
เมื่อเร็ว ๆ นี้ในฟอรั่มมีหลายกระทู้ที่พูดถึงเกม "Street Fighter 三国战记" เป็นจำนวนมาก ในฐานะที่ผมเป็นผู้เล่นเก่าในเครื่องจำลองเกมอาร์เคดและเกมการ์ดสามก๊กอยู่เป็นประจำ ผมก็ต้องเอามาเปรียบเทียบกับเกมประเภทเดียวกันก่อน ขอชี้แจงก่อนว่า เกมนี้เป็นโมเดลฟรีทูเพลย์ ผู้พัฒนาเป็น Hengyang Kunyou แค่ดูชื่อก็รู้ว่าเน้นไปทางความคลาสสิกและการเติมเงินแบบเบา แต่การเติมเงินแบบเบาไม่ได้หมายความว่าไม่มีจุดเติมเงิน เรามาพูดกันตามมิติแบบเดิม ๆ
มิติของภาพ: ความสมจริงของ UI แบบตู้เกมคลาสสิกให้คะแนนได้ 8 คะแนน แต่ความละเอียดของรายละเอียดชัดเจนว่าเป็นผลิตภัณฑ์ยุคเกมมือถือ เมื่อเทียบกับเกมมือถือแนวเดียวกันอย่าง 《สามก๊กชนะศึก 2》 มันขาดความหยาบของพิกเซลไปบ้าง แต่มีชั้นฟิลเตอร์แสงนวลเพิ่มเข้ามา การวาดตัวละครเป็นสไตล์วินเทจแข็ง ไม่ฟุ้งเฟ้อเหมือน 《少年三国志》 และไม่หนักแน่นเหมือนสีน้ำหมึกของ 《率土之滨》 เป็นประเภทที่ "มองครั้งแรกคิดว่าเชย แต่ดูอีกครั้งกลับเท่" อย่างไรก็ตาม เอฟเฟกต์การต่อสู้นั้นสว่างจริง ๆ การต่อคอมโบเต็มหน้าจอ ถือว่าเป็นจุดบวกสำหรับคนรักความคลาสสิก แต่สำหรับผู้เล่นที่ชอบภาพสะอาด ๆ อาจรู้สึกวุ่นวายไปหน่อย
มิติการเล่น: ตัวแกนหลักถือว่าแหลมคม พอแกะระบบการวางการ์ดแบบเดิมออก เปลี่ยนเป็นการเคลื่อนที่แบบสองทางบนหน้าจอ + การโจมตีขัดขวางในเกมอาเขตแบบแนวนอน การออกแบบนี้ดีกว่าการวางการ์ดอัตโนมัติแบบใน《สามก๊กตะลุมบ๊อบ》เยอะ การจับคู่ทักษะของวีรบุรุษก็มีเล่ห์เหลี่ยม เช่น ให้จางเจี่ยวมีทักษะผลัก จะสามารถผลักทหารทองไปขอบจอเพื่อสร้างความเสียหายเพิ่ม กลไกนี้ก็ลอกมาแต่ไม่ลอกทั้งหมด ผสมกับแนวคิดของตัวเอง อย่างไรก็ตามเส้นเคิร์ฟของด่านค่อนข้างชัน เริ่มบทที่สองถ้าไม่พึ่งทรัพยากรจะติดอยู่บ้าง ความยากแทบจะแรงกว่าของ《ปล่อยสามก๊กไปเถอะ》 การฟาร์มชิ้นส่วนซ้ำๆ รู้สึกชัดเจน โชคดีที่การฟื้นฟูสงครามมหากาพย์ทำได้ใส่ใจ การท้าลอง QTE ของสามนักรบที่หูล่าวกวนต่อสู้กับลั่วปู ทำให้ผู้เล่นเก่าตัวฉันร้องว่าเข้าใจจริง ๆ
มิติการเติมเงิน: โหมดไม่เสียเงิน 0 หยวน? อย่าคิดแบบนั้นเลย ในเกมมีทั้งบัตรรายเดือนและพาสซีซัน แต่สมัยนี้บัตรรายเดือนถือว่าดีแล้ว เมื่อเทียบกับเกมอย่าง 《สามก๊ก·ยุทธศาสตร์》 ที่ต้องเติมหนักเพื่อสุ่มการ์ด เกมนี้การเติมครั้งแรกจะได้ชิ้นส่วน Zhao Yun และชิ้นส่วนสามารถหามาได้จากการผ่านด่าน ไม่ต้องบังคับให้เติมเงิน แต่ต้องระวัง มันมีระบบ 'เหรียญต่อชีวิต' คือถ้าล้มเหลวสามารถดูโฆษณาหรือใช้ทองฟื้นชีพ ทริคนี้มาจากเกมล่ามอนสเตอร์ของต่างประเทศ แม้ผู้เล่นฟรีจะสามารถเก็บทรัพยากรด้วยเวลา แต่ถ้าอยากขึ้นอันดับ ต้องเติมครั้งแรก+บัตรรายเดือนจะสนุกและลื่นไหลมากขึ้น โดยรวมแรงกดดันในการเติมเงินอยู่ในระดับกลางค่อนต่ำ ดีกว่ากรณีแบบ 《โจมตีเมืองยึดดินแดน》 ที่ไม่เติมเงินก็แพ้อย่างเห็นได้ชัดมาก
มิติทางสังคม: เกมนี้ถือว่าเป็นเกมเล่นคนเดียว + สนามประลองแบบอะซิงโครนัส ไม่มีการบังคับรวมทีม และไม่มีสงครามกลุ่มกิลด์ เมื่อเทียบกับการเล่นเกมแบบพันธมิตรใน 《率土之滨》 มันเหมือนเกมเล่นคนเดียวที่สร้างความทรงจำมากกว่า จุดเชื่อมต่อทางสังคมเพียงอย่างเดียวคือการกดไลก์และคอมเมนต์ใน 'บันทึกวีรบุรุษ' ซึ่งการโต้ตอบค่อนข้างอ่อน แต่หากมองในมุมนั้น มันเป็นมิตรกับผู้เล่นที่มีปัญหาด้านสังคมมาก ไม่ต้องถูกกิจกรรมกองทัพบังคับ ทำตามใจว่าจะเล่นจริงจังหรือปล่อยให้เกมรันเอง ซึ่งจุดนี้สบายกว่าภารกิจตามฤดูกาลที่บังคับในเกม 《三国志·汉末霸业》
สรุปในแนวนอนครั้งสุดท้าย: 《街机之三国战记》โดยพื้นฐานแล้วเป็น 'การ์ดสามก๊ก + แอ็กชันอาเขต' ผสมกัน ซึ่งผสมได้ค่อนข้างลื่นไหล เมื่อเทียบกับต้นฉบับอาเขตคลาสสิก มันลดความลึกของการควบคุม แต่เพิ่มกลยุทธ์การพัฒนา เมื่อเทียบกับการ์ดสามก๊กกระแสหลัก มันเอาความยุ่งยากของตำแหน่งแถวออกไป แต่ยังคงโซ่ของการเอาชนะระหว่างผู้กล้าไว้ ถ้าคุณมองหาความเป็น 'อาเขตดั้งเดิม' เตรียมใจไว้เลย — มันไม่ใช่เครื่องจำลอง แค่ยืมเปลือกมาเป็นความรู้สึกเท่านั้น ถ้าคุณเป็นคุณลุงกลางวัยที่อยากหาสามก๊กเล่นไม่เสียเวลา เกมนี้ความกดดันจาก PVP น้อยกว่า 《王者荣耀》 และให้ฟีดแบ็กการกระทำมากกว่าเกมตีตัวเลขล้วนอย่าง 《放置奇兵》
ถ้าจะให้คะแนน ฉันให้ 7.8 คะแนน ภาพ +1 ระบบการเล่น +1.5 การควบคุมจ่ายเงินจริง +0.8 การเข้าสังคมทำคะแนนลด -0.5 ความทรงจำเก่าเพิ่ม 1 คะแนน คุณภาพโดยรวมเมื่อเทียบกับเกมแนวเดียวกัน ถือว่าอยู่ระดับ "เล่นได้แต่ไม่ตื่นตาตื่นใจ" สุดท้ายขอเตือนสักนิด: อย่าหลงไปกับโฆษณา "ฟรีค่าใช้จ่าย" รับของรางวัล 3 วันจากระบบให้ครบก่อนแล้วค่อยตัดสินใจจะลงทุนหรือไม่ ใช้จ่ายอย่างมีเหตุผล นั่นคือแผนการที่ผู้เล่นสามก๊กตัวจริงควรมี 🤔