สมาชิกในครอบครัว ในฐานะที่เป็นเด็กเนิร์ดสองมิติ กฎข้อแรกของฉันในการเข้าเกมคืออะไร? นั่นคงจะเป็นสไตล์การวาดภาพ! อย่างที่สองคือการวาดภาพแนวตั้ง และอย่างที่สามคือนักพากย์ ส่วนระบบการต่อสู้ล่ะ? ตราบใดที่คุณสามารถขยับได้ จะเป็นการดีที่สุดถ้าคุณวางสายได้ คุณก็รู้ว่าฉันชอบที่จะก้าวเข้าสู่หลุมพรางมากแค่ไหน ฉันมักจะถูกหลอกด้วยภาพวาดป๊อปอัพที่สวยงาม แล้วก็ถูกทรมานจนตายจากการเล่นเกม แต่ "Horror Granny" ที่ฉันเล่นเมื่อวานนี้... ฉันจะเรียกมันว่าการดำเนินการย้อนกลับ รูปแบบของเกมนั้นอธิบายได้ยาก แต่รูปแบบการเล่นทำให้ฉันกลัวจนแทบจะกระโดดขึ้นไปบนฟ้า
เรามาพูดถึงสไตล์การวาดภาพกันก่อน เกมนี้ชื่อว่า Scary Grandma แต่การสร้างแบบจำลองของคุณยายทำให้ฉันนึกถึงเกมสยองขวัญ 3 มิติในปี 2548 ทุกรอยย่นบนใบหน้าเชิงมุมของเธอบอกว่า "มีราคาจำกัด" แล้วมิติที่สองที่เรากำลังพูดถึงล่ะ? สาวสวยที่เราสัญญาไว้อยู่ที่ไหน? ต่อให้เพิ่มหูแมวให้ยายก็ยังยอม! ผลก็คือ เธอเป็นเพียงหญิงชราธรรมดาๆ คนหนึ่ง แม้แต่หญิงชราผู้มีสติเล็กน้อยก็ตาม ตอนที่ฉันเปิดเกม ฉันรู้สึกว่าดวงตาของฉันตกใจกับอนุภาคพิกเซล และฉันก็แทบจะตะโกนคำว่า "ยามิโระ" ทันที การวาดภาพสไตล์นี้อยู่ในฮาเร็ม 2 มิติที่ฉันชื่นชอบ และมันก็ไม่เข้าเกณฑ์ที่จะเป็นวอลเปเปอร์ด้วยซ้ำ! 🎨
มาพูดถึงการเล่นเกมกันดีกว่า น้องๆคะ “คุณย่าน่ากลัว” คืออะไรคะ? มันเหมือนกับคุณและคุณยายเล่นซ่อนหา หรือเล่นซ่อนหาแบบที่ "พูดอะไรบางอย่างจะจบลง" คุณต้องค้นหากุญแจและเครื่องมือต่างๆ ในบ้าน จากนั้นลองหยิบกุญแจและหลบหนี แต่การได้ยินของยายฉันก็เหมือนกับพลังพิเศษ ฉันเพิ่งวางโทรศัพท์มือถือของฉันไว้ที่ทางเดิน และวินาทีต่อมาเธอก็มองหน้าฉันแล้วส่งฉันกลับมาพร้อมกับ “อา ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ฉันซ่อนตัวอยู่ในตู้และใต้เตียงไม่กล้าแม้แต่จะหายใจดังๆ ฉันรู้สึกเหมือนหมูที่ Yu จับได้ใน "Demon Slayer" และฉันก็คิดอย่างบ้าคลั่งในใจว่า "คุณไม่เห็นฉัน คุณไม่เห็นฉันเลย" และฉันจะให้เวลาคุณสูงสุดห้าวัน หากหนีไม่ได้ภายในห้าวันก็จะจบลงอย่างเลวร้าย รูปแบบการเล่นนี้น่าตื่นเต้นมาก แต่เมื่อฉันใช้งาน มือของฉันก็รู้สึกเหมือนมันเพิ่งจะงอกออกมา ฉันกำลังเคาะขวดไวน์หรือเตะกระถางดอกไม้ มันเหมือนกับเครื่องติดตามอัตโนมัติของคุณยาย 🧟
แต่สิ่งที่ทำให้ฉันเป็นโรคจิตเภทมากที่สุดก็คือเกมนี้มันเหนือชั้นไปหน่อย! แม้ว่ารูปแบบการวาดภาพของมันจะดูแย่มากและรูปแบบการเล่นก็ไม่ได้ซับซ้อน แต่มันก็ให้ความรู้สึกตึงเครียดที่เกมเด็กผู้หญิงน่ารักสองมิติหลาย ๆ เกมไม่สามารถให้ได้ ไม่มีนักพากย์ที่จะเล่น "โอนิจัง" สำหรับคุณ มีแต่เสียงฝีเท้าของคุณยาย และ "คลิก" เมื่อเธอล็อคประตู ซึ่งทำให้บรรยากาศอันแสนหวานของเกมพัฒนาความรักในฮาร์ดไดรฟ์ของฉันหายไปโดยตรง ในขณะที่ฉันกำลังเล่นอยู่ฉันก็บ่นว่า: ถ้าเกมนี้มีสไตล์สองมิติแล้วคุณย่ากลายเป็นสาวยันเดเระแล้วเปลี่ยน "หนี" เป็น "จับเธอ" ฉันจะให้ห้าดาว! ถ้าคุณขอให้ริเอะ คุกิมิยะพากย์เสียงคุณ นั่นหมายความว่าคุณสามารถเป็นพระเจ้าได้โดยตรงไม่ใช่หรือ? น่าเสียดายที่ไม่มีใครอยู่ มีเพียงหญิงชราพิกเซลคนหนึ่งที่ไล่ตามฉันพร้อมทั้งปล่อยเสียงหัวเราะอย่างชั่วร้ายว่า "โอ้ โฮ โฮ โฮ" ซึ่งทำให้ฉันประสาทหลอนเมื่อฉันนอนหลับตอนกลางคืน 😱
ดังนั้น สำหรับเกมที่มีกราฟิกดีแต่รูปแบบการเล่นไม่ดี อย่างน้อยคุณก็สามารถสนับสนุนภรรยาของคุณผ่านกราฟิกได้ และใช้จ่ายเงินอย่างเต็มใจ แต่สำหรับเกมอย่าง "Grandma Horror" ซึ่งมีกราฟิกที่แย่มากและรูปแบบการเล่นที่ทรมาน ฉันสามารถเล่นได้จนถึงตีสาม... ฉันถูกครอบงำโดยสิ่งแปลก ๆ หรือไม่? นี่คือตำนาน “การสร้างพลังด้วยความรัก” หรือเปล่า? ไม่ นี่คงเป็นคำสาปที่คุณยายของฉันสาปแช่งฉัน ทำให้สุนทรียภาพของโอตาคุสองมิติของฉันบิดเบี้ยวด้วยความกลัว ลืมไปเถอะ ให้ฉันไปหาเกมสไตล์นางฟ้ามาล้างตาจริงๆ เช่น "xxx" และ "xxx" กราฟิกสวยงามมากจนฉันคุกเข่าลงและเสียเงิน แม้ว่ารูปแบบการเล่นจะน่าเบื่อจนวางสาย แต่อย่างน้อย เมียที่อยู่หน้าจอก็ดูดี! ลาก่อนคุณยาย ไม่ ไม่มีอีกแล้ว! 😢