ข่าวดีอย่างยิ่ง: รายได้เงินเดือนต่อหัวของจีนแตะระดับต่ำสุดใหม่ในโลก

อันดับรายได้ต่อหัวของจีนในโลก: อยู่ที่ 78 ในปี 1960, อันดับที่ 82 ในปี 1970, อันดับที่ 94 ในปี 1980, อันดับที่ 105 ในปี 1990, อันดับที่ 106 ในปี 2008 และอันดับที่ 127 ในปี 2010 แต่เมื่อมองย้อนกลับไปที่อันดับ GDP ของจีนในโลก: อันดับที่ 15 ในปี 1978, อันดับที่ 10 ในปี 1990, อันดับที่ 7 ในปี 1995, อันดับที่ 6 ในปี 2000, อันดับที่ 4 ในปี 2550 และอันดับที่ 2 ในปี 2010 การเปรียบเทียบอื่นๆ: การลงทุนด้านการศึกษา สัดส่วนเฉลี่ยของเงินทุนด้านการศึกษาสาธารณะในโลกต่อ GNP คือ 5.1%, ประเทศที่พัฒนาแล้วคือ 5.3%, Saharan South Africa คือ 4.6% อินเดีย 3.5% ประเทศพัฒนาน้อยที่สุดคือ 3.3 และจีน 2.3% (กลายเป็นประเทศที่มีการลงทุนน้อยที่สุดในโลก?) ในปี พ.ศ. 2545 การลงทุนทางการเงินระดับชาติในด้านการศึกษาคิดเป็นร้อยละ 3.41 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ ในปี พ.ศ. 2546 อยู่ที่ 3.28% ในปี พ.ศ. 2547 อยู่ที่ 2.7% และลดลงทุกปี ประเทศจีน ซึ่งคิดเป็นสัดส่วนหนึ่งในห้าของประชากรที่มีการศึกษาทั่วโลก ใช้จ่ายเพียง 1.5% ของรายจ่ายด้านการศึกษาทั้งหมดของโลก สหรัฐอเมริกามีประชากร 200 ล้านคน และค่าใช้จ่ายด้านการศึกษาอยู่ที่ 700 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ประเทศจีนซึ่งมีประชากร 1.3 พันล้านคน มีค่าใช้จ่ายด้านการศึกษาเพียง 400 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เริ่มต้นในปี 2003 เคนยาซึ่งเป็นประเทศที่ล้าหลังทางเศรษฐกิจ ได้เอาชนะความยากลำบากมากมายและดำเนินการศึกษาระดับประถมศึกษาภาคบังคับเป็นครั้งแรก ควรสังเกตว่าการศึกษาภาคบังคับนี้ไม่ใช่ "การศึกษาภาคบังคับ" เป็นการศึกษาฟรีอย่างแท้จริง นักศึกษาไม่ต้องจ่ายค่าเล่าเรียนใดๆ เช่น ค่าหนังสือ ค่าเล่าเรียน และค่าธรรมเนียมเบ็ดเตล็ด หลังจากเคนยา ประเทศต่างๆ เช่น มาลาวี เลโซโท ยูกันดา แทนซาเนีย และโมซัมบิก ก็ได้ดำเนินการจัดการศึกษาระดับประถมศึกษาโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายเช่นกัน ค่าใช้จ่ายด้านการศึกษาของ 2/3 ประเทศในแอฟริกาเกิน 4% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ การลงทุนด้านการแพทย์ ค่าใช้จ่ายด้านสาธารณสุขของจีนคิดเป็น 4.5% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 188 (อันดับที่ 4 จากล่างสุด) จาก 191 ประเทศทั่วโลก สหรัฐอเมริกา 13.9% และสวิตเซอร์แลนด์ 10.9% มาตรฐานการลงทุนขั้นต่ำที่กำหนดโดย WTO คือ 5% และ OECD คือ 8.4% ประชากรในชนบทของจีนคิดเป็น 70% ของประชากรทั้งหมด แต่รายจ่ายด้านบริการทางการแพทย์มีสัดส่วนน้อยกว่า 20% ของรายจ่ายทั้งหมดของประเทศ การลงทุนด้านการศึกษาและการดูแลรักษาทางการแพทย์ของจีนเทียบไม่ได้กับการลงทุนของยูกันดา ซึ่งเป็นหนึ่งในประเทศที่ยากจนที่สุดในโลก! ! ! อัตราส่วนทางการ/พลเรือนของจีนที่ประกาศอย่างเป็นทางการในปัจจุบันอยู่ที่ 1:28 (ทฤษฎีหนึ่งคือ 1:15) ซึ่งถือเป็นอัตราส่วนแรกในโลกอย่างแน่นอน อัตราส่วนของเจ้าหน้าที่ของรัฐต่อพลเรือนในจีนร่วมสมัยนั้นสูงมากและไม่ค่อยพบเห็นในโลกนี้ แม้ว่าแหล่งที่มาของข้อมูลทางสถิติจะแตกต่างกันไป แต่ตัวเลขสำหรับอัตราส่วนของเจ้าหน้าที่ต่อพลเรือนก็ใกล้เคียงกัน ตัวอย่างเช่น จากมุมมองแนวตั้ง อัตราส่วนของเจ้าหน้าที่ต่อพลเรือนในประเทศของฉันคือ 1:7948 คนในราชวงศ์ฮั่น 1:3927 คนในราชวงศ์ถัง และ 1:2299 คนในราชวงศ์หมิง ในสมัยราชวงศ์ชิง ประชากรอยู่ที่ 1:911 คน ในปี 1949 เป็น 1:294 คน (มีคนบอกว่าเป็น 1:600) และวันนี้เป็น 1:30 น. (คนหนึ่งบอกว่าเป็น 1:28) และในบางพื้นที่ก็สูงถึง 1:9 ที่ไม่เคยมีมาก่อนด้วยซ้ำ (เช่น ในเทศมณฑลหวงหลง มณฑลส่านซี เกษตรกร 9 รายสนับสนุน 1 นายทหาร) จากมุมมองแนวนอน: อัตราส่วนของเจ้าหน้าที่ในจีนในปี 1999 คือ 1:30 อินโดนีเซียคือ 1:98 ญี่ปุ่นคือ 1:150 ฝรั่งเศสคือ 1:164 และสหรัฐอเมริกาคือ 1:187 รัฐบาลระดับรากหญ้าในสังคมชนบทเป็น "การเงินที่เน้นอาหาร" โดยทั่วไป โดยค่าธรรมเนียมการจัดการและรายจ่ายเงินเดือนคิดเป็น 80% ถึง 90% ของรายได้ทางการคลังในท้องถิ่น ข่าวดีเป็นพิเศษ: รายได้เงินเดือนต่อหัวของจีนแตะระดับต่ำสุดใหม่ในโลก ในปี 2552 รายได้เงินเดือนต่อหัวของจีนคิดเป็น 8% ของ GDP ซึ่งลดลงจาก 12% ในปี 2551 เหลือ 8% ซึ่งต่ำกว่าแอฟริกา มันยังคงเป็นที่เลวร้ายที่สุดในโลกและทำจุดต่ำสุดใหม่บนโลก ผู้เขียน: Fat Boy His Uncle วันที่ตอบกลับ: 2011-12-03 08:28:44 การลงทุนที่เกี่ยวข้องกับชีวิตผู้คนต่ำ การลงทุนใดสูง? เช่น รายจ่ายทางการทหาร รายจ่ายภาครัฐ เป็นต้น