ฉันยังจำคืนที่ฉันยังเป็นนักเรียนได้ โดยซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่มและเล่น Basketball Manager กับ GBA ความพึงพอใจในการค้นพบสัตว์ประหลาดด้วยตัวเอง การจัดกองทหาร และการเฝ้าดูผู้เล่นอายุน้อยที่เติบโตเป็นซุปเปอร์สตาร์ทีละขั้นไม่สามารถให้ได้ในเกมมือถือปัจจุบันที่มีจุดสีแดง แถบความแข็งแกร่ง และการสังเคราะห์ชิ้นส่วนบนหน้าจอ จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ ฉันค้นพบความหลงใหลในวัยเยาว์อย่างแท้จริงในเกมที่เรียกว่า "Basketball Manager"
เกมนี้มันไม่น่าเบื่อเลยจริงๆ ไม่มีข้อจำกัดทางกายภาพ ไม่มีชิ้นส่วนของผู้เล่น และไม่มีระบบอุปกรณ์ที่ยุ่งเหยิง คุณเป็นผู้จัดการทีมอย่างแท้จริง แย่งผู้เล่นจากรายงานการสอดแนม สอนพวกเขาตามความถนัดในสนามฝึกซ้อม และขัดเกลาเด็ก ๆ เหล่านั้นให้เป็นอย่างที่คุณต้องการให้พวกเขาเป็น หากคุณเห็นความสูงและแขนยาวของเขา ให้ฝึกการป้องกัน หากคุณเห็นสัมผัสที่นุ่มนวลของเขาให้ใช้กลยุทธ์สามจุด หากคุณเจอคนที่มีไอคิวสูง แค่เล่นเลือกแล้วหมุนรอบตัวเขา ทุกครั้งที่ฉันดูมือใหม่ที่ฉันฝึกฝนเป็นการส่วนตัวจ่ายบอลได้อย่างยอดเยี่ยมในรอบวิกฤติ ฉันเกือบจะทุบหน้าจอโทรศัพท์ของฉัน - นี่ไม่ใช่ประสบการณ์ผู้จัดการที่สมบูรณ์แบบที่ฉันจินตนาการถึงใน GBA ในตอนนั้นไม่ใช่หรือ?
สิ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจที่สุดคือระบบจับคู่ของมัน ไม่ใช่รูปแบบการถ่ายทอดสดด้วยข้อความที่คุณสามารถดูอัตราส่วนตัวเลข แต่คุณสามารถเห็นการเคลื่อนไหวของผู้เล่นในสนามได้จริง รวมถึงการเลือกและม้วน การบุกทะลวง และการตัดทางอากาศ ทุกตัวเลือกทางยุทธวิธีมีการตอบรับอย่างแท้จริง หากคุณตั้งค่าการป้องกันโซน เส้นด้านนอกของคู่ต่อสู้จะถูกกดขี่ หากคุณจัดทีมเดี่ยว คุณจะต้องระวังการเล่นแบบทีมคู่โดยคู่ต่อสู้ ความรู้สึกเมื่อวาดบนกระดานแทคติคช่วยดึงความเยาว์วัยของฉันกลับมา
พูดตามตรง หากคุณคุ้นเคยกับการเล่นเกมมือถือที่เปลี่ยนสกินการ์ดในปัจจุบัน และพบกับเกมผู้จัดการประเภทนี้ที่ต้องอาศัยสมองของคุณล้วนๆ ก็เหมือนกับการค้นหา PSP ใหม่ 90% ในตลาดนัด และคุณเต็มไปด้วยอารมณ์ ไม่ว่าคุณจะเป็นแฟนเก่าหรือเป็นผู้เล่นมายาวนาน หากคุณพลาดความรู้สึกหนักแน่นในการควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างและพัฒนาผู้เล่นอย่างช้าๆ ลอง "Basketball Manager" นี้ดูสิ มันไม่ได้เรียกว่าเครื่องจำลอง แต่เมื่อฉันเล่นมัน มันทำให้ฉันรู้สึกดีกว่าเครื่องจำลองใดๆ - เฮ้ สมัยนั้นมันเป็นแบบนี้เลย 😭