รสชาติอาร์เคดย้อนยุคที่เข้มข้นของ "Plane Wars: Thunder and Lightning" ทำให้ฉันนึกถึงเวลาที่ฉันใช้เล่นเรื่องข้างเคียงการยิงเครื่องบิน "Lelouch of the Rebellion" ในห้องคอมพิวเตอร์ แต่พูดตามตรง บางครั้งระดับการฟื้นคืนของเกมที่ดัดแปลงมานั้นบางครั้งก็ไม่บริสุทธิ์เท่ากับ "นรกถล่ม" ดั้งเดิม ดูเอเลี่ยนที่อยู่เต็มหน้าจอสิ พวกมันเหมือนกับทหารใน "Interstellar Otome Game" ใช่ไหมล่ะ? นักพากย์ระดมสมองเพื่อสร้าง AI ของยานแม่ของ Saori Hayami และภาพประกอบสามมิติอาศัยงานศิลปะพิกเซลทั้งหมด แต่ก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างลึกลับ!
พล็อต? ปกป้องกาแลคซี? นี่ไม่ใช่แค่กิจวัตรการต่อสู้ของหุ่นยนต์มาตรฐานไม่ใช่หรือ? แต่เมื่อเทียบกับเกมดัดแปลงบางเกมที่นำตัวละครมาใส่ในระบบแต่งตัว ฉันชอบเรื่องราวโรแมนติกรองของ "คนๆ หนึ่ง เครื่องจักรหนึ่งเครื่องที่ต่อสู้กับทั้งจักรวาล" มากกว่า การดำเนินการนั้นเรียบง่ายมากจนทำให้ฉันร้องไห้ แต่การเคลื่อนไหวของกระสุนหลบนั้นเต็มไปด้วยความหลงใหลในการไล่ตามซีรีส์ - ตามที่คาดไว้ ความโรแมนติกของชายคนนั้น (และความขุ่นเคืองของโอตาคุ) ล้วนตกอยู่ในการโจมตีของการยิงเอเลี่ยน!
PS: แม้ว่าเกมนี้จะไม่มีภรรยาคอยสนับสนุน แต่อย่างน้อยก็ไม่จำเป็นต้องจั่วไพ่! มันรอบคอบกว่าเกมดัดแปลง IP บางเกม (ทุกคนเข้าใจดี) 😂