ฉันยังจำได้ตอนที่ฉันอยู่มัธยมต้น ถือเงินค่าขนมที่เก็บไว้ได้ครึ่งเดือน ฉันแอบวิ่งไปที่ร้านเกมและขุด "ใบเหลือง" หลายถาดใต้ตู้ลึกลับของเจ้านาย ตอนนั้นฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับของแท้และของละเมิดลิขสิทธิ์เลย ฉันรู้แค่ว่าสติกเกอร์ที่พิมพ์บนตลับนั้นเบลอ แต่เมื่อฉันใส่มันเข้าไปใน GBA และได้ยินเสียง “ติ๊ง” ฉันรู้สึกเหมือนเป็นเจ้าของโลกทั้งใบ
ทุกวันนี้โทรศัพท์มือถือเต็มไปด้วยโปรแกรมจำลองและ "แบบจำลอง" มากมาย แต่ทุกครั้งที่ฉันเปิดมัน ก็มักจะมีความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้อยู่เสมอ เช่นเดียวกับ "Clash of Queens" ที่ฉันเล่นเมื่อเร็ว ๆ นี้ ดูการอัพเกรดปราสาทของลอร์ดทีละขั้นตอน การสรรหาฮีโร่ และการฝึกทหาร ฉันก็อยากจะคุยกับคุณเกี่ยวกับเรื่องนี้ - นี่ไม่ใช่ความรู้สึกที่เรามีเมื่อเรานอนทั้งคืนใน "Fire Emblem" และรีสตาร์ทซ้ำ ๆ ซ้ำ ๆ ใน "Advanced Warfare" ☺
ในเวลานั้นสำหรับเทปละเมิดลิขสิทธิ์ เอกสารสำคัญจะสูญหายไปเมื่อแบตเตอรี่หมด และงานทั้งหมดเสร็จสิ้นในคืนเดียว แต่เรายังคงสนุกไปกับมัน โดยพลิกทุกหมู่บ้านให้พลิกคว่ำ เพราะกลัวว่าจะพลาดอุปกรณ์ประกอบฉากที่ซ่อนอยู่ ตอนนี้ใน "Queen's Clash" คุณไม่ต้องกังวลกับการสูญเสียไฟล์บันทึกของคุณ เป็นเซิร์ฟเวอร์ระดับโลกและคุณสามารถเล่นกับผู้เล่นจากทั่วทุกมุมโลกได้ แต่เมื่อฉันกำลังรวบรวมทรัพยากรและต่อสู้กับสัตว์ประหลาดบนแผนที่โลก ฉันอดไม่ได้ที่จะคิดว่า: ถ้าเกม "ตะวันสีทอง" ในสมัยนั้นสามารถเชื่อมต่อออนไลน์ได้ ฉันจะต้องแสดงให้เพื่อนร่วมชั้นของฉันดูได้อย่างไร?
บอกตามตรงว่าเกมนี้มีความซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆ ด้วยกราฟิกความละเอียดสูง สเปเชียลเอฟเฟกต์สุดอลังการ และแม้แต่การชาร์จก็สะดวกสบายมาก (หัวเราะ) แต่ความรู้สึกแอบซ่อนเทปเพราะกลัวว่าผู้ปกครองจะค้นพบ ความสุขในการแลกเปลี่ยนข้อมูลและแบ่งปันกลยุทธ์กับเพื่อนร่วมชั้น ดูเหมือนจะค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยการค้นหาเส้นทางอัตโนมัติและการอัปเกรดในคลิกเดียว แต่ต้องบอกว่าการได้สัมผัสกับความสำเร็จของการ "ดึงเมืองตั้งแต่เริ่มต้น" อีกครั้งบนโทรศัพท์มือถือถือได้ว่าเป็นความต่อเนื่องของเยาวชน
เช่นเดียวกับใน "Clash of the Queens" คุณค่อย ๆ เติบโตจากลอร์ดตัวเล็ก ๆ ไปสู่ราชา - ทำไมพวกเราผู้เล่นเก่าที่ประหยัดเงินเพื่อซื้อเทปละเมิดลิขสิทธิ์กลับกลายเป็นคุณลุงที่มองหาความรู้สึกเก่า ๆ ในเกมมือถือเป็นครั้งคราว? 🎮
วัยเยาว์กลับมาอีกครั้งหากเพียงชั่วระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น