วันนี้เจ้านายของฉันไม่อยู่ ดังนั้นฉันจึงแอบเข้าไปดูฟอรั่มและเห็นใครบางคนกำลังเล่น "Battlefield Hero Story" ฉันคลิกไปที่มันและเห็นคำแนะนำก็แทบจะหัวเราะออกมาดังๆ - มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับการกอบกู้โลก ความรักและความยุติธรรม และยังได้สร้างเกม SRPG ของญี่ปุ่นที่มีความยากระดับ "Eazy Mother" อีกด้วย ฉันแค่อยากจะบอกว่าเกมนี้เข้าใจฉันไหม? มันยากพอที่จะไปทำงาน แม้แต่สีหน้าของเจ้านายก็แทบจะสูงพอๆ กับระดับความยากเลย ฉันไม่อยากใช้สมองอีกต่อไปเมื่อเล่นเกม😭
แต่แล้วอีกครั้ง เกมนี้กลับไปสู่ประสบการณ์ผู้เล่นคนเดียวจริง ๆ เหรอ? ตรงประเด็นเลย เรากลัวอะไรมากที่สุดในฐานะคนงานและชาวประมง? ฉันกลัวการตั้งทีมเพื่อโกงเพื่อนร่วมทีมหรือโดนเจ้านายจับได้ระหว่างการต่อสู้ แบบสแตนด์อโลนเป็นสิ่งที่ดี คุณสามารถหยุดชั่วคราวได้ตลอดเวลาและแกล้งทำเป็นสลับไปที่หน้าจอเพื่ออ่านรายงานได้ตลอดเวลา ซึ่งให้ความรู้สึกปลอดภัย
ฉากของตัวละครก็ค่อนข้างน่าสนใจ เช่น นางเอกขนดก พี่เลี้ยงเด็ก มือปืนพิษ นินจาควบคุมน้องสาว นางฟ้าดาบพลัง... นี่ไม่ใช่แค่ภาพกลุ่มของเพื่อนร่วมงานในออฟฟิศเหรอ? ผู้จัดการผลิตภัณฑ์ในกลุ่มของเราเป็นคนหัวร้อนที่ผลักดันความก้าวหน้าทุกวัน เด็กผู้หญิงฝ่ายบริหารเป็นคนโง่โดยธรรมชาติและมักจะใส่ใบบันทึกการเข้างานไว้ข้างหลังเสมอ สิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือหัวหน้าทีมข้างเคียงเจ้าเล่ห์และร้ายกาจมากมักจะเลือกคนที่อ่อนแอในที่ประชุมอยู่เสมอ สำหรับคนร้ายที่ครอบงำ? เฮ้ เจ้านายใหญ่ของเราทาสีเค้กทุกวัน ฉันไม่รู้ว่าเขาหล่อหรือเปล่า แต่เขา "เอาแต่ใจ" จริงๆ
แต่บอกตามตรงว่าเกมนี้เป็น "SRPG" ซึ่งฟังดูน่ากลัวนิดหน่อย หมากรุกสงครามกลยุทธ์? เมื่อฉันไปทำงาน ฉันต้องคำนวณผลงาน ตารางงาน และทัศนคติของเจ้านายอยู่แล้ว แต่เมื่อฉันเลิกงาน ฉันจะต้องคำนวณตาราง การเคลื่อนไหว และระยะทักษะของฉัน นั่นไม่ใช่เพียงการมองหาปัญหาให้กับตัวเองใช่ไหม? แต่บทนำยังกล่าวถึง "ความยากของ EazyMother" ฟังดูเหมือนเป็นโหมดง่าย ๆ หรือเปล่า? โอเค ถ้าอ่านได้แบบไม่คิดอะไรจริงๆ ดูเนื้อเรื่องเป็นละครคงจะดี ท้ายที่สุดแล้ว ภาพประกอบสามมิติของตัวละครก็ดูเท่ทีเดียว โดยเฉพาะอย่างยิ่งการโจมตีด้วยลิ้นพิษของราชินี ฉันทำหน้าที่เป็นพี่สาวคนโตทางการเงินของเราโดยตรง และทุกครั้งที่เธอเคลมค่าใช้จ่าย เธอก็พูดไม่ออก 😂
โหมดการชาร์จเป็น 0 นั่นคือฟรีเหรอ? นั่นยังดีกว่า หลักการแรกของเกมตกปลาคือการไม่ใช้จ่ายเงิน หลังจากนั้นก็หักค่าจ้างไปมากพอแล้ว (ไม่ใช่) ผู้พัฒนาคือ Beijing Aoju Technology ฉันไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน แต่ฉันไม่ได้เจาะจงเกี่ยวกับเรื่องนี้ ตราบใดที่ฉันไม่เย่อหยิ่งจนเกินไป อย่าเช็คอินรายวันเป็นเวลา 300 วันติดต่อกัน และอย่ามีส่วนร่วมในปฏิบัติการใต้พิภพ "ติดค้างโดยไม่ต้องเติมเงิน" ฉันยินดีที่จะลองดู
กล่าวโดยสรุป หากคุณใช้เวลาเล่นในขณะที่มีงานยุ่ง คุณสามารถวางมันลงเมื่อใดก็ได้ มันไม่ต้องใช้สมอง และยังคงหัวเราะได้ดีที่สุด "เรื่องราวฮีโร่ในสนามรบ" นี้ดูน่าสนใจ ฉันจะจดมันไว้ก่อนแล้วติดตั้งลงในโทรศัพท์ของฉันเมื่อฉันไปทำงานวันจันทร์หน้า ฉันจะแอบเข้าไปเล่นเกมสักสองสามเกมในขณะที่เจ้านายของฉันกำลังประชุมอยู่ ฉันภาวนาว่าเกมนี้จะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง ถ้ามันกล้าโกงเวลาตกปลา ฉันจะไปที่ฟอรั่มและเขียนเรียงความสั้น ๆ เพื่อวิพากษ์วิจารณ์ ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่คนงานเกลียดที่สุดคือ - ปลาที่ฉันขโมยมาในที่สุด แต่คุณก็ยังปล่อยให้ฉันต้องทนทุกข์ทรมาน😤
โอเค ไม่คุยกันแล้ว ดูเหมือนว่าหัวหน้าจะกลับมาแล้ว ฉันต้องรีบเปลี่ยนหน้าเกมกลับไปเป็น Excel การจับปลาไม่ใช่เรื่องง่าย แต่คุณต้องจับและทะนุถนอมมัน เพื่อนร่วมงานระวังด้วย! 💪