พูดตามตรง ตอนที่ฉันเห็นเกม "สามก๊ก" ครั้งแรก ปฏิกิริยาแรกของฉันคือ "น่าเสียดาย" ในฐานะเกมมือถือกลยุทธ์แซนด์บ็อกซ์แผนที่ขนาดใหญ่ 3 มิติ รากฐานของมันไม่แย่เลย อาจกล่าวได้ว่าในบางมิติก็สมควรที่จะได้รับความนิยม แต่สุดท้ายมันก็ค่อยๆเย็นลง วันนี้ฉันจะพูดถึงปัญหาของมันจากสี่มิติที่ฉันใช้เป็นประจำ: กราฟิก การเล่นเกม การสร้างรายได้ และการโต้ตอบทางสังคม
ในแง่ของกราฟิก พูดตามตรง เกมนี้ถือว่าเหนือกว่าค่าเฉลี่ยในประเภทเดียวกัน แผนที่ขนาดใหญ่ 3 มิติมีผลกระทบต่อการมองเห็นของ "ภูเขาและแม่น้ำหลายพันไมล์" ภาพวาดแนวตั้งของนายพลนั้นค่อนข้างประณีต และแม้ว่าเอฟเฟกต์พิเศษของสนามรบจะไม่น่าทึ่ง แต่อย่างน้อยก็ไม่ทำให้สับสน หากคุณเพียงแค่ดูที่ภาพหน้าจอ มันดูเหมือนเป็นเกมวางแผนที่สามารถเล่นได้อย่างแน่นอน แต่ปัญหาคือภาพที่ดีไม่ได้หมายความว่าจะได้รับประสบการณ์ที่ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งระหว่างการรบขนาดใหญ่ในระยะต่อๆ ไป การแล็กและความร้อนจะลดรูปลักษณ์และความรู้สึกโดยรวมลงโดยตรง เมื่อโทรศัพท์ร้อนจนทอดไข่ได้ ภาพจะดีแค่ไหนก็เล่นไม่ได้😅.
ในแง่ของรูปแบบการเล่น กรอบหลักของกลยุทธ์แซนด์บ็อกซ์นั้นรวมถึงการครอบครองที่ดิน การสร้างเมือง การรวบรวม และการเผชิญหน้า แต่ปัญหาอยู่ที่ "ความรู้สึกของการทำซ้ำ" ในระยะแรก การบุกเบิกที่ดินยังค่อนข้างใหม่ แต่ในช่วงกลางและระยะหลัง คุณจะพบว่าสิ่งที่คุณทำทุกวันคือการปูถนน สร้างฐานที่มั่น ถูกผู้อื่นโจมตี แล้วต่อสู้กลับ จริงๆ แล้วความลึกของกลยุทธ์นั้นมีจำกัด และเป็นเรื่องของเวลาออนไลน์และความเร็วในการตอบสนองมากกว่ากลยุทธ์จริง นอกจากนี้ความเร็วของแผนที่ใหญ่ยังช้าและหลายคนเล่นเหนื่อยโดยเฉพาะพนักงานออฟฟิศ พวกเขาจะมีเวลาปกป้องผืนดินได้มากขนาดนี้😮💨
ทองคริปทอนเป็นตัวกระตุ้นให้เย็นลงได้เร็วที่สุด โมเดลฟรีนั้นใช้ได้ แต่การออกแบบเชิงตัวเลขและความลึกที่จ่ายนั้นค่อนข้างไม่สมดุลเลย ในช่วงแรก Zero Krypton และ Monthly Card Party ไม่สามารถตามทันได้ แต่ในช่วงกลางภาค เมื่อเผชิญหน้ากับพวกคริปตันผู้มีอำนาจสูง พวกเขาถูกบดขยี้โดยทีมสามคน ราคาจั่วไพ่ใบเดียวไม่ต่ำและความเชื่อมโยงระหว่างนายพลและสมบัติก็แข็งแกร่งมาก หากคุณต้องการสร้างผู้เล่นตัวจริงที่ดี คุณจะไม่สามารถเงยหน้าขึ้นมาได้โดยไม่เสียเงินหลายพัน บรรยากาศแบบนี้ "ถ้าคุณไม่ใช้คริปทอน ไม่อย่างนั้นคุณจะถูกตี" ได้ห้ามปรามผู้เล่นไมโครคริปตันจำนวนมากที่เดิมทีเต็มใจจะอยู่ต่อ พูดตรงๆ หากเกมแซนด์บ็อกซ์สูญเสียระบบนิเวศน์ของผู้เล่นพลเรือน ประสบการณ์การเล่นเกมของคริปโตเนียนก็จะพังทลายลงเช่นกัน เพราะจะไม่มีใครต่อสู้ และมีเพียงคริปโตเนียนเท่านั้นที่จะแข่งขันกันเอง
ในแง่ของปฏิสัมพันธ์ทางสังคม กลไกพันธมิตรนั้นมีสัดส่วนที่มาก แต่ด้วยเหตุนี้เมื่อพันธมิตรที่โดดเด่นปรากฏขึ้นในเซิร์ฟเวอร์ภูมิภาคบางแห่ง พันธมิตรขนาดเล็กจะสูญเสียผู้คนไปอย่างรวดเร็ว และในที่สุด มันจะกลายเป็นสถานการณ์ที่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ยังมีชีวิตอยู่ในเซิร์ฟเวอร์ และกลไกข้ามเซิร์ฟเวอร์ของเกมก็มาช้าเกินไป เมื่อถึงเวลาที่ข้ามเซิร์ฟเวอร์เปิดตัว พื้นที่เก่าๆ หลายแห่งก็เย็นเกินไปแล้ว หน้าใหม่ไม่สามารถเข้ามาได้ ผู้เล่นเก่าก็ออกไปอีก และปฏิสัมพันธ์ทางสังคมก็กลายเป็นน้ำนิ่ง ที่จริงแล้วบรรยากาศพันธมิตรในช่วงแรกของเกมค่อนข้างดี ทุกคนทำงานร่วมกันเพื่อปูทาง ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และมีช่วงเวลาที่น่าหลงใหล อย่างไรก็ตาม ในอนาคตยังไม่มีการจัดหาเนื้อหาใหม่อย่างต่อเนื่อง กิจกรรมของพันธมิตรก็เหมือนเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีก และความกระตือรือร้นก็จะถูกบริโภคไปตามธรรมชาติ
จากมุมมองของ "เหตุใดจึงได้รับความนิยม" จึงไม่ได้รับความนิยมมากนัก อย่างมากที่สุด มันดึงดูดกลุ่มผู้ใช้งานในช่วงแรกๆ เนื่องจากความนิยมของกลยุทธ์แซนด์บ็อกซ์ในช่วงเวลาที่เปิดตัว จากมุมมองของ "ทำไมมันถึงเจ๋ง" สาเหตุหลักก็คือกราฟิกไม่สามารถรองรับความซ้ำซากจำเจของเกมเพลย์ได้และการเล่นเกมนั้นถูกบังคับโดยคริปทอนโกลด์จนถึงจุดที่เหลือเพียงค่าตัวเลขเท่านั้นที่จะบดขยี้มัน ระบบนิเวศน์ทางสังคมล่มสลายก่อนเวลาอันควรภายใต้แรงกดดันในการชำระเงินที่ไม่สมดุล ส่งผลให้เกิดวงจรอุบาทว์ในที่สุด หากคุณเป็นผู้ชื่นชอบกลยุทธ์อย่างแท้จริง และไม่รังเกียจที่จะเป็นจักรพรรดิ์ตับและมีทัศนคติที่ดี คุณยังคงสามารถเข้าไปสัมผัสความสนุกของการล้อมโจมตีได้ แต่ถ้าคุณต้องการค้นหาเกมแซนด์บ็อกซ์ระยะยาวที่มีการแข่งขันที่ยุติธรรม คุณอาจต้องมองหาเกมอื่น
พูดตามตรงแล้ว "สามก๊ก" ไม่ใช่เกมที่มีการปรับโฉมใหม่ มีแนวคิดเป็นของตัวเอง แต่น่าเสียดายที่มันผิดเพี้ยนไปในแง่ของการค้าและการดำเนินงานระยะยาว เกมจะเจ๋งหรือไม่ไม่ได้เป็นเพียงคำถามของผู้เล่น แต่เป็นคำถามที่ว่าตัวผลิตภัณฑ์สามารถรักษาผู้คนไว้ได้หรือไม่ ฉันหวังว่า SLG ในอนาคตจะสามารถเรียนรู้จากสิ่งนี้ได้🙏