ตอนที่ฉันเปิด "แผนพัฒนาโลลิ" ฉันตกอยู่ในภวังค์ ฉันยังจำคืนเหล่านั้นได้เมื่อฉันซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่มและใช้แสงหน้าจอที่อ่อนแรงของ PSP เพื่อส่งของขวัญให้กับตัวละครที่ฉันชื่นชอบทีละเฟรมเพื่อเพิ่มความชื่นชอบของฉัน ตอนนั้นยังไม่มีแนวคิดเรื่องการ "วางสาย" ทุกค่าคำนวณด้วยตัวเอง และแม้แต่การให้อุปกรณ์ประกอบฉากธรรมดาก็ยังต้องทำซ้ำๆ ทันทีที่เกมมือถือนี้เปิดตัว มันบอกฉันเกี่ยวกับ "การพัฒนาด้วยคลิกเดียว" ปฏิกิริยาแรกของฉันคือ: นี่มัน "ทันสมัย" เกินไป🤣
แต่หลังจากเล่นจริงๆ ความคิดของฉันก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เกมมือถือดั้งเดิมนั้นเหมือนกับจดหมายที่เขียนด้วยลายมือ คุณต้องเขียนและอ่านมันช้าๆ ทุกการสนทนาและทุกเหตุการณ์ซ่อนความฉลาดของนักพัฒนาไว้ "แผนพัฒนา Loli" เป็นเหมือนข้อความ WeChat ที่มีอีโมติคอน พร้อมการตอบรับทันทีและลูกเล่นต่างๆ รวมถึงการเล่นเกมป้องกันหอคอย ระบบการเชื่อมโยง เครื่องแต่งกายที่ปรับแต่งได้ และแม้แต่ PVP ข้ามเซิร์ฟเวอร์ คุณเคยเห็นการต่อสู้แบบนี้บน GBA ที่ไหนมาก่อน? ไม่ต้องพูดถึงชุดแต่งงาน ชุดว่ายน้ำ และกี่เพ้า OL ขนาดเปลี่ยนเสื้อผ้ายังต้องใช้นิ้วทองในการเปลี่ยนรหัส 😂
แต่พูดตามตรง สิ่งที่โดนใจฉันมากที่สุดคือวิวัฒนาการของ "ความรู้สึกถึงมิตรภาพ" ความขึ้นๆ ลงๆ ของการเล่น "Harvest Moon" บน NDS ก่อนหน้านี้ โดยที่ฉันคิดถึงการรดน้ำให้เธอ ให้ของขวัญ และดูว่าเธอจะมีความสุขในวันรุ่งขึ้นทุกวันหรือไม่ การขึ้นลงที่ช้าๆ แบบนั้นเป็นเรื่องยากที่จะทำซ้ำ แต่โลลิต้าในเกมได้ใช้วิธีอื่นในการดึงความรู้สึก "ฉันอยากจะมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้กับเธอ" ให้ฉันกลับคืนมา แม้ว่าตอนนี้ฉันจะไม่ได้ใช้งานก็ตาม เมื่อฉันเห็นพวกเขาสวมเสื้อผ้าใหม่และปลดล็อคสายสัมพันธ์ใหม่ หัวใจเก่าของฉันยังคงเต้นไม่เป็นจังหวะ: วัยเยาว์กลับมาแล้ว! เดอร์💕
ยุคสมัยเปลี่ยนไป วิธีการฝึกฝนก็เช่นกัน เวอร์ชันดั้งเดิมสอนให้ฉันรู้จักความอดทน และฉบับพิมพ์ใหม่ก็สอนฉันว่า "ฉันสามารถเป็นฮีโร่ได้แม้จะนอนอยู่บนโซฟา" ดีมาก ดีมากจริงๆ อย่างน้อยตอนนี้ฉันก็ไม่ต้องยืม PSP ของเพื่อนร่วมชั้นหรือแอบซ่อนที่ชาร์จ เมื่อฉันเปิดโทรศัพท์ ฉันยังคงเป็นเด็กคนเดิมที่ชอบเลี้ยงโลลิต้า 😎