ฉันยังจำตอนที่ฉันเรียนมัธยมปลายได้ ซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่มและแอบเล่น "Harvest Moon" บน GBA ภายใต้แสงสีเขียวเล็กๆ บนหน้าจอ ฉันพรวนดิน รดน้ำทุ่งนา และไล่ตามหญิงสาวในเหมืองเพื่อมอบดอกไม้ที่เธอชื่นชอบ ตอนนั้นกำลังคิดว่าจะดีแค่ไหนหากวันหนึ่งฉันได้เป็น "ดินแดนดอกท้อ" ที่แท้จริง ไม่ต้องสู้ฆ่า แค่ที่ดินกับบ้าน แล้วค่อย ๆ ใช้ชีวิตอย่างที่ใจต้องการ
จนเมื่อไม่นานมานี้ได้เจอกับ "เรื่องราวของดอกท้อ" จริงๆ จู่ๆ พลังนั้นก็กลับมาหาฉัน🌾
เกมนี้เกี่ยวกับคุณที่จะพาผู้คนกลุ่มหนึ่งเข้าไปในหุบเขาเพื่อหลบหนีสงคราม เริ่มต้นจากการตัดต้นไม้ต้นแรกและสร้างบ้านมุงจากหลังแรก จากนั้นค่อย ๆ เคลียร์พื้นที่รกร้าง เคลียร์ที่ดิน ทำฟาร์ม เก็บสมุนไพร ทำชา... นอกจากนี้คุณยังต้องป้องกันไม่ให้สัตว์ป่าก่อปัญหา เลี้ยงนกป่าให้เชื่องในฐานะผู้ช่วย จากนั้นค่อย ๆ สร้างหมู่บ้าน แต่งงานกับภรรยาและมีลูก สร้างสวนและภูมิทัศน์ และสุดท้ายก็สร้างสวรรค์ที่เป็นของคุณเองอย่างแท้จริง มันไม่ใช่เกมสนุก ๆ ที่คุณจะไปถึงเลเวลเต็มในหนึ่งวินาที แต่คุณต้องใช้เวลาในทุกขั้นตอน รอเวลา ตรวจสอบสภาพอากาศ ดูแลอาหารและเสื้อผ้า และความกดดันของการเอาชีวิตรอดจะมาเคาะประตูบ้านของคุณเป็นครั้งคราว
พูดตามตรงหลังจากเล่นเกมมือถือมาหลายปีแล้ว การเอาชีวิตรอดตามกลยุทธ์ "ระบบการซื้อ" + การจัดการจำลองแบบนี้หาได้ยากจริงๆ มันอร่อยจริงๆถ้าไม่มีคริปทอนโกลด์! ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่ารูปแบบการชาร์จ 0 หยวนในตอนแรก แต่หลังจากเล่นไปสองสามวัน ฉันพบว่าพวกเขาไม่ต้องการให้คุณจ่ายจริงๆ พวกเขาแค่ต้องการให้คุณสงบสติอารมณ์และจัดการดินแดนนี้ให้ดี
ขณะที่ฉันกำลังเล่นอยู่ ฉันจำ "Rune Workshop" บน NDS ตอนนั้นได้ และอันหนึ่งชื่อ "Harvest Moon: Honey Village" บน PSP เฮ้ เยาวชนในสมัยนั้นเรียบง่ายและเยียวยาได้จริงๆ ตอนนี้ฉันสามารถหวนนึกถึงความรู้สึกมั่นคงบนโทรศัพท์มือถือของฉันได้อีกครั้ง เหมือนได้พบปะเพื่อนเก่าอีกครั้ง ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรเลย เรานั่งลงแล้วขุดดินด้วยกัน โดยมีลานไม้และฟืน ควันหนึ่งลิตร และทุกอย่างก็อยู่ที่นั่น
หากคุณเป็นคนที่ปลูกทุ่ง เลี้ยงไก่ และแอบอยู่ดึกเพื่อสร้างบ้านบนคอนโซลมือถือ ฉันขอแนะนำให้คุณลอง "เถาหยวนจี" จริงๆ มันจะเตือนคุณว่าความสุขบางอย่างไม่จำเป็นต้องมีการต่อสู้หรือการจัดอันดับออนไลน์เพื่อกระตุ้น หุบเขาเล็กๆ ก็เพียงพอที่จะเก็บความกังวลในวัยเด็กของคุณได้
สวนดอกพีชของฉันสร้างขึ้นเป็นปีที่สองแล้ว ชาที่ชงใต้ต้นไม้เก่าแก่นั้นกำลังพอดี อยากจะมานั่งด้วยมั้ย? ชาเขียว