เมื่อเร็วๆ นี้ฉันแอบอ่านในบอร์ด เห็นพี่ๆ หลายคนพูดถึงยุคเครื่องเกมพกพาในอดีต ฉันก็อดไม่ได้ที่จะหยิบ GBA และ PSP ออกจากลิ้นชักขึ้นมา ยังจำได้ดีเลย ตอนนั้นตลับเกมหนึ่งอันเล่นได้ทั้งช่วงปิดเทอมในฤดูร้อน ตัวละครพิกเซลบนหน้าจอเหมือนกับโลกทั้งใบในใจฉัน เกม 《天地之门》 บน PSP ฉันเล่นซ้ำหลายรอบ เสียงดาบกระทบยังเหมือนอยู่ข้างหู หน้าจอสัมผัสของ NDS แม้ว่าจะใหม่แต่ก็รู้สึกขาดความมั่นคงจากการกดปุ่มจริงๆ วัยหนุ่มสาวสินะ มักจะผ่านไปอย่างไม่ทันตั้งตัว 😭
ต่อมาเกมมือถือมีมากขึ้น ฉันก็อ occasionally ใช้ตัวจำลองเล่นเกมคลาสสิกซ้ำ แต่ก็รู้สึกว่ามันขาดอะไรไปบางอย่าง จนกระทั่งเพื่อนแนะนำเกม 《不休江湖》 ฉันเล่นด้วยความคิดว่าแค่ลองดูสักหน่อย ก็ไม่ได้คาดหวังอะไร แต่ไม่คิดเลยว่าจะมีความรู้สึกแบบตอนนั้นจริง ๆ
สิ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจมากที่สุดในเกมนี้คือแผนที่จังโห่เก๋า ในตอนที่เคยเล่น GBA 《โปเกมอน》 ฉันชอบเดินไปทั่ว ๆ เพื่อดูว่าจะมีอะไรโผล่ออกมาจากพุ่มไม้ ตอนนี้ 《บูเซียวจังโห่เก๋า》 ก็ให้ความรู้สึกอิสระในการสำรวจแบบเดียวกัน ในจังโห่เก๋าที่กว้างใหญ่สามารถเจอคนแปลก ๆ ได้หลากหลายแบบ แม้กระทั่งคนต่างดาว พูดตามตรง ตอนแรกที่เห็นมนุษย์ต่างดาวปรากฏในโลกนักรบจีนโบราณ ฉันเกือบหัวเราะออกมา แต่พอคิดอีกที ตอนเล่น 《โกลเด้นซัน》 ในสมัยก่อน เราก็เจอการออกแบบแปลก ๆ แบบล้ำจินตนาการเต็มไปหมด การผสมสไตล์แบบนี้กลับทำให้ฉันรู้สึกคุ้นเคย 😂
ในเรื่องการต่อสู้ มันโฆษณาว่าเริ่มเกมได้ง่าย ๆ แต่จริง ๆ เล่นแล้วกลับสนุกทีเดียว ท่าต่าง ๆ ในศิลปะการต่อสู้มีมากมาย ไม่ใช่แค่กด ๆ ไม่คิด บางครั้งถ้าวิ่งพลาดก็แทบต้องแพ้เลย มันทำให้ผมนึกถึงวันที่เล่น Monster Hunter บน PSP แต่ตอนนี้ไม่ต้องฝึกเคาะปุ่ม C อีกแล้ว แน่นอนว่าเมื่อเทียบกับเครื่องเกมคลาสสิก เวอร์ชันมือถือก็ย่อมมีความแตกต่าง เวอร์ชันดั้งเดิมมีปุ่มกดจริง เสียงแค๊กเมื่อใส่ตลับเกม มีความตื่นเต้นเวลาซ่อนเล่นใต้ผ้าห่มกลัวพ่อแม่เห็น ส่วนเวอร์ชันสมัยใหม่ ภาพสว่างขึ้น การควบคุมง่ายขึ้น และสามารถเล่นได้ทุกที่ทุกเวลา ระบบเก็บเงินเขียนว่า 0 ซึ่งเป็นมิตรกับผู้เล่นเก่าอย่างมาก ไม่ต้องเก็บเงินค่าอาหารเช้าไปซื้อเกมอีกแล้ว แพลตฟอร์มรัน 5.0 มือถือเก่าผมก็ยังเล่นได้ บริษัท Shanghai Chongka Information Technology Co., Ltd. ครั้งนี้ถือว่าทำสิ่งที่เข้าใจความทรงจำดี ✨
แต่พูดกันตามตรง คลาสสิกก็คือคลาสสิก ความรู้สึกดื่มด่ำกับเกมคนเดียวแบบใน PSP ‘ประตูแห่งสวรรค์' หรือการวาดท่าทางบนหน้าจอสัมผัสใน NDS ‘ตำนานพายุฝน' ตอนนี้ยากที่จะทำซ้ำได้อย่างสมบูรณ์ แต่ ‘ไม่พักกระบี่江湖' ฉลาดตรงที่ มันไม่ได้ตั้งใจจะแทนที่ใคร เพียงแค่ให้พวกเราคนแก่บางคนมีฝันเรื่อง江湖ในเวลาว่าง เปิดเล่นตอนทำงานแบบขี้เกียจ ทำภารกิจ ดูเนื้อเรื่อง บังเอิญเจอเอเลี่ยนซักครั้ง ขำๆ เหมือน青春กลับมาอีกครั้ง 🎮
หากคุณเหมือนกับฉัน ยังคงจำค่ำคืนที่มีเครื่องเกมพกพาอยู่เคียงข้างได้ ลองไปเล่นเกม "บูเซียวเจียงหู" ตัวนี้ดูสิ ไม่จำเป็นต้องถือว่าเป็นผลงานชิ้นเอกอะไร แค่เหมือนกับนั่งจิบชากับเพื่อนเก่า คุยถึงเรื่องเก่า ๆ แล้วก็ออกผจญภัยในเจียงหูใหม่ ๆ สักหน่อย เพราะสุดท้ายแล้ว ดาบและดาบเหมือนความฝัน สู้รบอย่างสบาย เพลิดเพลินไปกับมัน ไม่ใช่แค่นั้นก็พอแล้วหรือ? 😄