ขอพูดเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก่อน สมัยก่อน ตอนนั้นยังไม่มีสมาร์ทโฟนเลย ฉันนั่งอยู่หน้าทีวีสีขนาด 14 นิ้ว ของเพื่อนบ้าน กำจอยแดงขาว เล่นเกม ‘吞食天地' ก็สนุกจนตื่นเต้นทั้งคืน ตอนนั้น 'การเพาะบ่มฝึกวิชายุทธ' ก็คือการพัดพัดตามขงเบ้ง ใครจะไปคิดว่าซักวันจะได้เล่นบนมือถือแบบนี้ ผ่านไปหลายสิบปี จากบอร์ด BBS ต่อสายโทรศัพท์มาสู่แอปฯ ตอนนี้ฉันจากเด็กหนุ่มไล่ตามความฝันกลายเป็นลุงถือแก้วเก็บความร้อนแล้ว แต่โลกเกมนี่เหมือนมายากล ยิ่งวันยิ่งดูไม่เข้าใจ 🗿
พูดตามตรง ตอนแรกที่เห็นชื่อ 《修道》 ฉันก็คิดในใจอีกแล้วหรือนี่ เป็นเทพตัวไหนมาแปลงร่างมาหลอกให้พวกเก๋าๆ อย่างฉันต้องเสียโบนัสปลายปีอีกหรือ? แต่พอเข้าเกม เฮ้ย พอได้เห็นงานสไตล์ภาพหมึกจีน โอ้โห จริงๆ นะ ความรู้สึกเหมือนอยู่ในกองหนังป๊อปคอร์นเชิงพาณิชย์ แล้วอยู่ๆ ก็เจอ 《卧虎藏龙》 ขึ้นมา นึกถึงตอนที่เคยเล่น 《仙剑奇侠传》 เรื่องราวมันทำให้ฉันเสียใจจนร้องไห้ตาแฉะ ตอนนี้เอฟเฟกต์ของเกมมันสุดยอดแล้ว ใช้ Unreal Engine 5 กันเป็นว่าเล่น แต่เกมที่ทำให้หัวใจเต้นแรงแบบดั้งเดิม กลับไม่ค่อยมี เกมนี้ดีตรงที่ใช้สไตล์ภาพหมึกจีน ก็สามารถดึงรสชาติความเป็นเซียนและสายลับออกมาได้จริงๆ รสชาติแท้ๆ เลย! 🍵
มาพูดถึงวิธีเล่นนี้กัน ในฟอรั่มมักมีเพื่อนหนุ่มสาวมาบอกฉันว่า "ลุง ตอนนี้เกมเครียดเกินไปเลย วันหนึ่งไม่ออนไลน์เหมือนต้องไปทำงาน จะตามคนอื่นไม่ทัน" ฉันเข้าใจ เข้าใจทั้งหมด แต่ในเกมนี้การ 'เลี้ยงปลาไปสู่การบรรลุเซียน' มันเหมือนสร้างมาสำหรับคนทำงานวัยกลางคนอย่างฉันจริง ๆ แค่กดครั้งเดียวก็สามารถผ่านมหาภัยได้ ระบบเก็บเลเวลอัตโนมัติ นี่มันสิ่งที่เราเคยฝันตอนเป็นหนุ่มว่า 'นอนเฉย ๆ ก็เก่งขึ้นได้' รำลึกถึงสมัยเล่นเกมตำนาน เพื่อให้ได้ดาบพิพากษา ต้องเฝ้าจุดตลอดคืน ดวงตาดำคล้ำเหมือนสมบัติของชาติ ตอนนี้พอเหลือบไปเห็นระบบสมบัติในเกมนี้ 'เปิดสมบัติและตีของไม่จำกัด' สะอาดสะอ้าน ไม่รบกวนเวลาชงชาเข้ม ๆ สักแก้ว หรือดูลูกสาวทำการบ้าน ดีมาก ระดับพลังเหมือนใส่กางเกงชั้นในหนา ๆ ต้องหนาขึ้นเราถึงจะอุ่นใจใช่ไหม? 🧘♂️
แต่ว่า ผู้เล่นเก่าของเราสนใจที่สุด ก็คือความอบอุ่นของผู้คนในเกม สามารถสร้างสำนักเซียนได้อย่างอิสระในเกม และชวนเพื่อนสามห้าคนมาเป็นทีม ซึ่งทำให้ฉันนึกถึงสมัยไปร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ ในฤดูร้อนร้อนจัดไม่มีแอร์ หลายคนเบียดกันเล่นเกม 'Legend' ทำสงครามปราสาทจนคอแทบแหบ เฮ้อ สมัยนั้นค่าค่าเน็ตชั่วโมงละห้าสิบสตางค์ ต้องเก็บเงินเป็นสัปดาห์ถึงพอ ตอนนี้กลไกการสร้างมิตรภาพก็อยู่บนโลกออนไลน์ แต่อย่างไรก็ตามก็ดี คนจากทั่วทุกมุมโลก มารู้จักเพราะคำว่า 'ทาง' พูดคุยเล่นในเสียงของสำนักเซียน สนุกกว่าประชุมที่ทำงานมาก เมื่อสำนักเซียนเปิดขึ้น ไม่ว่าในชีวิตจริงจะเป็นผู้กำกับหรือมีเงินเดือนสามพัน คนในเกมก็ล้วนเป็นเพื่อนร่วมทางที่ต้องการช่วยเหลือสรรพชีวิต (หรือหากำไรแบบสบายๆ) 🍺
ฉันคิดดูแล้ว วงการเกมเปลี่ยนเร็วจริงๆ เหมือนนั่งจรวดเลย จากพิกเซลกริดไปยังภาพหมึกจีน 2 มิติ จากเล่นคนเดียวสนุกๆ ไปจนถึงหลายหมื่นคนเล่นพร้อมกัน สมัยก่อนเล่นเกมเป็นของหายาก ตอนนี้การเล่นเกมกลายเป็นชีวิตประจำวัน แต่ไม่ว่าจะใช้จอยสติ๊กหรือจิ้มหน้าจอ เราในใจจริงๆ ก็รักความคิดที่ว่า 'หลุดออกจากความจริง เพลิดเพลินในยุทธภพ' ใช่ไหม? เกม 《修道》 นี้ไม่ได้ทำอะไรโอเวอร์แบบจักรวาลเมตาเวิร์สหรือโฆษณาเกินจริงแบบฟันครั้งเดียว 999 มันแค่นิ่งๆ ให้คุณได้สำรวจยุทธภพหมึกจีน เก็บผัก ฝึกอุปกรณ์ ผ่านวิกฤติ แล้วก็ยืดแขนขา เฮ้ แค่นี้ก็พอแล้ว
ประโยคสุดท้าย ละอย่ามัวแต่บ่นว่าเกมจีนไม่ดีนะ รุ่นเราเห็นของดีมาแล้ว ก็รู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ชอบจริงๆ เหมือนกับเกม 《修道》 แบบนี้ ยอมที่จะตั้งใจปรับแต่งรสชาติเทพเซียนแบบจีนของเราให้ดี ผมก็ยินดีที่จะโฆษณามันในส่วนของความรู้สึกนี้ เกมที่เราเล่นไม่ใช่แค่เกม แต่มันคือความทรงจำ และคือการตามหาความฝันตอนวัยหนุ่มที่ตะลุยโลกด้วยดาบเท่านั้นแหละ เอาล่ะ ผมเขียนเสร็จแล้ว ผมไปเลเวลอัพของผมแล้ว สหายเซียนทุกคน เจอกันในโลกจอมยุทธ์! ยกเลิกประชุม! 🥂