พูดตามตรง ครั้งแรกที่ฉันเห็นเกมนี้ ฉันนึกถึงสมัยที่ฉันใช้ Nokia เล่น "Gravity Maze" และ "Doodle Jump" แม้ว่าเกมในยุคนั้นจะมีกราฟิกที่หยาบคาย แต่ก็มีความสร้างสรรค์และน่าสนใจไม่น้อยไปกว่าเกมในปัจจุบัน ความรู้สึกที่ "G Sandbox: Hatred 2" มอบให้ฉันก็คือ มันนำความสุขอันบริสุทธิ์ของแซนด์บ็อกซ์มาสู่โลกพิกเซลที่ทันสมัยและสมบูรณ์ยิ่งขึ้น
ไม่ต้องคุยโม้ แต่สิ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจที่สุดเกี่ยวกับเกมนี้คือระดับความเป็นอิสระของมัน คุณสามารถพบอาวุธหลากหลายชนิดในเมืองพิกเซลแห่งนี้ ตั้งแต่มีดพร้าระยะประชิดไปจนถึงปืนไรเฟิลซุ่มยิงระยะไกล และแม้แต่เครื่องยิงจรวดและเครื่องพ่นไฟ นอกจากนี้ ความหลากหลายของแผนที่ยังถูกจัดทำขึ้นอย่างระมัดระวัง ทั้งโรงงานร้าง ถนนในเมือง ห้องทดลองใต้ดิน ฯลฯ แต่ละแผนที่มีภูมิประเทศและการกระจายตัวของศัตรูที่แตกต่างกัน และเกมจะไม่รู้สึกซ้ำซากจำเจเลย ☺
ในฐานะผู้เล่นเก่า ฉันชอบเอฟเฟกต์ทางกายภาพที่ "รื้อทุกอย่าง" เป็นพิเศษ คุณสามารถใช้เครื่องมือในการทำลายกำแพง ระเบิดถังน้ำมัน และทำให้ทั้งฉากเละเทะได้ ความรู้สึกสดชื่นที่เกิดจากความรู้สึกแห่งการทำลายล้างนี้ช่างคลายความกดดันมากกว่าผลงานใหญ่ๆ หลายๆ เรื่องเสียอีก นอกจากนี้ เกมดังกล่าวไม่มีการซื้อในแอปและเป็นเกมที่เล่นได้ฟรี ซึ่งหาได้ยากในตลาดเกมปัจจุบัน ผู้พัฒนา Hainan Star Jump เป็นคนมีจิตสำนึกที่ดี
แน่นอนว่าก็มีข้อบกพร่องเช่นกัน ตัวอย่างเช่น โมเดลพฤติกรรม AI ค่อนข้างเรียบง่าย ศัตรูจะพุ่งเข้ามาหาคุณและไม่สามารถตอบสนองสิ่งแวดล้อมได้อย่างฉลาดเกินไป นอกจากนี้ความรู้สึกในการใช้งานบนโทรศัพท์มือถือยังค่อนข้างแข็งโดยเฉพาะเมื่อเล็งและถ่ายภาพ ขอแนะนำให้ใช้แท็บเล็ตหรือตัวควบคุมที่เชื่อมต่อเพื่อให้สะดวกสบายยิ่งขึ้น แต่สำหรับเกมมือถือแซนด์บ็อกซ์ขนาดเล็ก สิ่งเหล่านี้ถือเป็นข้อบกพร่องที่ยอมรับได้
สุดท้ายนี้ผมอยากจะแสดงความรู้สึกว่า เมื่อมองดูตลาดเกมมือถือในปัจจุบัน ส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับการจั่วไพ่ การได้รับทอง และการซ้อนพลังการต่อสู้ การเผชิญหน้ากับงานที่หวนคืนสู่แก่นแท้ของเกมเป็นครั้งคราวก็เหมือนกับการกินบะหมี่หยางชุนที่ปรุงอย่างพิถีพิถันในร้านอาหารฟาสต์ฟู้ด หากคุณพลาดยุคสมัยที่คุณเล่นเกมเพื่อความสนุกสนานเพียงอย่างเดียว คุณก็อาจลองเล่นเกมนี้ดู ☺