พูดตามตรงฉันรู้สึกมีความสุขทันทีที่เริ่มเล่นเกมนี้ นี่ไม่ใช่เวอร์ชันพัฒนาขั้นสูงสุดของเกม "bounce pinball demolition wall" ของ Atari ไม่ใช่หรือ ในเวลานั้นมีแถบสีขาวและลูกบอลสีขาวบนหน้าจอ และอิฐก็มีสีแดงและเขียวเหมือนโมเสก แต่มันเสพติดมากจนผู้คนลืมกลับบ้านเพื่อทานอาหารเย็น ตอนนี้ดูภาพนี้ พินบอลลากหางสีรุ้ง ก้อนอิฐระเบิดด้วยเอฟเฟกต์อนุภาค และตัวเลขคอมโบกระโดดเหมือนสล็อตแมชชีน ความตื่นเต้นทวีคูณ! 🎮
สิ่งที่น่ารำคาญที่สุดคือระบบคอมโบที่ไม่มีที่สิ้นสุด ผู้เล่นเก่ารู้ดีว่าอิฐในสมัยนั้นจะแตกหลังจากถูกโจมตีสองครั้ง ดังนั้นจึงไม่มีงานอะไรมากขนาดนี้ ตราบใดที่มือของคุณนิ่ง พินบอลก็จะเด้งกลับไปกลับมาในกองอิฐเหมือนดิสโก้ และคะแนนก็จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เสียงแตกจะคลายเครียดได้มากกว่าการดื่มโค้กเย็นๆ และตัวต่อสามารถอัพเกรดได้เหรอ? เฮ้พวก ฉันเคยพังกำแพง แต่ตอนนี้ฉันกำลังพังกำแพง Transformers อยู่! 🧱💥
มีโหมดมากมายและเป็นความคิดที่ดีจริงๆ ฉันจำได้ว่าเล่นไปทีละด่านและตาของฉันก็ตื่นตระหนกจนจบ ในปัจจุบัน ปรมาจารย์ด้านการบริหารเวลาจะยกนิ้วให้กับคุณสำหรับโหมดเวลาจำกัด โหมดไอเท็ม ความท้าทายคอมโบ หรือการจบเกมระหว่างเดินทางและไปถึงสถานีทันเวลา การดำเนินการยังคงเหมือนเดิม จังหวะ 1 จังหวะหลวม ตีตรงไหนก็ได้แต่ให้ความรู้สึกนุ่มนวลขึ้น และผู้ที่มีปฏิกิริยาตอบสนองช้าก็สามารถกลับมาพร้อมอุปกรณ์ประกอบฉากได้ ไม่เหมือนเมื่อก่อนลูกบอลตกลงไปในคูน้ำทันทีที่มือสั่นและจิตใจระเบิด 😤
โมเดลที่ต้องเสียเงินเป็นศูนย์! ศูนย์! ร้านค้าในสมัยนั้นเป็นสัตว์ประหลาดที่กลืนเหรียญ แต่ตอนนี้คุณสามารถเล่นได้ฟรีโดยไม่ต้องกังวลว่าเจ้านายจะตัดไฟกลางดึกและไล่ผู้คนออกไป สำหรับประเด็นนี้ ฉันยกนิ้วให้ Moye Technology นี่คือทัศนคติที่จริงจังต่อการเล่นเกม! 👍
สุดท้ายนี้ ฉันอยากจะบอกข้อความจากใจถึงเพื่อนรุ่นเยาว์ว่า แม้ว่าเกมนี้จะเรียบง่าย แต่ก็นำความสุขมาสู่คนรุ่นต่อรุ่น เด็กๆ ที่เคยนั่งยองๆ อยู่ในอาร์เคดโดยน้ำมูกไหลในตอนนั้น กลายเป็นคุณลุงที่กำลังนั่งตกปลาอยู่ที่สถานีงาน แต่พอลูกบอลเด้ง เราก็ยังเป็นวัยรุ่นเหมือนเดิม โดยไม่ต้องกังวลใจอีกต่อไป ฉันจะเล่นต่ออีกสองรอบ โดยตั้งเป้าที่จะเคลียร์ด่านด้วยอิฐทั้งหมดและไม่มีความเสียหาย! 🎯