ฉันแค่เดินไปรอบๆ "โซนนักล่าเวลาและอวกาศ" จู่ๆ ฉันก็อยากจะพูดถึง "ปุ่มที่ซ่อนอยู่" ล่าสุด พูดตามตรง ตอนนี้มีอีมูเลเตอร์จำนวนมากติดตั้งอยู่ในโทรศัพท์มือถือ และอันเก่าอย่าง PSP และ NDS ยังคงนอนอยู่ในลิ้นชักซึ่งเต็มไปด้วยฝุ่น แต่เมื่อฉันสัมผัสโทรศัพท์มือถือระหว่างทางไปและกลับจากเลิกงานทุกวัน ฉันจะยังคงคลิกเกมเล็ก ๆ เช่นนี้ คุณถามฉันว่าทำไม? ไม่ใช่เพราะการติด "ซ่อนของ" ที่ทำให้เลิกไม่ได้ตั้งแต่ยุคมือถือ
ฉันจำได้ว่าตอนที่ฉันเล่น "Ace Attorney" หรือ "Professor Layton" สิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุดคือการผ่านทุกฉากเพื่อค้นหาเบาะแสที่ซ่อนอยู่ บางครั้งฉันจ้องมองหน้าจอเป็นเวลาครึ่งชั่วโมง และทันใดนั้นก็พบว่ามีจุดเล็กๆ ที่ไม่เด่นอยู่ที่มุมห้อง มันน่าตื่นเต้นยิ่งกว่าการถามคำถามในข้อสอบ เกม "Hidden Button" นำเสนอรสชาตินี้ - 60 ด่านโดยแต่ละด่านมีเป้าหมายเดียว: เพื่อค้นหาปุ่มผ่านที่ซ่อนอยู่ ปุ่มบางปุ่มถูกซ่อนอยู่ในสีพื้นหลัง บางปุ่มคุณต้องเปลี่ยนมุมมองก่อนที่จะปรากฏขึ้น และบางปุ่มต้องถูกหลอกโดยการคลิกแบบสุ่มสี่สุ่มห้า ทุกครั้งที่ฉันมีช่วงเวลา "aha" เสียงของโลโก้เริ่มต้น GBA จะดังขึ้นในหัวของฉันโดยอัตโนมัติจริงๆ
เมื่อเปรียบเทียบกับเกมไขปริศนาบนคอนโซลมือถือในสมัยนั้น คุณภาพของภาพของเกมมือถือนี้เหนือกว่าอย่างแน่นอน และการใช้งานหน้าจอสัมผัสก็สะดวกสบายกว่าการกดปุ่มข้าม แต่ความเข้มข้นของการ “จ้องหน้าจอ หยิบรายละเอียด” ก็ไม่เปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด ฉันเคยปิดไฟแบ็คไลท์และซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่มเพราะกลัวแม่จะเจอ แต่ตอนนี้ฉันแอบเล่นสองระดับในช่วงพักเที่ยงเพราะกลัวเจ้านายเห็น ฮ่าฮ่า มันเป็นเพียงสถานที่ที่แตกต่างสำหรับความตื่นเต้น
สิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุดคือเกมนี้เล่นได้ฟรี และไม่มีป๊อปอัปโฆษณาที่น่ารำคาญอีกด้วย 60 ระดับก็เพียงพอสำหรับฉันที่จะตกปลาได้สักพัก ส่วนข้อบกพร่อง...บางระดับก็เป็นยมโลกจริงๆ ฉันติดอยู่ที่ชั้น 28 เป็นเวลาสองวันเต็ม ในที่สุดฉันก็พบว่ามีการกดปุ่มอยู่ใต้นิ้วของฉัน ฉันโกรธมากจนเกือบจะทำโทรศัพท์ตก แต่แล้วฉันก็คิดถึงมัน นี่ไม่ใช่ความรู้สึกโกรธและรักตอนที่ฉันเล่น "Made in Wario" ใช่ไหม? เยาวชนกลับมาแล้วและเป็นของใช่
ยังไงซะฉันก็ไม่มีอะไรทำ ฉันแนะนำให้คนเก่า ๆ ทุกคนที่ลอง คนอย่างเราที่ก้าวข้ามมาจากยุค GB ก็ยังมีสัญชาตญาณในการแสวงหาสิ่งต่างๆ หากคุณไม่ยอมรับ มาต่อสู้กันเพื่อดูว่าใครสามารถผ่านทุกระดับโดยไม่ต้องตรวจสอบคำแนะนำ🤓