ในฐานะนักสังคมสงเคราะห์ที่เดินทางหนึ่งชั่วโมงทุกวันและมีเวลาพักกลางวันเพียงสองชั่วโมง ฉันรู้ดีถึงความเจ็บปวดของการ "อยากเล่นเกมแต่ไม่มีเวลาเล่น" "Wild Diary: Island" ที่ฉันเล่นเมื่อเร็ว ๆ นี้เหมาะสำหรับผู้เล่นที่มีเวลาไม่กระจัดกระจายเช่นฉัน ให้ฉันแบ่งปันประสบการณ์การบริหารเวลาของฉันกับคุณ
ก่อนอื่น ให้ฉันพูดถึงสิ่งที่น่ารำคาญที่สุดเกี่ยวกับเกมนี้ - มันไม่ได้บังคับให้คุณออนไลน์ตลอดเวลา! ไม่เหมือนกับเกมมือถือบางเกมที่สูญเสียทรัพยากรทุกๆ ครึ่งชั่วโมงหากคุณไม่คลิก เกมนี้สามารถหยุดและเล่นได้ตลอดเวลา แม้ว่าหน้าจอจะถูกล็อคเมื่อรถไฟใต้ดินมาถึง คุณก็ยังสามารถเล่นต่อได้ในครั้งถัดไปที่คุณเปิดขึ้นมา ฉันมักจะหยิบกิ่งไม้และถูขวานหินระหว่างเดินทาง สำรวจรอบๆ แคมป์ขณะรับประทานอาหารกลางวัน และใช้เวลาอีกสิบนาทีก่อนเข้านอนตอนกลางคืนเพื่อดูว่ามีการผจญภัยใดๆ หรือไม่ มันหลีกเลี่ยงการทำงานล่วงเวลาได้อย่างสมบูรณ์แบบและไม่ส่งผลกระทบต่อฉันเลยขณะนั่งอยู่บนโซฟาดูรายการทีวี
กิจกรรมฮาโลวีนที่ผ่านมาก็น่าสนใจไม่น้อย ฉันเผชิญหน้ากับค้างคาวบนถนน ฆ่าฟักทอง และใช้ฟักทองทำขนมฟักทองทุกวันเพื่อแลกคะแนน ที่อร่อยที่สุดคือคะแนนสามารถแลกเป็นถุงฟักทองที่เพิ่มความจุกระเป๋าเป้ได้อย่างถาวร! นี่เป็นข่าวดีสำหรับคนบ้าสะสมเศษผ้าเช่นฉัน ฉันไม่ต้องกังวลว่าจะไม่สามารถใส่เถาวัลย์และหินได้อีกต่อไป ไม้กวาดของแม่มดก็เป็นของบริโภคเช่นกัน วิ่งได้เร็วกว่าและเหมาะสำหรับนักตกปลาที่กำลังเร่งรีบ
อย่างไรก็ตาม ธีมหลักของเกมนี้คือ "อาศัยการเริ่มเกม และการเอาชีวิตรอดในระยะหลัง" ฉันเสียชีวิตไปหลายครั้งก่อนที่จะค้นพบเคล็ดลับ: ให้ความสำคัญกับการทำขวานและคบเพลิงในระยะแรก อย่าโลภและยั่วยุหมาป่า และเดินไปรอบๆ ถ้าทำได้ หากคุณรอดมาได้ในช่วงห้าวันแรก คุณจะมีเสถียรภาพโดยพื้นฐาน ตอนนี้ฉันใช้เวลาประมาณ 20 นาทีทุกวัน และไม่เหนื่อยเลย ฉันยังสามารถสัมผัสประสบการณ์การเอาชีวิตรอดในถิ่นทุรกันดาร ซึ่งเติมเต็มได้มากกว่าการดูวิดีโอสั้น ๆ อีกด้วย
แน่นอนว่าถ้าคุณเป็นคนประเภทที่เหนื่อยจากงานจนอยากนอนเฉยๆ เกมนี้จะไม่ห้ามใจคุณอย่างแน่นอน ความยากไม่ธรรมดาและค่าใช้จ่ายในการเริ่มต้นใหม่ไม่สูงนัก เหมาะมากสำหรับพนักงานออฟฟิศอย่างเราที่มีเวลาจำกัดและคันมือ แนะนำพี่น้องที่แอบกดหน้าจอรถไฟใต้ดินด้วย จบเลย!