พี่ๆ เมื่อวานผมรูดโทรศัพท์อยู่บนรถไฟใต้ดิน ชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆ ฉันเห็นตารางสีสันสดใสบนหน้าจอของฉัน จึงเข้ามาถาม: "คุณลุง คุณกำลังทำอะไรอยู่? สกินเรือกวาดทุ่นระเบิดใหม่?" ฉันหัวเราะทันที - ไอ้หนู แกไม่เข้าใจเรื่องนี้หรอก มันถูกเรียกว่า "ฉันไม่ใช่ซูโดกุ" ดูเหมือนปัญหาตัวเลข แต่ในความเป็นจริง หลังจากแต่ละเลเวล คุณจะค้นพบภาพวาดแบบพิกเซล ซึ่งน่าตื่นเต้นกว่าภาพโมเสกบนเครื่องสีแดงและสีขาวในขณะนั้นมาก
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ อุตสาหกรรมเกมของเรามีการเปลี่ยนแปลงไปมากในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา สมัยเรียนประถมแอบเก็บเงินซื้อใบเหลืองเสียบเครื่องสีแดงขาวแล้วหน้าจอก็เต็มไปด้วยตาราง มาริโอดูเหมือนก้อนพิกเซลที่เคลื่อนไหวได้ ดังนั้นฉันจึงสนุกสนานได้ในช่วงวันหยุดฤดูร้อน ทีนี้มาดูเกมบนโทรศัพท์มือถือกันดีกว่า มันมีความคมชัดสูง ทรงผมของตัวละครถูกกำหนดไว้อย่างชัดเจน และแผนที่ก็ใหญ่เท่ากับเมืองจริง แต่ต้องบอกว่ากราฟิกดีขึ้นเรื่อย ๆ แต่รูปแบบการเล่นกลับกลายเป็นเหมือนไปทำงานมากขึ้นเรื่อยๆ การออนไลน์ทุกวันเพื่อทำงาน ทำงานประจำวัน และลงชื่อเข้าใช้เพื่อรับรางวัลก็เหมือนกับการต่อยเข้าไปและฉันรู้สึกเหนื่อยล้า
"ฉันไม่ใช่ซูโดกุ" นี้แตกต่างออกไป มันมีความรู้สึกที่กลับไปสู่พื้นฐาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหมือนกับเกมปากกาและกระดาษที่ฉันเล่นตอนเด็กๆ ดูเหมือนตัวเลขสำหรับคุณ แต่จริงๆ แล้วมันคือเบาะแสทั้งหมด มีแถวทางซ้ายและแถวบน คุณต้องอาศัยการใช้เหตุผลเชิงตรรกะเพื่อกรอกตาราง ขณะที่ฉันวาดภาพ ก็มีปลา แมว และบ้านหลังเล็กๆ ออกมา รู้สึกเหมือนฉันได้พบสมบัติแล้ว
ผู้พัฒนาเกมนี้มาจากเมืองเซินเจิ้น ชื่อ Yunbu Interactive Entertainment ก็สามารถสร้างเกมประเภทนี้ได้ ฉันเดาว่าเจ้านายก็เป็นคนที่คิดถึงเช่นกัน ฉันคิดว่าตอนนั้นเราไม่มีทางเลือกในการเล่นเกมพิกเซล และคุณภาพของภาพก็แค่นั้น ตอนนี้ทุกคนคุ้นเคยกับการเล่นแบบความคมชัดสูง แต่บางคนก็ยินดีที่จะกลับไปสร้างเกมพิกเซลและทำมันอย่างประณีต นี่ไม่ใช่การถอยหลัง แต่เป็นการกลับไปสู่ความตั้งใจเดิม และมีมากกว่าพันด่านให้เล่นฟรี คุณซึ่งเป็นผู้เล่นเวอร์ชั่นแคร็กเก่า ๆ แค่มองก็หน้าแดงแล้ว
ให้ฉันพูดอีกสิ่งหนึ่ง ปัจจุบันเกมมือถือมีกิจวัตรการทำเงินมากมาย คุณจะได้รับการจับรางวัลต่อเนื่องเป็นร้อยครั้งในช่วงเริ่มต้น และคุณจะถูกขอให้ชาร์จใหม่หลังการจับรางวัล การเติมเงินครั้งแรกหกหยวนจะทำให้คุณได้รับสกินระดับตำนาน เกมนี้ยอดเยี่ยม สะอาดตา และเป็นระเบียบเรียบร้อย โดยไม่มีข้อความแจ้งการซื้อในแอปปรากฏขึ้นมา ฉันเล่นเกมนี้เป็นเวลาสองชั่วโมง และไม่มีแม้แต่คำว่า "ชุดของขวัญจำกัดเวลา" เลยด้วยซ้ำ รู้สึกเหมือนบังเอิญไปชนเข้ากับร้านอาหารการบินในถนนการค้าที่เต็มไปด้วยร้านค้าชื่อดังมากมาย รสชาติดีไม่หลอกลวงลูกค้า
สุดท้ายนี้ผมอยากจะแนะนำให้ผู้เล่นรุ่นเยาว์ทุกคนอย่ารู้สึกหนักใจกับการจ้องมองคำว่า "ซูโดกุ" มากเกินไป เกมนี้ไม่ต้องการเลขคณิตเลย แค่ต้องใช้ตรรกะและความอดทนเท่านั้น คุณปฏิบัติต่อมันเหมือนแผนที่ล่าขุมทรัพย์ที่คุณต้องวาดทีละอัน ทุกครั้งที่คุณผ่านด่าน ความรู้สึกของความสำเร็จในหัวใจจะจับต้องได้มากกว่าการวาด SSR ฉันคิดว่าตอนนั้นเราเรียกมันว่า "เกมอัจฉริยะ" แต่ตอนนี้เราเรียกมันว่า "การฝึกสมอง" เราเปลี่ยนเสื้อแล้ว แต่แก่นความสนุกไม่เปลี่ยน
โอเค ฉันจะทาสี Pixel Cat ของฉันต่อไป ถ้าคุณมีเพื่อนคนไหนสามารถฝากข้อความและแชทได้ เราจะพบคุณในมิติที่เจ็ด 🕹️