บ้านเด็กเล่นที่แนะนำ: แนะนำเกมให้ลูกสาวเล่นและแสดงความรู้สึกเกี่ยวกับวัยเด็กของเราในตอนนั้น

พูดตามตรง ตอนเปิดเกมนี้ฉันถึงกับงงไปพักใหญ่ ของเล่นที่พวกเด็กสมัยนี้เล่นกับของสมัยเราแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว
ตอนผมยังเด็ก ไม่เคยมีเกมดีๆ ให้เล่น บนเครื่องบินได้นั่งเล่นเกมงูเพลินๆ ครึ่งวัน ย้อนไปอีกหน่อย ตอนประถมแอบไปเกมฮอลล์ กำเหรียญห้าเหรียญยับๆ ดูคนอื่นเล่นเกม "Double Dragon" เพียงตาหนึ่งก็เพลินได้แล้ว ตอนนั้นถ้ามีใครบอกคำว่า "เกมเสริมทักษะ" เราคงคิดว่าเขากำลังอ่านตัวหนังสือจากสวรรค์
ไม่โม้และไม่ด่า เกม 《宝宝过家家》 เกมนี้ให้ความประทับใจแรกกับผมคือ ภาพวาดสะอาดจริงๆ สีสันก็นุ่มนวล ไม่เหมือนกับบางเกมเด็กที่เต็มไปด้วยสีสันจัดจ้านจนน่าตาลาย ลูกสาวผมเพิ่งสามขวบครึ่ง ปกติขยับตัวไม่อยู่ แต่พอเปิดเกมนี้ กลับสามารถเล่นอย่างสงบได้สิบกว่านาที ทำให้ผมตกใจมาก
ในเกมมีการแบ่งเป็นห้องนอนหลัก ห้องครัว ห้องเด็ก และยังมีสนามเด็กเล่นกลางแจ้ง ลูกสาวชอบดึงมือฉันไปที่ห้องครัวเพื่อ "ทำอาหาร" เธอที่นั่นทำอาหารด้วยท่าทางเหมือนจริงในขณะที่พูดว่า "ใส่เกลือนิด" "ผัดอีกหน่อย" แล้วก็ยื่นจานสิ่งที่ดูไม่ออกว่าเป็นอะไรให้ฉัน พร้อมถามด้วยสีหน้าตื่นเต้นว่าหอมไหม ในฐานะพ่อที่แก่แล้ว ฉันก็ต้องร่วมเล่นด้วย แกล้งเคี้ยวแล้วพูดว่า "โอ้ อร่อยจัง" เธอก็หัวเราะคล้ายลูกไก่บางครั้งคิดดู นี่คงเป็นความสุขที่เรียบง่ายที่สุดของเธอในวัยนี้
ในสนามเด็กเล่น รถไฟเล็กและม้าหมุนทำได้ค่อนข้างดี ทุกครั้งที่ลูกสาวเปิดเล่น เธอจะต้องเอาตุ๊กตานั่งบนมัน มองมันหมุนไปมาอย่างเอื่อยๆ ดูได้ครึ่งวันก็ไม่เบื่อ แล้วยังมีเครื่องทำฟองสบู่ด้วย ซึ่งฟองสบู่ที่ออกมาจริงๆ เด็กเห็นตามองเขม็งเลย
สมัยนั้นเราเล่นโคลนในไร่ คลานบนพื้นเพื่อวาดภาพ หันก้นดูมดย้ายบ้านก็เล่นได้ทั้งบ่าย นั่นก็ถือว่าเป็นการ "เล่นบ้าน" แบบหนึ่ง เด็กสมัยนี้นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ใช้โลกเล็ก ๆ ที่สะอาดสะอ้านจำลองสิ่งต่าง ๆ ในชีวิต สมัยเปลี่ยน แต่โดยสาระสำคัญเหมือนยังไม่เปลี่ยน ทุกคนกำลังแกล้งทำเป็นผู้ใหญ่ กำลังใช้วิธีของตัวเองเข้าใจโลก เพียงแต่ว่าเราสมัยนั้นใช้โคลนและกิ่งไม้ ส่วนพวกเขาใช้หน้าจอสัมผัสและภาพเคลื่อนไหว
ในเกมมี NPC ค่อนข้างเยอะ ทั้งหมอ ทั้งเชฟ แล้วก็พนักงานขายตั๋ว ลูกสาวจะเลือกตัวละครด้วยตัวเองแล้วเปลี่ยนใส่ จากนั้นก็ลากตัวละครตัวน้อยไปเดินเล่นรอบๆ วันหนึ่งผมพบว่าเธอกำลังปูผ้าห่มให้ NPC ในห้องนอน พร้อมกับทำปาก 'ชูชูชู' เพื่อบอกให้ผมไม่พูดออกมา ท่าทางนั้นตั้งใจมากจริงๆ ผมยังอดขำเธอไม่ได้เลย
พูดอย่างตรงไปตรงมานะ เวลาเล่นเกมนี้กับลูก บางทีก็ทำให้ฉันนึกถึงตัวเองวัยเด็กที่นั่งคอยดูผู้เชี่ยวชาญหมุนคอมโบในห้องเกมไฟฟ้า ตอนนั้นเวลาของแต่ละเกมมีค่ามากเหมือนเอามาขโมย มือที่ขึ้นเครื่องสั่นไปหมด หมุนคันโยกจนฝ่ามือเจ็บ ตอนนี้สบายแล้ว เกมไม่ต้องเสียเงิน แค่ถือโทรศัพท์ก็เล่นได้ ภาพก็ละเอียด สรรพสิ่งในเกมก็เยอะ อยากเล่นนานแค่ไหนก็ได้ แต่ฉันก็ผ่านวัยที่จะต้องหมุนเหรียญกับเจ้าของร้านครึ่งวันไปแล้ว
แต่พอมองลูกสาวที่ยุ่งอยู่ในโลกเล็ก ๆ นี้ เดี๋ยวกดเครื่องทำไอศกรีม เดี๋ยวไปนั่งชิงช้าสวรรค์ ฉันก็รู้สึกว่าการ陪伴กันแบบนี้เองก็เป็นเรื่องหรูหรามาก ๆ ตรวจสอบดูแล้วผู้พัฒนาคือ Chengdu Youqu Network พูดตามตรงฉันปกติไม่ได้สนใจผู้ผลิตเกมสำหรับเด็กมากนัก แต่สามารถทำให้เกมสำหรับเด็กที่ดูเหมือนเรียบง่ายเกมหนึ่งจนพ่อแม่ยอม放手机陪ลูกเล่นด้วยกันได้ นี่ถือว่ามีจิตสำนึกมากกว่าหลายแอปเลี้ยงลูกที่บังคับให้เติมเงินมาก
ฉันอยากจะระบายความรู้สึกเล็กๆ ตอนนี้เด็กๆ มีสิ่งต่างๆ ให้สัมผัสมากมาย แต่กลับขาดความสนุกแบบตอนเราเด็ก ที่แค่สนามว่างๆ กับเพื่อนไม่กี่คนก็วิ่งเล่นสนุกทั้งบ่ายได้ แต่เอาเถอะ ถ้าไม่สามารถให้พวกเขาไปกลิ้งโคลน ปิ้งตั๊กแตน หรือปีนรั้วได้ ก็ลองสร้างพื้นที่เล็กๆ ในบ้านที่ปลอดภัย สะอาด และมีจินตนาการ ให้เด็กๆ เล่นบ้านกับพ่อแม่ก็ถือว่าเป็นทางเลือกที่ดีเหมือนกัน
หวังว่าเกมนี้จะคงอยู่แบบนี้ตลอดไป โดยไม่ใส่หน้าต่างซื้อของในเกมที่ยุ่งเหยิง ไม่ทำแพ็กเกจเติมเงินที่ล่อลวงเด็ก แค่สงบเงียบเป็นของเล่นสนุกๆ ก็พอ เพราะความสุขของเด็กๆ นั้นเรียบง่ายจริงๆ เหมือนกับลูกสาวของฉันตอนนี้ แค่เห็นรถไฟเล็กสีแดงวิ่งก็หัวเราะครึ่งวันแล้ว 😄
好了废话不多说了,家里小祖宗又在喊我去厨房"帮忙"了,这回到我了,各位老哥们有空也可以下一个陪自己娃玩玩,不亏。