุณไม่เพียงแต่จะต้องปลูกฝังความปรารถนาดีเท่านั้น แต่คุณยังต้องมอบของขวัญให้กับตัวเอกชาย ฝึกฝนทักษะทางจิตร่วมกัน และปลดล็อคชิ้นส่วนความทรงจำอีกด้วย นี่ทำให้ฉันนึกถึง GBA "Kirby" เหรอ? ไม่ มันเหมือนกับการพัฒนาแปดใบใน "เวลาและอวกาศอันห่างไกล" มากกว่า แต่สิ่งหนึ่งสามารถปรับปรุงความสัมพันธ์ผ่านการต่อสู้เท่านั้น ที่นี่คุณสามารถเปลี่ยนเสื้อผ้า ไปตลาด เล่นเปียโนและดื่มชา และวิธีการโต้ตอบก็เข้มข้นยิ่งขึ้น แน่นอนว่าปัญหาทั่วไปของเกมมือถือยุคใหม่ - การจับฉลากทองคำคริปทอนก็เกิดขึ้นเช่นกัน หากต้องการซื้อชุดคลุมเดือนขาวให้พระเอกต้องบันทึกการ์ดไว้ 648 ใบ ตอนนั้นฉันซื้อเทป GBA ในราคาเพียงไม่กี่โหลหยวน คิดดูแล้วราคาก็พุ่งพรวดเลย 😂
แต่ต้องบอกว่าดาวน์โหลดฟรีไม่ต้องซื้อเทปจริงและเล่นได้ตลอดเวลาโดยหยิบมือถือออกมาซึ่งสะดวกจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้น ความเหงาของการ "อยู่คนเดียวและเจอเพื่อนสนิท" ใน "ฟลาวเวอร์แดนซ์" นั้นคล้ายกับการที่ฉันนั่งยองๆ อยู่ริมถนนเพื่อเล่น GBA ในตอนนั้น ฉันจมอยู่ในโลกเล็กๆ ของตัวเอง เสียงสะท้อนที่สะท้อนข้ามกาลเวลาและอวกาศนี้น่าจะเป็นความอ่อนโยนที่ความคิดถึงไม่สามารถหยุดได้
โดยทั่วไป หากคุณต้องการสัมผัสประสบการณ์ทางอารมณ์อันละเอียดอ่อนบนคอนโซลมือถือในสมัยก่อน แต่ทนพิกเซลที่เบลอไม่ได้ "ฟลาวเวอร์แดนซ์" ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดี แม้ว่าจะขาดการควบคุมแบบฮาร์ดคอร์สักหน่อย แต่โครงเรื่องและงานศิลปะก็พาฉันย้อนกลับไปในฤดูร้อนนั้น - ฉันยังจำได้ว่าในช่วงสิบนาทีระหว่างคาบเรียน ฉันซ่อนตัวอยู่ใต้ห่วงบาสเก็ตบอล และฝ่ามือของฉันก็เหงื่อออกด้วยความตื่นเต้นเพียงเพื่อดูแอนิเมชั่นคำสารภาพ วัยเยาว์ มันก็แค่ร่วงหล่นและผลิบานเหมือนกลีบดอกมิใช่หรือ? 🌸