ฉันยังจำได้ว่าตอนเด็กๆ ฉันเก็บเงินค่าขนมได้ครึ่งเดือน วิ่งไปที่โรงอาหารหน้าโรงเรียน และมองดูกองเทปละเมิดลิขสิทธิ์หลากสีสัน และตาของฉันก็ตรงขึ้น เจ้านายหยิบจาน "Super 100-in-1" ออกมาอย่างลึกลับและบอกว่ามีเกมทุกประเภท ตอนที่ฉันนำมันกลับบ้านและเสียบปลั๊ก มี 99 เกมที่เล่น Tetris ซ้ำ ยกเว้นเกมที่ 37 ซึ่งเป็นเกมเล็กๆ ชื่อ "Fish Eat Fish" ใช่แล้ว เกมดังกล่าวสร้างโดย Nanjing Tiandou Interactive แพลตฟอร์มการวิ่งมีเครื่องหมาย "5.0" ฉันยังไม่เข้าใจว่า 5.0 หมายถึงอะไร อาจเป็นเวอร์ชั่น GBA emulator หรือเปล่า? อย่างไรก็ตามปีนี้เราไม่ต้องเลือกตราบใดที่เรายังเล่นได้
ในขณะนั้น เมื่อปลากินปลา คุณภาพของภาพจะถือเป็นระดับโมเสคเท่านั้น วาฬเพชฌฆาตทารกดูเหมือนมาร์ชแมลโลว์แบนๆ และภาพจะค้างเมื่อกลืนปลาตัวเล็กลงไป แต่ความสุขที่ได้ "กินปลาตัวเล็กกว่าตัวคุณในการกัดคำเดียว" นั้นช่างน่าติดตามจริงๆ สิ่งที่ฉันจำได้ชัดเจนที่สุดคือมีข้อบกพร่องในเกมบนเทปละเมิดลิขสิทธิ์ บางครั้งหลังจากกลืนปลาเข้าไป มันก็จะหดตัวลงเมื่อมันใหญ่ขึ้น ฉันโกรธมากจนตบผู้ควบคุม แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังผลัดกันเล่นกับเพื่อนร่วมโต๊ะ เขามีหน้าที่ซ่อนปลาใหญ่ ส่วนฉันมีหน้าที่กินปลาตัวเล็ก เราให้ความร่วมมืออย่างสมบูรณ์แบบ
ตอนนี้คุณสามารถค้นหาได้โดยการค้นหาบนโทรศัพท์มือถือของคุณ มันเป็นการรีเมคที่มีความละเอียดสูง และแม้กระทั่งของตกแต่งในตู้ปลาก็ยังดูเปล่งประกายอีกด้วย แอนิเมชั่นที่ราบรื่นเมื่อกลืนปลาและเสียงเหรียญทองกริ๊ง เยาวชนกลับมาแล้ว! แต่บอกตามตรงว่าฉันมักจะรู้สึกว่ามีบางอย่างขาดหายไป - บางทีมันอาจจะหายไปจากความตื่นเต้นของการ "เล่นแล้วพัง" ของเทปละเมิดลิขสิทธิ์ และความสุขที่ได้บีบหน้าทีวีขนาด 9 นิ้วกับเพื่อนข้างบ้าน กินของว่างพร้อมๆ กับสาปแช่ง "ทำไมปลาโง่ๆ ถึงตีฉันแบบนี้อีก"
บางคนบอกว่าเทปละเมิดลิขสิทธิ์เป็นร่องรอยของวัยเด็ก แต่ฉันคิดว่ามันเป็นเพียงตัวกรองเยาวชนสำหรับผู้เล่นเก่าอย่างพวกเรา หากไม่มีตลับที่มีราคาตลับละ 10 หยวนและพิมพ์ชื่อผิดบนหน้าปก เราจะมีโอกาสรู้จักเกมเหล่านี้ที่เรายังคิดถึงอยู่ทุกวันนี้ได้อย่างไร ไม่ว่าปลาจะกินปลาหรืออย่างอื่นสิ่งที่เรากำลังเล่นอยู่นั้นไม่ใช่เกมมันเป็นเวลาที่ไม่อาจย้อนกลับได้ 🐬