พี่น้องทั้งหลาย ฉันแสดงไพ่ของฉัน ฉันเป็นทาสของสไตล์การวาดภาพสองมิติอย่างแท้จริง ครั้งแรกที่ฉันมีส่วนร่วมในเกม RPG ที่ได้รับการกล่าวขานว่าเป็น "เพดานของอุตสาหกรรม" เป็นเพราะน้องสาวมิโกะผมสีเงินและตาสีแดงในภาพโปรโมตนั้นน่ารำคาญสำหรับฉันเกินไป ผลลัพธ์คืออะไร? ระบบการต่อสู้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อฉันเหมือนกับการตอกบัตรเข้างาน ท่าต่างๆ ผสมผสานกันทั้งหมดขึ้นอยู่กับความทรงจำของกล้ามเนื้อ การต่อสู้ของบอสก็เหมือนกับการวิ่งมาราธอน QTE อันยาวนาน นิ้วของฉันแทบจะกลายเป็นโรคพาร์กินสัน สุดท้ายพล็อตก็เอามีดมาฆ่าน้องสาวมิโกะสุดที่รักของฉัน... สมเหตุสมผลไหม? นี่เหมือนกับใน "A Sure Scientific Railgun" ในที่สุด Meiqin ก็สามารถเปิดปืนเรลกันเจ็ดขั้นได้ แต่คนที่ตรงกันข้ามคือมนุษย์ยาง คุณกำลังบอกฉันว่านี่คือค้อนเหรอ? 😭
ดังนั้นเมื่อฉันคลิกที่ "Escape Room Series 7: เมืองโบราณแห่งอินคา" ปฏิกิริยาแรกของฉันก็คือ: โอ้ มีบางอย่างที่พิเศษเกี่ยวกับการวาดภาพสไตล์นี้ ไม่ใช่แสงและเงาเซลลูลอยด์แฟนซี หรือแสงศักดิ์สิทธิ์และนักบวชเงาที่มีราคาสูง แต่เป็นสไตล์การลงสีด้วยมือในโทนสีเข้มที่ให้ความรู้สึกลึกลับแบบโบราณ เขี้ยวของโทรลล์ เกล็ดของงูและมังกร และรอยด่างบนเสาหินของซากปรักหักพัง ภาพหน้าจอทุกภาพสามารถใช้เป็นวอลเปเปอร์ได้ คุณรู้จักความรู้สึกนั้นไหม? มันเป็นโลกอีกใบที่โหดร้ายแต่สวยงามใน "From the Abyss" แม้ว่ามันจะอันตราย แต่คุณก็อดไม่ได้ที่จะอยากเข้าไปข้างใน 🌋
สำหรับการเล่นเกม? พูดตามตรง สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดในฐานะทหารผ่านศึกคือการทดสอบความเร็วมือสไตล์ "Action God" แต่เกมนี้บริสุทธิ์และเรียบง่าย หัวใจสำคัญของมันคือการไขปริศนาและการสำรวจ และการต่อสู้ก็ไม่ได้ฮาร์ดคอร์มากนัก สิ่งที่คุณต้องทำคือทำตามคำแนะนำของเพื่อนของคุณและเจาะลึกเข้าไปในเมืองอินคาโบราณในขณะเดียวกันก็รวบรวมเครื่องรางหินที่แกะสลักด้วยลวดลายแปลก ๆ เพื่อเปิดใช้งานเส้นทางไปยังที่ซ่อนของผู้บงการเบื้องหลัง การแสดงตัวอย่างการเผาไหม้และการสังหารของกองทหารในพื้นที่ผู้พิทักษ์ ควบคู่ไปกับเสียงกลองต่ำในเพลงพื้นหลัง ทำให้คุณรู้สึกเหมือนกำลังรับชม "สงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่สี่" ด้วยตาของคุณเอง ความตึงเครียดนั้นสูงโดยตรง แต่ก็ไม่ได้ทำให้คุณตื่นตระหนก
ยิ่งไปกว่านั้น "ชายลึกลับที่คุณเอาชนะ" ในพล็อตเรื่องได้กลับมาอีกครั้ง โดยนำกองทัพแก้แค้นที่ประกอบด้วยโทรลล์ งู มังกร และสัตว์ร้ายติดตัวไปด้วย นี่ไม่ใช่สายเลือดราชวงศ์สุดคลาสสิกที่เผยออกมาใช่ไหม เช่นเดียวกับใน "นารูโตะ" นารูโตะต้องเผชิญหน้ากับโอบิโตะหลังจากเอาชนะเพนได้ คุณคิดว่ามันเป็นจุดจบแล้ว แต่จริงๆ แล้ว มันเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของบทใหม่เท่านั้น แม้ว่าระบบการต่อสู้จะ "ตราบเท่าที่ฉันสามารถผ่านมันไปได้" สำหรับฉัน เพื่อที่จะเห็นการสิ้นสุดของ "การเผชิญหน้าครั้งที่สอง" ฉันยังคงเต็มใจเดินไปรอบ ๆ แผนที่สามครั้งเพื่อสัมผัสยันต์ ท้ายที่สุดแล้วใครจะปฏิเสธการเป็นผู้บรรยายที่ช่วยโลกในซากปรักหักพังของเมืองอินคาโบราณได้? 🗿
สุดท้ายนี้ โดยสรุป: หากคุณเป็นผู้เล่นทั่วไปที่หมกมุ่นอยู่กับสไตล์การวาดภาพ มีโครงเรื่องที่น่าพอใจ และสามารถ "เล่นอัตโนมัติ" ในการต่อสู้ได้แล้วล่ะก็ "เมืองโบราณแห่งอินคา" ก็คุ้มค่าที่จะลองอย่างแน่นอน ไม่ใช่เพราะรูปแบบการเล่นที่น่าทึ่ง แต่เป็นเพราะบรรยากาศต่างประเทศที่ดื่มด่ำ ซึ่งทำให้ผู้คนนึกถึงความฝันอันไม่มีที่สิ้นสุดเกี่ยวกับซากปรักหักพังที่ไม่รู้จักเมื่อพวกเขานั่งอยู่หน้าทีวีเพื่อดูบทโบราณของ "Yu-Gi-Oh!" ตอนเป็นเด็ก อย่างไรก็ตาม ฉันเปิดบทต่อไปด้วยความยินดีอย่างยิ่งในขณะที่สาปแช่ง "ทำไมองค์กรนี้ถึงถูกซ่อนไว้?" ☺
ข้างต้นเป็นคำแนะนำที่จริงใจจากโอตาคุสองมิติที่สามารถทำข้าวสามชามได้ตราบใดที่กราฟิกดีแม้ว่ารูปแบบการเล่นจะแย่มากก็ตาม