พี่น้องครับ ผมเพิ่งดูเกมเวอร์ชั่นหนองน้ำ "Little Time in Cowtown" ครับ ปฏิกิริยาแรกของฉันไม่ใช่ "ให้ตายเถอะ กราฟิกมันสุดยอดมาก" แต่ "ให้ตายเถอะ การอัปเดตเกมตอนนี้ใหญ่กว่าทั้งเกมในตอนนั้น" คุณเชื่อได้ไหม? เดิมทีเกมนี้เป็นเกมมือถือที่จำลองชีวิตในเมืองชนบท ตอนนี้เพราะแผ่นดินไหว มันจึงเปิดถนนสู่เมืองสัตว์ประหลาดให้คุณโดยตรงเหรอ? นอกจากนี้ยังมีหมอกสีม่วง โลกอีกใบ ผู้อัญเชิญนกอินทรีบิน... คนดี ฉันเป็นคนดีจริงๆ
ฉันจำตอนที่ฉันเล่น "Tank Battle" บน Famicom ได้ ในเกมมีเพียง 8 ระดับ คุณสามารถเล่นกลับไปกลับมาได้ หลังจากเล่นเสร็จแล้วคุณสามารถพลิกกลับและเล่นอีกครั้งได้ คุณยังสามารถเล่นได้ตลอดทั้งคืน ตอนนั้นมี "โลกเปิด" อยู่ที่ไหนบ้าง? แผนที่ที่ให้คุณเดินขึ้น ลง ซ้าย ขวาได้ ถือเป็นผลงานชิ้นใหญ่ ตอนนี้มันดีแล้ว เกมทำฟาร์มจะสร้าง "พื้นที่หนองน้ำ" "โลกภายใน" และ "เมืองสัตว์ประหลาด" ให้กับคุณ แผนที่เริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ และโครงเรื่องก็ลึกขึ้นเรื่อยๆ แต่เอาจริงๆ นะ ครั้งสุดท้ายที่คุณตื่นเต้นจนนอนไม่หลับเพราะเคลียร์เกมคือเมื่อไหร่?
ฉันไม่ได้บอกว่า "เมืองวัว" ไม่ดี เวอร์ชันนี้ดูมีวิจารณญาณมาก มันไม่เพียงแต่ช่วยให้ NPC สร้างเมืองขึ้นใหม่ แต่ยังใช้ผู้อัญเชิญอินทรีบินไปบนท้องฟ้าอีกด้วย รูปแบบการเล่นค่อนข้างสมบูรณ์ แต่ฉันอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่า เมื่อเราเล่นเกม เรากำลังเล่นเพื่อเนื้อหาหรือ "ปริมาณเนื้อหา" หรือไม่? เมื่อก่อนเป็น "ชิปรสเผ็ดแพ็คเดียวก็ซื้อเล่นได้เป็นเดือน" แต่ตอนนี้เป็น "ถ้าไม่อัพเดตเป็นเดือนจะรู้สึกว่าผู้ผลิตกำลังจะหนีไปแล้ว" เกมดังกล่าวมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เหมือนกับห้างสรรพสินค้าที่ไม่มีที่สิ้นสุด แต่เมื่อคุณเล่นจนจบ คุณจะพบว่าสิ่งที่คุณต้องการซื้อมากที่สุดคือแพ็กขนมป๊อปราคา 50 เซ็นต์จากวัยเด็กของคุณ
คุณสมบัติอีกอย่างของเกมนี้คือมันทำงานบนแพลตฟอร์ม 5.0 นักพัฒนาเรียกมันว่า "Horgos First Wave" และโหมดการชาร์จคือ 0 มันเป็นเกมฟรี ฉันเข้าใจ ตอนนี้เกมมือถือเป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ? ให้คุณเข้าไปก่อนแล้วจึงค่อย ๆ ผูกคุณเข้ากับ "ผลประโยชน์" ต่างๆ แต่ลองคิดดูว่าเราเคยเล่น Harvest Moon ตับล้วนๆ ทำนา ตกปลา เลี้ยงไก่ ร้านปิด 9 โมงเย็น ต้องคำนวณเวลากลับบ้านนอน แล้วเกมจำลองสถานการณ์เหล่านี้ล่ะ? แผนที่ใหญ่กว่าสิบเท่าและมี NPC มากกว่าสิบเท่า แต่ทำไมความรู้สึก "ความคาดหวังเล็กๆ น้อยๆ ทุกวัน" ถึงลดลง?
ฉันไม่ใช่คนแก่ ฉันเล่นเกมมือถือด้วย และฉันก็ชอบที่จะเห็นไอเดียใหม่ๆ สำหรับเกมใหม่ๆ ด้วย สมมติว่า "Flying Eagle Summoner" เวอร์ชันหนองน้ำนี้ให้ผู้เล่นบินไปทุกมุมเมืองได้ การออกแบบนี้เจ๋งมากและเร็วกว่าลูกแก้ววิญญาณดินที่ฉันเคยใช้ใน "ตำนานดาบและนางฟ้า" มาก แต่แล้วอีกครั้ง เมื่อคุณสามารถบินได้ คุณยังยินดีที่จะก้าวไปทีละขั้นหรือไม่? ย้อนกลับไปตอนนั้น เมื่อเราเดินจากทุ่งหญ้าไปชายทะเล เราจะเก็บดอกไม้ป่าตามถนน และดอกไม้นั้นจะมอบให้เมื่อเราสารภาพรัก ตอนนี้คุณสามารถโฉบไปทั่วทั้งแผนที่แล้วและดอกไม้นั่นใครจะสนใจล่ะ?
ดังนั้นเมื่อฉันดูบริเวณหนองน้ำของ "Little Time in Cowtown" ฉันคิดว่า "เฮ้ นี่มันน่าสนใจจริงๆ" และในขณะเดียวกันฉันก็คิดว่า "เฮ้ เกมนี้กลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง" เกมกำลังยิ่งใหญ่ขึ้นและสมบูรณ์ยิ่งขึ้น แต่ความสนุกของพวกเราวัยชราดูเหมือนจะติดอยู่ในยุคที่เราทำได้เพียงเดินแต่บินไม่ได้ ในเวลานั้น ไม่มีระบบความสำเร็จ ไม่มีการแนะนำงาน และไม่มีการค้นหาเส้นทางอัตโนมัติ มีเพียงทีวีเครื่องเล็ก เทปละเมิดลิขสิทธิ์ และกลุ่มเพื่อนนั่งยองๆ บนโซฟาเพื่อรอผลัดกันเล่น
อะไรตอนนี้? มีเกมมากกว่าสิบเกมที่ติดตั้งบนโทรศัพท์ แต่ละเกมก็เหมือนกับจักรวาลจิ๋ว แต่เมื่อคุณต้องการเปิดเกมและเล่นจริง ๆ คุณมักจะออกจากอินเทอร์เฟซการโหลด ไม่ใช่ว่าฉันใจร้อน แต่จู่ๆ ฉันก็รู้สึกว่าจักรวาลใหญ่เกินไปและฉันก็เหนื่อยนิดหน่อย
ลืมมันซะ อย่าพูดถึงมันอีกต่อไป ฉันจะไปหาวิธีการดาวน์โหลดเวอร์ชัน Swamp เอง ท้ายที่สุดแล้ว... เมืองสัตว์ประหลาดก็ยังมีความอยากรู้อยากเห็นอยู่บ้าง เช่นเดียวกับตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก ฉันได้ยินมาว่ามีโรงงานร้างลึกลับอยู่ในหมู่บ้านถัดไป แม้ว่าฉันรู้ว่าอาจไม่มีอะไรอยู่ข้างใน แต่ฉันก็ยังอดไม่ได้ที่จะอยากทัวร์
เกมมีขนาดใหญ่ขึ้นและความสนุกลดลง แต่ความอยากรู้อยากเห็นยังคงอยู่ นั่นก็เพียงพอแล้ว 😄