ปกติฉันก็จะนั่งเงียบ ๆ อยู่ในโซนอนิเมะ ชื่นชมความสวยของตัวละครกระดาษภรรยาของฉัน วันนี้พลาดไปเจอหัวข้อใน "โซนแฟนหนังและทีวี" ความดันโลหิตพุ่งทันที ในฐานะโอตาคุที่พร้อมปกป้องโลกสองมิติ ฉันเคยปฏิเสธสไตล์ภาพแบบ 'สมจริง' จนกระทั่งเพื่อนในกลุ่มสาดการแนะนำเกมนี้ให้ฉันฟังอย่างบ้าคลั่ง เกม 'Battlefield War Simulator' พูดขึ้นมาว่า ‘สนามรบใหญ่ขนาดสามารถเอามาเป็นวอลเปเปอร์' ‘ศิลปะระเบิดของการรุกรบของรถถัง' ฉันก็…เชื่อ จริง ๆ เชื่อแล้ว 😭
ขอชมสไตล์ภาพก่อนนะ เรื่องนี้ต้องยุติธรรม แผนที่ใหญ่มาก ตอนเครื่องบินพ่นควันออกมา ฉันเกือบคิดว่าตัวเองกำลังดู Tanya ในเรื่อง 'Youjo Senki' ระเบิดกระเด็นเต็มไปหมด เส้นทางกระสุนชัดเจน ฟิสิกส์เอนจินทำดีมากถึงขั้นเดารูปร่างประกายไฟได้ พูดได้เลยว่า หากวัดแค่ภาพ เกมนี้เหนือกว่าเกมกาชาบางเกมที่ฉันเล่นไปหลายขั้นตอน ดีจนทำให้โอตาคุสาย 'สไตล์ภาพคือราชา' อย่างฉัน รู้สึกเป็นครั้งแรกว่าสมจริงก็สามารถดีได้
แต่เพื่อน ๆ นะ การเล่นมันห่วยสุด ๆ จนฉันใช้ปลายเท้าขุดโลกแฟนตาซีบนพื้น!!!! โลกในเกมไม่มีเนื้อเรื่องรองรับ เปิดเกมมาก็ให้ฉันเป็น 'ผู้บังคับการ' แล้วให้ทหารราบกับรถถังเดินหน้าพร้อมกัน เราโอตาคุชอบฉากใหญ่ ๆ แต่ไม่ได้อยากให้ขับรถถังชนไปเหมือนหัวหน้าฮาเร็ม!! บอกว่าเป็นสงครามเน้นกลยุทธ์ แท้จริงขึ้นอยู่กับดู AI บ้าเล่น ทหารราบเดินไปเดินมายืนหมุนวนเหมือนถูกมนตร์สะกด รถถังที่ควรไถลไปได้ดันไปติดเนินดินเล็ก ๆ กระโดดซ้ายทีขวาที ซ้ำ ๆ เหมือนฉันตอนเล่นมือถือ แล้วมีอะไรแปลก ๆ 🙃
แล้วเครื่องบินล่ะ? โอ้ย การควบคุมกับความสมจริงคือสุดขั้ว สมจริงแบบสมจริง ฟิสิกส์สมจริงจนฉันคิดว่าศูนย์อวกาศต้องมาทำเกมนี้ แต่การเล่นยากมาก ฉันเล่นแล้วทำมันกลายเป็น 'โชว์เด้งร่มของกันดั้ม' หมุนสามรอบครึ่ง หัวเครื่องบินเสียบลงพื้น เอฟเฟกต์ดอกไม้ไฟเต็มที่ แต่ AI เพื่อนข้าง ๆ ก็เดินไปเรื่อย ๆ ไม่มีปฏิกิริยา โอเค นี่แหละสงคราม แม้ศัตรูจะไม่ได้ฆ่าฉันมาก แต่ฉันทำเครื่องบินพังคนเองตกไปอย่างน้อยสิบครั้ง
และเกมนี้…ไม่มีนักพากย์ก็ช่างเถอะ เนื้อเรื่องก็แทบไม่มี??ฉันได้ยินแค่เสียงเครื่องยนต์คำรามกับเสียงกระสุนพุ่ง แต่ข้างหูไม่มีคำพูดแบบเกินจริงเลย แม้แต่คนขับสุดน่ารักที่ตะโกนว่า 'ยิงเลยค่ะ' ก็ไม่มี พูดตรงๆ การเล่นมันเหงามาก ภาพจะสวยแค่ไหนก็ไม่ช่วยสู้กับความรู้สึกของผู้บัญชาการที่ต้องพึ่งพาเสียงภรรยาเพื่ออยู่รอดอย่างฉัน!! ถ้าถามว่าฉันอยากขับรถถังหรืออยากฟังเสียงของฮานาซาวะ อายาเซะ ฉันเลือกอย่างหลังจริงๆ
สิ่งที่บ้าบอที่สุดคือเกมนี้ดาวน์โหลดฟรีจริงๆ ใช่เลย เป็น 0 บาทที่เป็นมิตรกับมือใหม่ แต่ก็เอาชั่วโมงอันทรงค่าของฉันไปถึง 3 ชั่วโมง!! ไปดูกาชาปองเพื่อให้ภรรยาในเกมทำลูกบอลน่าจะสนุกกว่าไหม? แม้ว่าจะถูกหลอกโดยกาชาปองก็ยอมได้ อย่างน้อยก็มีภาพตัวละครให้เติมพลังชีวิตได้ แต่เกมนี้ ตาของฉันกินอาหารเอฟเฟกต์เต็มอิ่ม แต่สมองหิวจนเวียนหัว นี่มันอะไร? มันเรียกว่า 'สนามรบสวยงาม โหมดเกมโง่ๆ'
แต่หากคิดอีกมุม ถ้าคุณอยากสัมผัสความสิ้นหวังแบบ 'สงครามจริงแต่ทำอะไรไม่ได้' ในโลกสามมิติ... ก็ลองดาวน์โหลดมาลองเล่นดูเถอะ เอาเป็นการชมวิว ชม 'ศิลปะระเบิด' ก็ได้ เพราะสไตล์ภาพมันทำให้คนสองมิติแบบฉันที่ไม่ชอบความสมจริงก็ยังพยักหน้า แต่การเล่นล่ะ? ฉันเป็นแค่อาหารจิตของโอตาคุ ฉันไม่รับผิดชอบด้านกลยุทธ์และทักษะการควบคุม มือของฉัน ฮึ แม้ให้ฉันเลือกอีก 100 ครั้งระหว่าง 'AI รถถังเต็มไปด้วยจิตวิญญาณ' กับ 'กุเดะซึะ ทำเควสต์เก็บของ' ฉันยังเลือกไปฟังรุ่นน้องในดันเจี้ยนตะโกนว่า 'รุ่นพี่' ดีกว่า ไม่อยากเป็นผู้บัญชาการที่ทำได้แค่ให้สนามรบสังเวยชีวิต 👋
Peace~ おやすみ。